Την στιγμή που ο Πούτιν μετρούσε τους φίλους και τους εχθρούς του και οι μισθοφόροι του Πριγκόζιν απειλούσαν τη Μόσχα, η Δύση ήταν αμήχανη και μάλλον ανήσυχη. Ο Πούτιν, μπορεί να είναι ένας αυταρχικός ηγέτης, μπορεί η Δύση να θέλει να ηττηθεί ή και να ανατραπεί , αλλά σίγουρα προκαλεί ρίγη η ιδέα ότι τα τρομερά πυρηνικά της Ρωσίας θα τα διαχειρίζονταν  κάποιος σαν τον Πρικόζιν . Η συμφωνία που έγινε με την μεσολάβηση του Λουκασένκο είναι ταπεινωτική για τον Πριγκόζιν που θα εγκατασταθεί στην Λευκορωσία, ενώ αποσύρθηκαν οι κατηγορίες για προδοσία, αλλά και ο ίδιος ξέρει ότι ο Πούτιν είναι εκδικητικός ηγέτης. Σε κάθε περίπτωση, η ανταρσία θυμίζει λίγο την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία που έκανε τον Ερντογάν πιο ισχυρό μετά. Τι μένει από την ανταρσία; Πρώτο, ότι η ενότητα στη Ρωσία δεν είναι αρραγής. Δεύτερο, η εξέλιξη αυτή φαινομενικά  ενδυνάμωσε τον Πούτιν, αλλά είναι ο Ρώσος πρόεδρος ο κυρίαρχος ή  ίσως υπάρχουν περισσότερα κέντρα εξουσίας;.

Το βράδυ του Σαββάτου 24 Ιουνίου έγινε γνωστό ότι υπήρξε συμφωνία να σταματήσουν οι μισθοφόροι της Βάγκνερ την πορεία τους μετά από παρέμβαση του Λευκορώσου ηγέτη Λουκασένκο. Ο Πριγκόζιν ήταν αυτός που επέμεινε ότι θα πάει μέχρι τέλους, αλλά αναδιπλώθηκε ίσως γιατί κατάλαβε ότι δεν υπήρχε πιθανότητα να επικρατήσει . Η ρωσική στρατιωτική ηγεσία με την οποία ήταν σε αντιπαράθεση είναι στη θέση της, αλλά ο ίδιος κρύβεται πλέον στην Λευκορωσία. Είναι προφανές  από την άλλη πλευρά, ότι το προφίλ του αήττητου και άκαμπτου ηγέτη Βλαντιμίρ Πούτιν έχει υποστεί  πλήγμα και η νίκη του έναντι του Πριγκόζιν να μην διαρκέσει πολύ. Είναι το δεύτερο πλήγμα. Το πρώτο είναι ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία διαρκεί πολύ, ότι οι προοπτικές δεν είναι καθόλου ευοίωνες, ότι η Δύση επιμένει στην στήριξη της Ουκρανίας και η Ρωσία ναι μεν έχει καταλάβει μεγάλες εκτάσεις, ωστόσο οι απώλειες είναι μεγάλες και η κατοχή των εδαφών επισφαλής.

 Προηγήθηκε το διάγγελμα του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν που μίλησε για «πισώπλατη μαχαιριά» και «προδοσία», προειδοποιώντας για σκληρή απάντηση από τη Μόσχα.
Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της μισθοφορικής οργάνωσης παρουσιάστηκε διατεθειμένος να πάει την αντιπαράθεση στα άκρα. Δήλωσε πως ο Πούτιν «έκανε λάθος να με αποκαλέσει προδότη», τονίζοντας πως «σύντομα η Ρωσία θα έχει νέο πρόεδρο».
Μετά την συμφωνία με τον Λουκασένκο, ο ηγέτης της  Wagner, Γεβγκένι Πριγκόζιν, επιβεβαίωσε ότι αποδέχθηκε την προσφορά του Αλεξάντερ Λουκασένκο και πως οι δυνάμεις του θα επιστρέψουν στις βάσεις τους. Με ηχητικό μήνυμά του σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, είπε ότι αυτό γίνεται διότι «θέλαμε να αποφευχθεί η ρωσική αιματοχυσία».
Σύμφωνα με τον ίδιο οι του Πούτιν ήθελαν να διαλύσουν τη στρατιωτική εταιρεία Wagner». «Ξεκινήσαμε μια πορεία διεκδικώντας δικαιοσύνη στις 23 Ιουνίου. Σε 24 ώρες φτάσαμε 200 χιλιόμετρα από τη Μόσχα. Σε όλο αυτό το διάστημα οι στρατιώτες μας δεν έχουν χύσει ούτε μια σταγόνα αίμα».

«Τώρα είχαμε φτάσει στη στιγμή όπου θα μπορούσε να χυθεί αίμα. Συνειδητοποιώντας την ευθύνη μας γι' αυτό, γυρίσαμε και επιστρέψαμε στα στρατόπεδά μας όπως είχαμε προγραμματίσει».
 Πέραν αυτών, είναι εμφανές και δεν χρειάζεται να είναι κανείς γνώστης των μυστικών, ότι η Ρωσία έχει χάσει την ενότητά της, ότι στα ανώτερα κλιμάκια του Κρεμλίνου το κλίμα δεν είναι καλό, ότι δεν υπάρχει ενότητα στόχων, ότι είναι άγνωστο πως θα θα εξελιχθούν αυτά τα προβλήματα.