Του Σωτήρη Σιδέρη

Μετά την εκλογική συντριβή, ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε μια σύντομη περίοδο έντονων πολιτικών και συναισθηματικών εντάσεων που συνοδεύθηκαν και από την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα. Η διαδικασία για την διαδοχή άρχισε  και συνεχίζεται σε πολιτισμένο κλίμα και αξίζουν πολλών επαίνων οι υποψήφιοι πρόεδροι, καθώς διέψευσαν όλο το σύστημα που τους ήθελε να “σφάζονται” . Ωστόσο η προεκλογική εκστρατεία ,  οι παρεμβάσεις και ο πολιτικός λόγος των υποψηφίων προέδρων έχει προκαλέσει άνευ προηγουμένου καθίζηση στο κόμμα. Έχει επίσης μειώσει  τον αρχικό ενθουσιασμό, τα μέλη εμφανίζονται σχεδόν αποστασιοποιημένα και αυτά δεν οφείλονται μόνο στις καλοκαιρινές διακοπές. Οφείλονται και στην απουσία ιδεών και προτάσεων, σχεδίων, οράματος και ηγετικότητας.

Για παράδειγμα οι υποψήφιοι μιλούν για αλλαγές στο κόμμα, αλλά δεν έχουν παρουσιάσει ούτε μια πρόταση. Οι ιδέες , όταν κατατίθενται, μπορούν να αφυπνίσουν και να διεγείρουν ιδεολογικά και συναισθηματικά  τον κόσμο, να προκαλέσουν ενθουσιασμό, να αυξήσουν τη συμμετοχή  και να ανατρέψουν το σκηνικό  κατάθλιψηςί.  Το ενδιαφέρον στρέφεται αναγκαστικά στην Αχτσιόγλου που είναι και το φαβορί. Με απλά λόγια οι υποψήφιοι πρόεδροι είναι ευπρεπείς και συνειδητά κόσμιοι, αλλά στην πολιτική , οι ηγέτες κινητοποιούν και αφυπνίζουν και αυτό απουσιάζει μέχρι τώρα.

Η καμπάνια και οι άγνωστε αλλαγές

Η καμπάνια για την εκλογή προέδρου στις 10 Σεπτεμβρίου  ξεκίνησε. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλοντας να κινητοποιήσει τα μέλη του ,  έδωσε στην δημοσιότητα την ιστοσελίδα της καμπάνιας.  Στο vote.syriza.gr . Εκεί, οι επισκέπτες θα μπορούν να ενημερώνονται σχετικά με την εκλογική διαδικασία καθώς και για την δράση των υποψήφιων προέδρων.Το σύνθημα της καμπάνιας είναι «10 Σεπτεμβρίου Συμμετέχω» γιατί, όπως στοχεύει η καμπάνια «Το αύριο ξεκινά από εμάς”. Αυτό είναι το τυπικό μέρος της διαδικασίας και σωστά γίνεται η καμπάνια. Δεν αναφερόμαστε σε αυτή την καμπάνια, αλλά στις ατομικές εκστρατείες των υποψηφίων προέδρων, Αχτσιόγλου, Τσακαλώτου, Παππά και Τζουμάκα. Από όλες τις ομιλίες, τις συνεντεύξεις και τις δηλώσεις τους, απουσιάζουν ιδέες και προτάσεις για το πως και τι θέλουν να αλλάξουν στο κόμμα τους, στην πολιτική του ως αξιωματική αντιπολίτευση, στις σχέσεις με την κυβέρνηση και στην πολιτική συμμαχιών με άλλα κόμματα.

Προφανώς η απουσία συγκεκριμένων θέσεων είναι συνειδητή. Κανένας δεν θέλει να ανοίξει τα χαρτιά για να μην προκληθεί ένταση και χάσει , ο καθένας για τον εαυτό του την όποια δυναμική ή διείσδυση μπορεί να έχει στις τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ.
Οπότε η εικόνα στρογγυλοποίησης είναι σχεδόν μονόδρομος, αλλά έχει ένα μειονέκτημα. Τα μέλη και ίσως οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ που θα πάνε να ψηφίσουν τον επόμενο πρόεδρο, δεν έχουν ιδέα τι θέλουν να κάνουν οι υποψήφιοι.

