Του Σωτήρη Σιδέρη

 Είναι ορατή πλέον η υποκρισία των πολιτικών κομμάτων,  που μέσα από υποτιθέμενες δυσκολίες με την προσθήκη του τριήμερου πένθους,  δείχνουν ότι δεν έχουν καμία διάθεση να πραγματοποιηθεί το προγραμματισμένο για σήμερα Πέμπτη 15 Ιουνίου ντιμπέίτ ενόψει των εκλογών. Το τρομερό ναυάγιο με τα  79 προς το παρόν θύματα και με εκατοντάδες  αγνοούμενους, όχι μόνο δεν μπορεί να είναι η αιτία για την ματαίωση της τηλεοπτικής αντιπαράθεσης των κομμάτων, αντίθετα την επιβάλλει.

Ακόμη και αν δεν είχε προγραμματιστεί ντιμπέίτ , θα έπρεπε να γίνει εκτάκτως για να συζητηθούν , πέραν των άλλων και οι θέσεις των κομμάτων για το μεταναστευτικό και το πλήθος ανθρωπιστικών προβλημάτων που προκαλεί. Όσο για τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους, τα πράγματα είναι ακόμη πιο τραγικά. Είτε η ΕΣΗΕΑ , είτε οι τηλεοπτικοί σταθμοί έπρεπε από την πρώτη στιγμή να ξεσηκώσουν τον κόσμο για να γίνει το ντιμπέϊτ, αυτή είναι η δουλειά τους και όχι να κρύβονται πίσω από την διακομματική επιτροπή. Οι δημοσιογράφοι είναι παρόντες όταν οι άλλοι πενθούν, όταν παιδιά πνίγονται, όταν άνθρωποι χάνονται , όταν διεθνείς οργανισμοί, κράτη, υπηρεσίες και πολιτικές βουλιάζουν όλοι μαζί στα νερά της Μεσογείου.

Το ναυάγιο της δημοσιογραφίας

Όπως έγινε γνωστό,  Οι εκπρόσωποι των κομμάτων - Ν.Δ. ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και Ελληνικής Λύσης – στην διακομματική επιτροπή, δεν κατάφεραν να  συμφωνήσουν   για τον χρόνο διεξαγωγής και έτσι, προς το παρόν, παραμένει άγνωστο αν και πότε θα πραγματοποιηθεί. Ήδη όμως από πριν είχε ληφθεί απόφαση για μη πραγματοποίηση του ντιμπέϊτ λόγω του ναυαγίου και του πένθους. Η ΝΔ πρότεινε τη διεξαγωγή του ντιμπέιτ το Σάββατο, ενώ τα υπόλοιπα κόμματα την Κυριακή, χωρίς εν τέλει να βρεθεί κοινό έδαφος.

Τα πολιτικά κόμματα ουσιαστικά δραπετεύουν από ένα μεγάλο πρόβλημα σε σαφείς διεθνείς προεκτάσεις και ενώ οι καταγγελίες για το τι έχει συμβεί ανοιχτά της Πύλου , δεν έχει ακόμη διακριβωθεί. Είναι χαρακτηριστικό  ότι η Frontex, σε ανακοίνωσή της  παραπέμπει στις κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Ιταλίας . Σημειώνεται ότι ο  Οργανισμός Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, αφού εξέφρασε τη θλίψη του για τα γεγονότα, επισημαίνει ότι το αεροσκάφος παρακολούθησης εντόπισε τη βάρκα την Τρίτη 13 Ιουνίου στις 9.47 (12.47 ώρα Αθήνας) και ενημέρωσε αμέσως τις σχετικές ελληνικές και ιταλικές αρχές.«Όλες οι ερωτήσεις θα πρέπει να απευθυνθούν στο ελληνικό κέντρο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας & Διάσωση» τονίζει στην ανακοίνωσή της η Frontex.

Το γεγονός αυτό είναι μια ακόμη γροθιά στο στομάχι της Ευρώπης. Είναι επίσης βέβαιο ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, όπως δεν άλλαξε τίποτα και σε προηγούμενα φρικτά ναυάγια. Είναι επίσης βέβαιο ότι και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα θα συνεχίσουν να υπάρχουν φωνές οργής για τις ευθύνες της κατά τα άλλα πολιτισμένης Δύσης. Η δημοσιογραφία υπάρχει για να κρίνει, να στιγματίζει το έλλειμμα ανθρωπισμού και πολιτικών, να επισημαίνει, να αποκαλύπτει, να είναι παρούσα. Δεν ταυτίζεται με τις θεατρικές παραστάσεις των πολιτικών , αντίθετα διαχωρίζει τη θέση της. Είναι ταπεινωτική η εικόνα της ελληνικής δημοσιογραφίας.Αυτοακυρώνεται και γίνεται παρακολούθημα των κομμάτων στην χειρότερη εκδοχή τους μάλιστα.

Η ακύρωση του ντιμπέϊτ, υπό αυτή την οπτική, είναι μια γροθιά στο άδειο στομάχι της Ελληνικής Δημοκρατίας. Έτσι κι αλλιώς οι δύο προεκλογικές περίοδοι,  προκάλεσαν αποστροφή για το χαμηλό επίπεδο διαλόγου, για την αποφυγή συζήτησης όλων των μεγάλων προβλημάτων της χώρας και της ΕΕ που μας επηρεάζουν άμεσα. Ήρθε τώρα και η απόφαση να μην γίνει η τηλεμαχία και όλα αθροίζονται στο ήδη βεβαρυμένο ποινικό μητρώο της πολιτικής και κομματικής ζωής της χώρας.  Ειδικά η ΝΔ καλό θα ήταν να κάνει την αυτοκριτική της όπως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσωπικά γιατί η θητεία του δεν έχει να παρουσιάσει τίποτα το θετικό. Και κυρίως να μην προσποιούνται τους αγωνιούντες τόσο ξεδιάντροπα.

Όσο για τον Αλέξη Τσίπρα, είχε πει μια από τις πιο σωστές κουβέντες της πολιτικής του ζωής και επειδή τον αποπήραν αναδιπλώθηκε, μόνο συγνώμη δεν ζήτησε. Είχε πει πολύ σωστά, ότι στην θάλασσα, όταν πλοία, βαρκούλες , αλιευτικά και φουσκωτά πλέουν προς τις ακτές με γυναίκες , παιδιά και γέροντες, φυσικά δεν υπάρχουν σύνορα. Και είτε θα σώσουν τους ανθρώπους, είτε θα τους πνίξουν. Αυτό ήταν το νόημα και ήταν πολύ σωστό. Όλοι αυτοί οι δύστυχοι και κατατρεγμένοι άνθρωποι δεν αναζητούν σύνορα στη θάλασσα , αλλά να ζήσουν και να ζητήσουν άσυλο. Είναι άλλο πράγμα να δοθεί άσυλο και άλλο πράγμα να τους οδηγούν στο θάνατο.
Οι ημέρες του πένθους, δεν ταυτίζονται με τις ημέρες της ντροπής. Το πρώτο θα περάσει, η ντροπή μένει...