Είναι εξαρχής καταδικαστέα η ενέργεια κάποιων να πετάξουν γιαούρτι στον υπουργό Υγείας Θάνο Πλεύρη την στιγμή, που όπως ανακοίνωσε ο ίδιος, γευμάτιζε με την σύζυγο και τα παιδιά του. Τόνισε ιδιαίτερα την οικογενειακή στιγμή και μάλιστα απέδωσε την ενέργεια σε αριστεριστές, έστω και χωρίς αποδείξεις. Τέτοιου είδους επιθέσεις στιγματίζουν εκείνους που τις πραγματοποιούν, όχι εκείνους που τις υφίστανται, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι κάποιοι αισθάνονται οργισμένοι για κάποιους λόγους. Ωστόσο, όσο σεβαστή και αν είναι η ευαισθησία του Θάνου Πλεύρη,  άλλο τόσο κατανοητός  πρέπει να είναι ο σπαραγμός των  γονιών που στις αρχές Ιανουαρίου περιέφεραν το παιδί τους από την Κοζάνη στη Θεσσαλονίκη και από εκεί στο Ρίο , γιατί δεν υπήρχε ΜΕΘ. Επομένως δεν μπορούμε παρά να κάνουμε ορισμένες επισημάνσεις για τον βαθμό ευθύνης και ευαισθησίας που επιδεικνύει ως υπουργός και όχι ως πελάτης εστιατορίου. Και θεωρούμε ανόητο εκ των προτέρων το ερώτημα “μα ήθελε ο υπουργός να χαθεί το παιδί;”. Φυσικά δεν ήθελε, αλλά οι αποφάσεις κρίνονται και οι υπογράφοντες έχουν ευθύνες που αποποιούνται .

Το Νοέμβριο του 2022  ένα εξάχρονο κορίτσι χάνει τη ζωή του στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης.  Με σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιλαμβάνεται η μητέρα της στο Σοχό, καλείται ασθενοφόρο, που δεν  υπάρχει. Η μητέρα του  κοριτσιού το μεταφέρει μόνη της στο νοσοκομείο . Οι γιατροί πέφτουν πάνω του, αλλά το παιδί χάνεται.  Το Κέντρο Υγείας Σοχού διαθέτει μόνο ένα ασθενοφόρο που ήταν αλλού. Ποιος θα δικαιολογήσει έναν υπουργό; όχι ότι έχει ποινική ευθύνη, αλλά  καμία ευθύνη δεν έχει;

Αρχές του χρόνου πάλι στο Βόλο, ένα 10χρονο αγόρι πεθαίνει από οξεία μυοκαρδίτιδα. Πάλι πρόβλημα ΜΕΘ παίδων.
«Έπρεπε να υπάρχει μία ΜΕΘ Παίδων. Δεν έχουμε σε ολόκληρη τη Θεσσαλία. Το παιδί ίσως να είχε σωθεί αν υπήρχε ο απαραίτητος εξοπλισμός μίας οργανωμένης ΜΕΘ για παιδιά» δήλωσε ο πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών και διευθυντής του Νευροχειρουργικού τμήματος, Νίκος Χαυτούρας.
Ιανουάριος 2023. Εξάχρονο παιδί καταρρέει  στα Γρεβενά. Διασωληνώνεται, αλλά δεν υπάρχει ΜΕΘ. Αναζητείται κρεββάτι  στη Θεσσαλονίκη, όμως δεν υπήρχε ελεύθερο. Στη συνέχεια, κρίθηκε αναγκαία η μεταφορά του στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου στην Πάτρα, όπου παρά τις προσπάθειες των γιατρών πεθαίνει. Ενδιάμεσα, στην Ιόνια οδό κατά τη διακομιδή, το ασθενοφόρο έπαθε βλάβη και χρειάστηκε άλλο όχημα για να παραλάβει τον 6χρονο.

Να μην μιλήσουμε για την αναμονή χρόνων για χειρουργεία , για την κατάσταση στα Παίδων, για το κλείσιμο του Παίδων Πεντέλης για πολλά ακόμη τερατώδη που συμβαίνουν στο υπό κατάρρευση Εθνικό Σύστημα Υγείας. Πόροι χάνονται ή δεν διατίθενται για το ΕΣΥ αλλά για ιδιώτες, υποβάθμιση υπηρεσιών, καταπονημένοι γιατροί, μετανάστευση γιατρών και νοσηλευτών. Όλα αυτά είναι πολιτικές αποφάσεις που όμως έχουν, ενίοτε, τραγικές επιπτώσεις και επηρεάζουν τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, συχνά  και παιδιών.

Και όμως ποτέ δεν ακούστηκε ο σπαραγμός των γονιών, οι εκκλήσεις των γιατρών, οι προειδοποιήσεις των συνδικαλιστών, οι έρευνες ορισμένων ΜΜΕ και εφημερίδων. Όλα υποτάσσονται σε κομματική λογική και σε υπουργό με εξουσία, με δικαιώματα , αλλά χωρίς ευθύνες. Αυτή είναι η νοοτροπία και του πρωθυπουργού και των υπουργών της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Υπό αυτό το πρίσμα όταν ο Θάνος Πλεύρης γράφει για ένα θλιβερό περιστατικό παρουσία των παιδιών του και με την εξουσία που έχει οι λέξεις και οι φράσεις του να γίνονται πολιτικό ζήτημα, καλό θα ήταν να σκεφθεί έστω στιγμιαία ότι και οι ζωές των άλλων έχουν αξία , απείρως περισσότερη και απείρως μεγαλύτερη από μια δυσάρεστη στιγμή...