Παράδειγμα: Στο συνέδριο θα ληφθούν αποφάσεις για τα όργανα του κόμματος , θα αναδειχθεί ίσως ή αργότερα η νέα οργανωτική δομή. Ο Αλέξης Τσίπρας είχε δημιουργηθεί έναν οργανωτικό λαβύρινθο με πολλά και πολυπληθή όργανα τα οποία χρησιμοποιούσε κατά κύριο λόγο, για τις φωτογραφίες , καθώς τις αποφάσεις τις έπαιρνε μόνος του, συνεργαζόμενος με λίγους ανθρώπους και με εξωκομματικούς παράγοντες, Τι θα κάνει ο νέος πρόεδρος. Η δικαιολογία ότι θα ασχοληθεί το συνέδριο δεν ισχύει. Όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι οφείλουν να έχουν διατυπώσει δημόσια τις θέσεις τους νωρίτερα τα μέλη και οι ψηφοφόροι να εγκρίνουν το ένα ή το άλλο σχέδιο.
Η Πολιτική Γραμματεία έχει σήμερα 42 μέλη, η Κεντρική Επιτροπή 300 μέλη, υπήρχαν και μικρότερα σχήματα, το Εκτελεστικό Γραφείο , το Πολιτικό Συμβούλιο κλπ. Θα αλλάξει η δομή, υπόσχεται η Έφη Αχτσιόγλου. Σωστά, αλλά ποια θα είναι η νέα δομή; οι υποψήφιοι πρόεδροι δεν θέλουν να προκαλέσουν μια έντονη συζήτηση και δεν αγγίζουν αυτά τα προβλήματα.

 Πέραν αυτών, μείζον θέμα είναι η αντιπολίτευση της επόμενης ημέρας. Αν κρίνουμε από τις έως τώρα δηλώσεις των υποψηφίων προέδρων, οι θέσεις τους είναι ανύπαρκτες, ενώ επικρατεί έντονη αμηχανία ως προς το περιεχόμενο των θέσεων κατά της κυβέρνησης. Όχι ότι υπάρχει έστω και ένας που δεν θα θέλει να γίνει σκληρή αντιπολίτευση, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα. Οπότε κρίσιμης σημασίας συζήτηση στον ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν να διατυπώσουν οι υποψήφιοι συγκεκριμένες ιδέες και θέσεις για το κόμμα τους και για την αντιπολίτευση που θέλουν.

 Δικαιολογία υπάρχει. Κανείς δεν περίμενε την έκταση της ήττας. Κανείς δεν περίμενε ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα άλλαζε άποψη και θα αποσύρονταν, ενώ αρχικά είχε δηλώσει ότι θα θέσει τον εαυτό του στην κρίση των μελών του κόμματος. Είναι και το μιντιακό σύστημα και η Δικαιοσύνη και γενικότερα το σύστημα που στηρίζει τον Μητσοτάκη, οπότε δεν είναι εύκολη η άμεση ανάκαμψη. Είναι σωστά όλα αυτά. Αλλά δεν εμποδίζουν μια συγκεκριμένη συζήτηση για  το σχέδιο του καθενός από τους υποψηφίους. Κάποια στιγμή θα το δούμε. Αρκεί όμως οι ψηφοφόροι να πάνε μαζικά στις κάλπες, να στείλουν ένα μήνυμα στην κοινωνία ότι θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ ανανεωμένο και ισχυρό και να νοιώσουν οι υποψήφιοι την πίεση, ότι δεν μπορούν να είναι αμήχανοι όταν η κυβερνητική και συστημική μηχανή παραγωγής προβλημάτων , σκανδάλων και κρίσεων, μοιάζουν εκτός ελέγχου….