Στο Μέγαρο Μαξίμου στη  ΝΔ επικρατεί προβληματισμός για την εικόνα που εκπέμπει η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα. Η περίπτωση Μηταράκη που ξεκίνησε με το άδειασμα για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, συνεχίστηκε με την παραίτηση για τις διακοπές στην Πάτμο και στην συνέχεια η υπόθεση Πατούλη, κατέδειξαν τις δυσαρμονίες που εντός της κυβέρνησης, με μια διαφορά: ότι  σε αυτές τις  δύο περιπτώσεις οι αποφάσεις Μητσοτάκη,   μετέφεραν την συζήτηση πέραν του Μεγάρου Μαξίμου που θέλει να αυτοπροστατευθεί, μετά την  πρωτοφανή αδυναμία σχεδιασμού.

Οι πυρκαγιές  και το 2023 κατέστρεψαν εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων, μετά την τραγωδία του 2022. Το σκηνικό όμως αυτό, ήρθε να προστεθεί στις παραφωνίες Βορίδη, στην εικόνα αμφισβήτησης Δένδια -Επιτελών του υπουργείου Άμυνας εξαιτίας της καταστροφής στη Νέα Αγχίαλο. Η εικόνα αυτή συμπληρώνεται από μια σιωπή που προκαλεί ερωτηματικά. Όλοι  όσοι αναφέρονται, δηλαδή, Μηταράκης, Πατούλης, Δένδιας, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ο Κικίλιας και δεκάδες ακόμη δείχνουν εμβρόντητοι και αδυνατούν να δικαιολογηθούν έστω.  Η σιωπή τους και μάλιστα οι εξευτελιστικές διορθωτικές δηλώσεις των Μηταράκη και Πατούλη , που δηλώνουν πίστη και υποταγή στον Μητσοτάκη, τι ακριβώς σημαίνει; οφείλεται σε μια συμφωνία παρασκηνίου ότι θα αξιοποιηθούν κάπου αλλού ή απλά εκφοβίζονται από το Επιτελείο του Μαξίμου;

Το μεθύσι της κυριαρχίας και το ειδικό βάρος

Είναι σπάνιο γεγονός στην ελληνική πολιτική σκηνή, αυτό που συνέβη με τους Μηταράκη και Πατούλη. Ο πρώτος διέδωσε μέσω όλων  των δημοσιογραφικών διαύλων, ότι το Μέγαρο Μαξίμου ήταν ενήμερο για τις ολιγοήμερες διακοπές του στην Πάτμο και δεν του έθεσαν ζήτημα. Όταν όμως η υπόθεση πήρε δημοσιότητα, ο Μητσοτάκης έσπευσε να απαιτήσει την παραίτησή του, όχι για λόγους ευαισθησίας, αλλά για να μην πληγεί η δική του εικόνα. Αμέσως μετά όμως , την Δευτέρα 31 Ιουλίου, ο Μηταράκης με δήλωσή του δηλώνει την υποταγή του στον Μητσοτάκη. Η υπόθεση Πατούλη έχει τα ίδια χαρακτηριστικά. Πολλοί πρωθυπουργοί έχουν αναγκαστεί να αντικαταστήσουν υπουργούς για να διασώσουν την δική τους εικόνα ή της κυβέρνησης. Αλλά  ο  μεν Περιφερειάρχης πρόσβαλε την κοινή γνώμη και τιμωρήθηκε, ενώ ο Δένδιας και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ είναι στο απυρόβλητο;  με ποια λογική; Δύο μέτρα και δύο σταθμά...

Είναι προφανές ότι εδώ υπερισχύει και το ειδικό βάρος που έχει ο καθένας. Ο μεν Μηταράκης δεν έχει κανένα ειδικό βάρος, ο δε Πατούλης μάλλον πολλά τα έχει κάνει, πότε με τις επικοινωνιακές ανοησίες, πότε με προκλητικές εμφανίσει χαλαρού βίου , life style. Οπότε ο Μητσοτάκης μάλλον δίνει μια εικόνα πρόωρων αλλαγών , μόνο και μόνο γιατί βλέπει ότι η κυβέρνηση μοιάζει μεθυσμένη από την εκλογική επιτυχία και τα μέλη της θεωρούν ότι συνομιλούν με το Θεό ή με την ιστορία.
Αυτό που αναμένουμε πλέον, είναι αν αυτές οι επιλογές θα αποτελέσουν τον οδηγό για την συνέχεια ή ο Μητσοτάκης θα αναγκαστεί να αναδιπλωθεί. Γιατί αν αναγκάζεται να απομακρύνει υπουργούς και στελέχη με κάθε ατόπημα, σύντομα θα ξεμείνει και θα δώσει την εικόνα διάλυσης ο ίδιος, ενώ τώρα θέλει να δώσει την εικόνα του στιβαρού πολιτικού που δεν φοβάται κανέναν. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Γιατί το μισό υπουργικό συμβούλιο είχε τηλέφωνα μολυσμένα από το Predator και γι αυτό δεν  μιλάει κανείς.

Είναι πρωτοφανές υπουργοί, υφυπουργοί, γραμματείς και παράγοντες να σιωπούν . Και σιωπούν είτε γιατί φοβούνται πως υπάρχουν στοιχεία εναντίον τους , άρα είναι εκβιαζόμενοι, είτε γιατί πιστεύουν ότι κάποια στιγμή το πρόβλημα θα ξεχαστεί και θα επανέλθουν σε κάποιον υπουργικό θώκο, αργά ή γρήγορα.
Όμως είναι ανησυχητικά τα φαινόμενα αυτά. Έχουμε δηλαδή να κάνουμε με ένα εκρηκτικό μείγμα ανεπάρκειας, εκφοβισμού, παρακολουθούμενων υπουργών που σιωπούν, πρωθυπουργό και Επιτελικό Κράτος που δεν διστάζει να θυσιάσει τους πάντες , αρκεί να διασωθεί το ίδιο.
Αυτά τα φαινόμενα θα ενταθούν , αυτό είναι σίγουρο, αυτό εκπέμπει η κυβέρνηση συνολικά . Κατά συνέπεια, θα ζήσουμε αρκετά γεγονότα που στην πορεία θα δοκιμάσουν την συνοχή της κυβέρνησης. Και προφανώς στην πορεία προς τις ευρωεκλογές , θα έχουμε πολλά γεγονότα, καθώς θα μεσολαβήσουν η εκλογή προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ, οι εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά και το κυπριακό, η ακρίβεια που οξύνεται και η ανασφάλεια των εργαζομένων που γίνεται όλο και πιο πιεστική.
Η αίσθηση κυριαρχίας είναι ακόμη ισχυρή. Θα δούμε όμως πόσο θα διαρκέσει...