Ανεξήγητη και ίσως υποκριτική είναι η “κατάθλιψη” ορισμένων εκτός και εντός ΣΥΡΙΖΑ για την τύχη της υποψηφιότητας του μπασκετμπολίστα Νίκου Παππά για τον δήμο Αθηναίων. Με ποια κριτήρια θεωρήθηκε ότι ο Παππάς μπορούσε να σταθεί απέναντι σε έναν μηχανισμό , αυτόν της οικογένειας Μητσοτάκη, όταν δυσκολεύεται να παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη σκέψη και ανάλυση;. Με την εικόνα του; μα ο Μπακογιάννης είναι πολύ πιο αναγνωρίσιμος. Οι γυναίκες και όσοι δεν βλέπουν μπάσκετ αγνοούν την ύπαρξή του. Δεύτερον ο ίδιος ο Παππάς, αμέσως μετά την εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε να αποστασιοποιηθεί δηλώνοντας μεταξύ άλλων για την ενδεχόμενη υποψηφιότητά του:

«Ήταν κάτι που είχα στο μυαλό μου. Τελευταία μπήκε, δηλαδή. Πήρα την πρωτοβουλία να ξεκινήσω μερικές διαδικασίες. Αυτό που έχω αντιληφθεί μέχρι στιγμής είναι ότι αυτό το περιβάλλον δεν είναι τόσο αγνό και αθώο. Είναι λίγο τοξικό για εμένα.Ο μόνος λόγος που ήθελα να το κάνω ήταν γιατί ήθελα να προσφέρω χωρίς την παραμικρή ιδιοτέλεια. Έχει ακόμα δρόμο για την υλοποίησή του, θα δούμε εάν θα το κάνω.Ο κύριος Αλέξης Τσίπρας με στήριξε δημόσια, από εκεί και πέρα ουδέποτε είχα κάποια αλληλεπίδραση στο παρελθόν. Μάλιστα, διάφορες κινήσεις τους δεν με εξέφραζαν απόλυτα, παρ' όλα αυτά εκτιμώ ότι είδαν σε εμένα ένα πρόσωπο που μπορεί να κάνει λίγο καλύτερη αυτήν την πόλη».

Αστεία πράγματα για να μην πούμε γελοία. Ο κύριος Παππάς ήθελε οικονομική στήριξη από τον ΣΥΡΙΖΑ, ήθελε πολιτική στήριξη, αλλά να μην εμφανίζεται ως κομματικός υποψήφιος, ήθελε να συγκροτήσει μόνος του το ψηφοδέλτιο του συνδυασμού του, διαφωνούσε και με τον Τσίπρα και με τον  ΣΥΡΙΖΑ και με αυτή την εικόνα θα προσπαθούσε να αντιμετωπίσει μια συμπαγή υποψηφιότητα, του Κώστα Μπακογιάννη. Η άλλη εκδοχή ότι τον Παππά θα ψήφιζαν οι Παναθηναικοί που κατοικούν στο κέντρο της Αθήνας είναι ακόμη πιο γελοία. Πρώτον γιατί θεωρούν ότι ο κόσμος ψηφίζει με μπασκετικά ή ποδοσφαιρικά κριτήρια, δεύτερον γιατί πάρα πολλοί δημότες ζουν στο Ψυχικό, στην Κηφισιά και αλλού.
Πέραν όλων αυτών, αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι κάποιοι εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν νοιώθουν ηττημένοι γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επέλεξε τον Παππά, προβάλλοντας γελοία επιχειρήματα περί τριπόντων και άλλα κρύα αστεία.
Οι διαδικασίες για το θέμα αυτό, έδειξαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει και την ψυχική συνοχή που είχε ή φαίνονταν ότι είχε.
Ένα κόμμα που μόλις έχει υποστεί συντριπτική ήττα  σίγουρα δεν είναι σε θέση να εμφανιστεί με ενιαία πολιτική και με άριστες επιλογές. Είναι μια δύσκολη περίοδος, ας  μην την κάνουν ακόμη χειρότερη.