Μπορεί ο Ερντογάν να μην νίκησε από τον πρώτο γύρο, είναι όμως ηλίου φαεινότερο ότι ο Κιλιντσάρογλου δεν είναι ικανός να κάνει την υπέρβαση . Και δεν υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι το 49.3% που πήρε ο Τούρκος πρόεδρος, έναντι 45% του Κιλιντσάρογλου,  θα ανατραπεί και θα ηττηθεί στον δεύτερο γύρο της 28ης Μαίου. Ο υποψήφιος του συνασπισμού έξη κομμάτων της αντιπολίτευσης για μια ακόμη φορά έδειξε ότι παρά τον αυταρχισμό, τη βία , την διαφθορά, τον καταστροφικό σεισμό , τις κραυγαλέες ανισότητες και τα 20 χρόνια στην εξουσία του Ερντογάν, δεν είναι σε θέση να τον  κερδίσει.   Αν και ποτέ δεν πρέπει να προδικάζεται ένα αποτέλεσμα, είναι εμφανές ότι στις εκλογές στην Τουρκία ηττήθηκαν και οι δημοσκόποι και η Δύση. Οι πρώτοι που προέβλεπαν επικράτηση του Κιλιντσάλογου , η Δύση  επειδή τον στήριξε ελπίζοντας ότι ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης θα αποκόψει την Τουρκία από τις στρατηγικές σχέσεις με την Ρωσία και θα την επαναφέρει στη Δύση. Η Αθήνα είναι σε σύγχυση, δεν είχε ιδιαίτερη προτίμηση, αλλά ούτε και έκανε κάποια σοβαρή ανάλυση για την επόμενη ημέρα. Οπότε η πρωτοκαθεδρία του Ερντογάν δεν προκαλεί ιδιαίτερες σκέψεις.

Ναι μεν η αντιπολίτευση κατήγγειλε χειραγώγηση των αποτελεσμάτων, ωστόσο δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα πειστική, εκτός και να μπορέσει να αποδείξει τις καταγγελίες της. Ο Ερντογάν προφανώς ικανοποιημένος , καθώς πολλοί τον είχαν τελειωμένο , σίγουρα σχεδιάζει από πλεονεκτική θέση τον δεύτερο γύρο. Ο Σινόν Ογάν που  ήρθε τρίτος,  πρώην βουλευτής του ακροδεξιού εθνικιστικού MHP, που έλαβε το 5% των ψήφων, ετοιμάζεται να  παζαρέψει, σίγουρα ο Ερντογάν θα είναι η σκιά του τις επόμενες ημέρες μέχρι τις 28 Μαίου που θα γίνει ο δεύτερος γύρος.
Είναι θετικό το γεγονός ότι δεν καταγράφηκαν σκηνές βίας. Προφανώς έπαιξε ρόλο το αποτέλεσμα. Ο Ερντογάν προηγείται καθαρά, άρα δεν είχε κανένα λόγο να κινητοποιήσει τις δυνάμεις που ελέγχει και να προκαλέσει χάος για να παραμείνει στην εξουσία. Γνωρίζει επίσης ο Τούρκος πρόεδρος ότι μετά τον πρώτο γύρο έχει το πλεονέκτημα και αυτό που χρειάζεται είναι μια έξυπνη τακτική για να περάσει το φράγμα του 50%.

Η αντιπολίτευση αν θέλει να διατηρήσει τις όποιες ελπίδες θα πρέπει κάτι να αλλάξει στην δική της τακτική. Ο Ερντογάν είναι πλέον εδραιωμένος στην ηγεσία ενός νέου συστήματος, το οποίο δημιούργησε ο ίδιος, έχει άπειρες δυνάμεις στο πλευρό του, είναι ένας αυταρχικός ηγέτης μεν, αλλά ξέρει να επιλέγει τα πολιτικά μέτωπα και την αρένα που θα αντιπαρατεθεί. Είναι όσο εθνικιστής χρειάζεται για να μην νικήσει ο εθνικισμός της αντιπολίτευσης, είναι όσο φιλολαικός χρειάζεται για να μην αμφισβητηθεί η δική του λαικότητα, η οικονομική κρίση δεν τον ακουμπά γιατί δεν την χρεώνεται, έχει φέρει στην επιφάνεια την δική του εκδοχή του “Πατρίς θρησκεία οικογένεια” έχει φυλακίσει χιλιάδες, αλλά συνεχώς βρίσκει τον τρόπο να κερδίζει. Η αντιπολίτευση δεν είναι φαίνεται τόσο πειστική ότι θα φέρει τη Δημοκρατία που ευαγγελίζεται ή ότι ο συνασπισμός των έξη κομμάτων, είναι ικανός να φέρει αλλαγή.

Ίσως και η προσωπικότητα του Κιλινστάρογλου να μην πείθει. Αλλά τώρα είναι αργά για να αλλάξει. Οπότε στις 28 Μαίου, μάλλον, η Τουρκία , η Ελλάδα και η Δύση θα συνεχίσουν να έχουν απέναντί τους τον Ερντογάν