Του Στράτου Βαλτινού

Όλος ο πλανήτης καταδικάζει τις δολοφονίες αμάχων ισραηλινών και ταυτόχρονα όλοι  υψώνουν τη φωνή τους να  μην προκληθεί μια τεράστια ανθρωπιστική κρίση , να αποφευχθεί η γενοκτονία των παλαιστινίων. Όλοι, με θλιβερή εξαίρεση τον Μητσοτάκη. Που δείχνει πιο φανατικός και από τους ίδιους τους ισραηλινούς που επιτίθενται με σφοδρότητα στον Νετανιάχου, ενώ δεν λείπουν και οι φωνές αυτοσυγκράτησης.  Ο κόσμος θα ζήσει μια φρίκη το επόμενο διάστημα και οι αληθινοί ηγέτες θα κριθούν για την στάση τους σε αυτά τα γεγονότα, αλλά και το κύρος, το ειδικό βάρος και την επιρροή που έχουν. Και εκεί ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι αόρατος….

Μια διδακτική ιστορία

Το Σάββατο 14 Οκτωβρίου, έγινε γνωστό ότι:  “ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου. Ο  Μητσοτάκης εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στον ισραηλινό λαό και τον αποτροπιασμό του για τις τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς. Επίσης επαναβεβαίωσε τη στήριξή του στο δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα και υπογράμμισε την ανάγκη να προστατευθούν οι άμαχοι στη Λωρίδα της Γάζας”. Αν δεν το γνωρίζει ο πρωθυπουργός το μείζον πρόβλημα είναι η άρνηση του Ισραήλ να δεχθεί την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους. Ο κύκλος του αίματος δεν πρόκειται να σταματήσει όσο οι Παλαιστίνιοι δεν θα έχουν την δική τους πατρίδα.

Αλλά και οι άμαχοι πως θα προστατευθούν ;  έχει άποψη ή πρόταση για το πως θα γίνει αυτό,  όταν σε μια λωρίδα γης ζουν πάνω από 2.000.000 άνθρωποι ; ακόμη και αν κάποιες χιλιάδες μετακινηθούν προς το νότο, τι θα συμβεί αν η Χαμάς, εκμεταλλευόμενη αυτόν  ακριβώς τον συνωστισμό εξαπολύσει κάποιες ρουκέτες από το νότο;   Οπότε οι άνθρωποι αυτοί είναι εκτεθειμένη στην οργή του Ισραήλ. Που είναι θέμα χρόνου, από την μαζική στήριξη που είχε από όλο  τον κόσμο και πολύ σωστά , να δεχθεί μαζική επίθεση και κριτική από όλο τον κόσμο.
Για την ιστορία, να θυμίσουμε ότι με παρέμβαση του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Γιάσερ Αραφάτ και 3.000 Παλαιστίνιοι  μαχητές απεγκλωβίστηκαν από τη Βηρυτό που πολιορκούνταν από τον ισραηλινό στρατό και έφθασαν στο Φάληρο, όπου τους υποδέχθηκε ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός και πλήθος κόσμου.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν έχει καμία πολιτική. Είναι ένας ηγέτης μόνο για τα ελληνικά κανάλια και την διαπλοκή. Δεν έχει το παραμικρό ειδικό βάρος. Δεν μπορεί καν να παρέμβει πουθενά. Αλλά δεν μπορεί να είναι τόσο κραυγαλέα μονομερής. Καμία κυβέρνηση στον κόσμο το κάνει. Και οι ΗΠΑ ναι μεν στηρίζουν, αλλά κάνουν και σκληρή κριτική στον Νετανιάχου .

Να το ξαναπούμε. Η Ελλάδα δεν έχει συμμάχους, δεν έχει ρόλο, δεν έχει εξωτερική πολιτική. Στις κρίσεις αναζητά προστάτες, στην ειρήνη είναι δεδομένη και υποταγμένη.  Να σημειώσουμε πως το Ισραήλ έχει αποφύγει με στρατηγική θέση να κατηγορήσει την Τουρκία για την αναθεωρητική της πολιτική στο Αιγαίο και έχει περιοριστεί σε τυπικές δηλώσεις περί διεθνούς δικαίου.
Ο φόβος του ντόμινο στην περιοχή είναι μεγάλος. Μια γενίκευση της κρίσης θα οδηγήσει σε έναν νέο φρικιαστικό μεσαίωνα. Αν λοιπόν ο Έλληνας πρωθυπουργός θέλει να έχει έναν λόγο, ας αξιοποιήσει τις ιστορικές σχέσεις με τις χώρες της περιοχής για να αποφευχθούν τα χειρότερα, και να μην είναι τόσο υποτελής. Αν εννοούμε όλοι οι Έλληνες το ίδιο όταν μιλάμε για ειρήνη, δικαιοσύνη, διεθνές δίκαιο, ανθρωπισμό, αλλά και για τα καλώς νοούμενα εθνικά συμφέροντα.