Του Στράτου Βαλτινού
 

Μπαράζ αποδοκιμασιών κατά κυβερνητικών και αυτοδιοικητικών παραγόντων της ΝΔ καταγράφηκε τα τελευταία 24ωρα στη Θεσσαλία, προφανώς η οργή απλώνεται παντού, αλλά είναι η πρώτη φορά από το 2019 που καταγράφεται τέτοια εικόνα. Σημειωτέον ότι , ούτε στα Τέμπη, ούτε στις πυρκαγιές είχαν καταγραφεί τέτοια περιστατικά, γι αυτό και υπάρχει η εντύπωση μιας αφύπνισης των πολιτών. Μια αφύπνιση που οφείλεται περισσότερο στην διαχρονική εξαπάτησή τους, την αναλγησία και την αδιαφορία και απευθύνεται συνολικά στην κυβέρνηση και όχι μόνο στα συγκεκριμένα πρόσωπα. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και αναζητά εναγώνια διέξοδο ή αντιπερισπασμό κατά την προσφιλή τακτική της.
 Ο Περιφερειάρχης Κώστας  Αγοραστός, ο βουλευτής Τρικάλων  της ΝΔ Θανάσης Λιούτας και ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου, βρέθηκαν στο επίκεντρο έντονων αποδοκιμασιών.   Πριν καν συμπληρωθούν εκατό ημέρες από τις εκλογές, οι ανησυχούντες για τις επιπτώσεις της λευκής επιταγής των εκλογών του Ιουνίου,  επιβεβαιώθηκαν. Όχι μόνο για την έπαρση και την άνευ ορίων τάση απύθμενης ανευθυνότητας, αλλά και για την ανεπάρκεια που έκρυψαν επιμελώς την πρώτη τετραετία.  Η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές, αλλά η κοινή λογική δεν χάθηκε…

Εμμονές και ιδεοληψίες θα επιδεινώσουν την κρίση

Το μεσοδιάστημα μεταξύ των εκλογών του Μαϊου και του Ιουνίου και ενώ  ήταν βέβαιη η νίκη της ΝΔ, εκδηλώθηκε έντονος προβληματισμός ενόψει της δεύτερης τετραετίας με επίκεντρο τις εικόνες  αλαζονείας που εξέπεμπε, με πρώτο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο οποίος πήρε την  λευκή επιταγή που ζητούσε αφού είχε δεσμευθεί ότι,  λίγο πολύ , η Ελλάδα θα ζήσει σε συνθήκες ευημερίας. Οι πυρκαγιές ήταν μεν πρωτοφανείς, αλλά εφιάλτης ήταν και το καλοκαίρι του 2022 με την κυβέρνηση, όχι μόνο να μην διδάσκεται τίποτα, αντίθετα να γίνεται όλο και πιο ψεύτικη, όλο και πιο εριστική. Ήρθαν οι πλημμύρες για να δεχθεί ο πρωθυπουργός το πρώτο μεγάλο σοκ των αντιδράσεων.

Ο Μητσοτάκης μέχρι χθες ήταν ένας ευτυχής πρωθυπουργός. Υποκλοπές, Τέμπη, πανδημία, διάλυση του ΕΣΥ, πυρκαγιές κλπ δεν στάθηκαν ικανά γεγονότα για να χάσει τις εκλογές. Τώρα όμως όλα αυτά αθροίζονται και τον περικυκλώνουν και το ξέρει. Η λιποταξία του από τη ΔΕΘ ήταν η συνειδητοποίηση του προβλήματος , γι αυτό και έχει πέσει με τα μούτρα να προετοιμαστεί καλύτερα  και να προσπαθήσει με την επίσκεψή του στη ΔΕΘ να διορθώσει την εικόνα του. Αλλά τα πράγματα  θα ήταν  πραγματικά  εφιαλτικά για τον Μητσοτάκη αν υπήρχε κανομική αντιπολίτευση , αλλά αυτό το κενό,  έχει ημερομηνία λήξης μέχρι να εκλεγεί νέος πρόεδρος στον ΣΥΡΙΖΑ.

Έχοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά ο πρωθυπουργός μετά από κάθε κρίση, σχεδόν με βεβαιότητα μπορούμε να προβλέψουμε ότι και αυτή τη φορά θα επαναλάβει τον εαυτό του. Θα σχεδιάσει την παρέμβαση του ιδιωτικού τομέα και των εργολάβων, να ανακοινώσει μέτρα για την ανακούφιση των πληγέντων, που φυσικά δεν θα αρκούν ούτε για τον πονοκέφαλο, αυτό είναι το σύστημα και θα επαναλάβει ότι τα έργα θα γίνουν και ότι δεσμεύεται γι αυτό. Κάθε φορά που ανακύπτει πρόβλημα το ίδιο παραμύθι.

Τώρα όμως ο πρωθυπουργός κινείται στο δικό του κενό. Γιατί ναι μεν δεν υπάρχει η αντιπολίτευση για να τον πολιορκήσει, υπάρχει όμως η κατάρρευση των δικών του άλλοθι. Δεν διάγει τους πρώτους μήνες της εξουσίας του, αλλά την δεύτερη τετραετία, τα άλλοθι δεν υπάρχουν, βάρβαροι δεν φαίνονται στον ορίζονταν.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αντιμέτωπος με τις επιλογές του. Η πολιτική του θα γίνει περισσότερο επώδυνη κοινωνικά, είναι ένας εμμονικός νεοφιλελεύθερος και παγιδευμένος στις ιδεοληψίες του και στις εξαρτήσεις του. Δεν μπορεί να αλλάξει πολιτική, ακόμη και αν πάλι ακούμε το ίδιο παραμύθι , περί ανασχηματισμού.
Και αυτή την γραμμή θα κρατήσει μέχρι τέλους...