Του Στράτου Βαλτινού

Μυστικές ή διάτρητες συμβάσεις, ετεροβαρείς,  πάντα εις βάρος του δημοσίου και των φορολογούμενων, χορός εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ σε μια χοάνη συμφερόντων, επενδυτές χωρίς ίχνος επένδυσης. Ιδιωτικοποιήσεις στρατηγικών τομέων της οικονομίας,  επιχειρήσεις ωφέλιμες για την κοινωνία, απλά κερδοφόρες για τους ιδιώτες. Ένας χορός τεράτων που στήθηκε εις βάρος του ελληνικού λαού χρόνια τώρα. Η τραγωδία των Τεμπτών αποτέλεσε την ευκαιρία για έναν συνολικό απολογισμό, γιατί ναι μεν το πένθος είναι το πρώτο ζήτημα,  αλλά οι ευθύνες και ταυτόχρονα οι ιδιωτικοποιήσεις ,  είναι η κύρια πολιτική συζήτηση. Μετά από πάρα πολλά χρόνια,  ο ελληνικός λαός διαδηλώνει για μια τραγωδία και ξέρει και τους υπεύθυνους, όχι τους νομικά υπεύθυνους, αλλά ηθικούς και πολιτικούς. Και τους αποδοκιμάζει με ένταση στους δρόμους και στα γήπεδα , κάτι πρωτοφανές.  Η κυβέρνηση, δεν θα αθωωθεί επειδή θέλει να συμψηφίσει. Είναι κατηγορούμενη, αλλά η πρόκληση είναι άλλη και αφορά  κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ.
ΔΕΗ- ΕΣΥ -ΟΣΕ  δοκίμασαν και δοκιμάζουν τα όρια ανοχής μιας ολόκληρης κοινωνίας. Η συζήτηση λοιπόν επανέρχεται. Υγιείς δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας ή ιδιωτικοποιήσεις άνευ όρων, διαβλητές και δυσλειτουργικές;  Είναι η ώρα της ανατροπής;

η πρωτοφανής οργή των γηπέδων

Πρώτο εθνικό πρόβλημα , με την σειρά που εμφανίστηκαν, ήταν η τραγωδία του ΕΣΥ κατά την διάρκεια της πανδημίας και συνεχίζεται. Χιλιάδες νεκροί, πολλοί χωρίς περίθαλψη σε εντατική,  όπως απέδειξε η έρευνα Τσιόδρα-Λύτρα. Τίποτα δεν λειτουργεί κανονικά στο ΕΣΥ. Προσωπικό ελάχιστο και στα όρια κατάρρευσης, χωρίς υλικοτεχνική υποδομή, φακελάκια και λίστες αναμονής ετών, ράντζα. Όλα αυτά οφείλονται σε πολιτικές αποφάσεις και όχι στην τύχη. Η ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ έχει δρομολογηθεί, παιδιατρικά νοσοκομεία  μπαίνουν στο εμπόριο υγείας. Θέλουμε δημόσιο ΕΣΥ ή κατακερματισμένο , διαλυμένο και εμπορική επιχείρηση με όλα τα αρνητικά που το συνοδεύει;


Μετά ήρθε η πανωλεθρία της ακρίβειας με την ΔΕΗ να σέρνει το χορό. Η ιδιωτικοποίηση και εδώ αποδείχθηκε αντικοινωνική. Για την ακρίβεια δεν ευθύνεται ο πόλεμος , όπως ψευδώς ισχυρίζεται ο Μητσοτάκης. Ευθύνεται η ΕΕ που επέβαλλε ενεργειακό εμπάργκο στη Ρωσία και οι νέοι προμηθευτές , σε συνδυασμό με την ωμή κερδοσκοπία  και την λειτουργία καρτέλ που απαγορεύεται και από το εθνικό και από το κοινοτικό δίκαιο, αλλά εδώ είναι υπερδομή, προκάλεσαν κοινωνικό σοκ. Θέλουμε δημόσια ΔΕΗ, πόλεμο στα καρτέλ και εθνική ενεργειακή πολιτική ή όχι; ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευθεί ότι επιστρέψει στο δημόσιο , αν και όχι πολύ πειστικά. Ωστόσο είναι ένα βήμα

Μετά ήρθε η τραγωδία των Τεμπών. Η ιδιωτικοποίηση έπαιξε τον ρόλο της, αυτό το εθνικό κοινό μυστικό. Αλλά και οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν κανόνες και όροι και στην Ελλάδα δεν υπάρχει τίποτα. Μόνο  αδίστακτοι κερδοσκόποι και μια κυβέρνηση συνένοχη.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προχωρεί ακάθεκτη και στην ιδιωτικοποίηση του νερού, δείχνοντας ότι δεν την αγγίζει ουσιαστικά η υπόθεση των προηγούμενων οργανισμών. Την έχουν κατηγορήσει στη βουλή ότι εκτελεί συμβόλαια υπέρ συμφερόντων.

Η πρόκληση τώρα αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ και όποιο κόμμα αυτοχαρακτηρίζεται ως δημοκρατικό και προοδευτικό. Θα συνεχίσει η Ελλάδα να διαλύει τους στρατηγικής σημασίας οργανισμούς ή είναι καιρός να εθνικοποιηθούν;
είμαστε ήδη σε προεκλογική τροχιά , ανεξάρτητα από τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών και ένα προοδευτικό κόμμα έχει πλέον υποχρέωση να αθροίσει τα αποτελέσματα αυτών των πολιτικών και να δεσμευθεί υπεύθυνα ενόψει των εκλογών.

Οι φορολογούμενοι πλήρωσαν για πολλά χρόνια τα σπασμένα, πλήρωσαν πολύ ακριβά και τις ιδιωτικοποιήσεις. Ήδη παρατηρείται μια αντίδραση στα όρια της εξέγερσης και οι κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών στέλνουν το μήνυμα. Η ΝΔ μισεί τέτοιου είδους μηνύματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα το πάρει; ελπίζουμε και περιμένουμε τα νέα του…