Πορείες, φωτιές, συσσωρευμένη οργή και ενδείξεις ότι η κρίση θα κλιμακωθεί, καθώς θυμίζει το Μάη του 68,  συνθέτουν τα χαρακτηριστικά των αντιδράσεων της γαλλικής κοινωνίας, μετά και την απόφαση του Συνταγματικού Συμβουλίου ότι η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα. Οι αντιδράσεις , όχι μόνο στο Παρίσι , αλλά σε πολλές πόλεις της Γαλλίας δεν λένε να κοπάσουν εδώ και πολλούς μήνες και με πολλές αφορμές. Όλα δείχνουν ότι η χώρα αυτή που πρωταγωνίστησε  στην Ευρώπη μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, είναι σε βαθιά κρίση και θα επηρεάσει καταλυτικά και όλη την ΕΕ. Το βασικό πρόβλημα της Γαλλίας είναι οι κραυγαλέες ανισότητες  όπως είχε προβλέψει ο κορυφαίος οικονομολόγος Τομά Πικετί .
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο που προβάλλεται από διεθνή ΜΜΕ είναι ότι πολλοί διαδηλωτές φαίνεται να δηλώνουν μετανιωμένοι όχι μόνο γιατί ψήφισαν Μακρόν, αλλά γιατί δεν ψήφισαν Λεπέν. Όμως η Αριστερά που επίσης είναι η ανερχόμενη δύναμη στη Γαλλία εμφανίζεται ακόμη πιο ενισχυμένη. Φαίνεται  όμως , ότι το ισχυρό κεφάλαιο δεν φαίνεται διατεθειμένο να αφήσει την Αριστερά να ανέβει ακόμη περισσότερο και προσεγγίζει όλο και περισσότερο την Λεπέν που φυσικά είναι σύμμαχός του . Εν ολίγοις, εκρηκτικό κλίμα...

Οι Γάλλοι πολίτες, που στην πλειονότητά τους απορρίπτουν τη μεταρρύθμιση Μακρόν, μετείχαν σε συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα. Μετά την ανακοίνωση όμως, ξεχύθηκαν οργισμένοι στους δρόμους και κάνουν πορείες φωνάζοντας συνθήματα κατά του Γάλλου προέδρου και της πρωθυπουργού Ελιζαμπέτ Μπορν. Ο Μακρόν φαίνεται ανυποχώρητος, αλλά είναι προφανές ότι είναι πλέον αποδυναμωμένος , χωρίς ουσιαστικά πολιτικά στηρίγματα. Το λεγόμενο κέντρο που υποτίθεται τον στηρίζει και ο ίδιος εκφράζει είναι αέρας κοπανιστός. Χωρίς ισχυρό κόμμα, χωρίς ερείσματα στην κοινωνία, με πολιτική ανισοτήτων, με ταυτόχρονη αποδυνάμωση του ισχυρού άλλοτε γαλλικού κοινωνικού κράτους και με τη νέα γενιά σε αδιέξοδα, ο Μακρόν είναι πολιορκημένος και από τα δεξιά του και από τα Αριστερά του. Οι εξελίξεις των επόμενων εβδομάδων θα κρίνουν πολλά. Αν ενταθούν οι αντιδράσεις, ο Μακρόν θα έχει ουσιαστικό πρόβλημα διακυβέρνησης. Αν αποδυναμωθούν , θα κερδίσει χρόνο. Αλλά το πολιτικό χρονόμετρο τρέχει εις βάρος του, καθώς τα κοινωνικά προβλήματα δεν επιλύονται.

Τι έχει προβλέψει ο Πικετί

Το "Κεφάλαιο τον 21ο αιώνα"  του κορυφαίου οικονομολόγου,  Πικετί, όπως επισημαίνεται στην έκδοσή του, ανανεώνει τη σύγχρονη οικονομική σκέψη και τις προοπτικές της, με τον ίδιο τρόπο που το ομότιτλο έργο του Καρλ Μαρξ το είχε κάνει τον 19ο αιώνα. Ο 20ός αιώνας σημαδεύτηκε αρχικά από τη μείωση των ανισοτήτων. Οι πόλεμοι προκάλεσαν μια χωρίς προηγούμενο ανακατανομή του συσσωρευμένου πλούτου. Η ανάπτυξη, όμως, σε συνθήκες ειρήνης οδήγησε στην αύξηση των ανισοτήτων, καθώς η απόδοση του κεφαλαίου είναι μεγαλύτερη από τον ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης. Ταυτόχρονα, ένα νέο φαινόμενο επιτείνει τις ανισότητες: η εκτόξευση, πέρα από κάθε λογική, των αμοιβών της ελίτ των μάνατζερ. Επιπροσθέτως, οι μεγάλες περιουσίες εξασφαλίζουν τόσο υψηλότερες αποδόσεις όσο μεγαλύτερη είναι η αρχική συσσώρευση πλούτου. Το αποτέλεσμα είναι μια συνεχής διεύρυνση των ανισοτήτων, που ξαναφέρνει τον κόσμο μας στο ακραίο σημείο που βρισκόταν πριν ξεσπάσει ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι αρχές της αξιοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης υποχωρούν.

Ο Πικετί δεν περιορίζεται στην επιστημονική περιγραφή, αλλά επιχειρεί μια μείζονα πολιτική παρέμβαση. Η απάντησή του διατυπώνεται με μαχητική ενάργεια: χρειάζεται διεθνής συνεργασία για την επιβολή ενός παγκόσμιου φόρου στο κεφάλαιο. Αυτό αποτελεί επείγουσα ανάγκη, καθώς η αύξηση των ανισοτήτων συνιστά άμεση απειλή για τη δημοκρατία.

Η Γαλλία δεν είναι μια οποιαδήποτε χώρα. Τώρα , μιας και πλησιάζει η Πρωτομαγιά, τα γεγονότα αναγκαστικά παραπέμπουν στην εξέγερση του Μάη του 1968. Θα δείξει..