Σπύρος Σουρμελίδης 

Η κυβέρνηση με αφορμή την μικρή προσφυγοπούλα Μαρία που "ήταν αλλά δεν δεν είναι νεκρή", παίζει για μία ακόμα φορά το παιχνίδι του "εσωτερικού εχθρού". Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ  φυσικά ο εσωτερικός εχθρός, που "κάνει το παιχνίδι των Τούρκων" και "υπονομεύει την ασφάλεια της πατρίδας".  Το μεταναστευτικό είναι πρόβλημα για τη χώρα, τα κόλπα του Ερντογάν  είναι πρόβλημα, αλλά η επαναφορά της θεωρίας του εσωτερικού εχθρού είναι εφιάλτης. Γιατί έρχεται απο πολύ παλιά,. γιατί θυμίζει (έστω σε καρικατούρα) τον Γ. Παπαδόπουλο που ανακάλυπτε το 1965, "κομμουνιστική δολιοφθορά" στο στράτευμα.  Φτου και απο την αρχή λοιπόν, όλα τα εργαλεία στο τραπέζι:  Οι αριστεροί θα σας πάρουν τα λεφτά (τουλάχιστον της μεσαίας τάξης) , οι αριστεροί θα παραδώσουν την χώρα στον εχθρό.

Η υπόθεση των 38 μεταναστών που βρέθηκαν  στην νησίδα του Εβρου , ήταν ένα ακόμα επεισόδιο απο τα εκατοντάδες παρόμοια γεγονότα.  Άνθρωποι  προσπαθούν  να πατήσουν σε ευρωπαϊκό έδαφος, σπρώχνονται, εκδιώκονται, απειλούνται και απο την Τουρκία, οι αρχές της οποίας στήνουν επεισόδια στον Εβρο ή στην θάλασσα. 

Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα για να βρεθούν σε ευρωπαϊκό έδαφος. Μπορεί να το έκαναν πάνω στην νησίδα, μπορεί να το κάνουν και τώρα για να πάρουν το πολυπόθητο γι αυτούς άσυλο λέγοντας ότι είναι αρεστό στις αρχές. 

Ο κ. Μηταράκης την ώρα της κρίσης προσπάθησε απλώς να μην πάρει ακόμα 38  μετανάστες, υιοθέτησε και αυτός πληροφορίες και ρεπορτάζ, ήταν ανακόλουθος, αν και ήταν ο χειριστής της υπόθεσης.  Το θέμα του όμως,  όπως και συνολικά της κυβέρνησης,  δεν είναι να διαλευκάνει την ιστορία , αλλά να φτιάξει προπαγανδιστικό αφήγημα ενόψει εκλογών. 

Ολ αυτά δεν απαλλάσουν  τον ΣΥΡΙΖA  απο την απροσεξία του, να μην μελετήσει σε βάθος την υπόθεση, σπεύδοντας να υιοθετήσει την όλη ιστορία, χωρίς να γνωρίζει πηγές και πρόσωπα. 

 "Δράκοι" και νεοφελελευθερισμός αντάμα 

Η κυβέρνηση έχει δύο όψεις στην επικοινωνιακή της πολιτική, που είναι βασικός πυλώνας της πολιτικής της

1.Έχει το φιλελεύθερο και νεοφιλελεύθερο πρόσωπο. Ελάχιστο κράτος, καθόλου κοινωνικό κράτος, (παρά μόνο προνοιακές  πολιτικές) χαμηλή φορολογία στον μεγάλο πλούτο, κλπ, κλπ.

Ο κ. Μητσοτάκης συνδιαλέγεται και έχει πολιτική για τα υψηλά αμειβόμενα στελέχη απο τις  τράπεζες έως τις ναυτιλιακές. Το έδειξε και στην συνέντευξη του που μας είπε ότι οι νέοι έφυγαν απο την Ελλάδα όχι λόγω της χρεοκοπίας αλλά λόγω της ....υψηλής φορολογίας.

2. Και συγχρόνως χρησιμοποιεί την πιο παλιά και ακραία ατζέντα , παίζοντας με τον φόβο , το μίσος, την ανασφάλεια. Παίζει με την πατρίδα, με τους μετανάστες , με τα ζητήματα ασφάλειας.

Διαστρεβλώνοντας τις πραγματικές ανάγκες και τα αληθινά προβλήματα, τα οποία μετατρέπει σε ¨δράκους". 

Τούτες τις μέρες ακούμε ξανά αυτό που ακούσαμε προεκλογικά το 2015 και το 2019, σε διάφορες παραλλαγές:  Οι αριστεροί θα σας πάρουν τα λεφτά, θα καταστρέψουν την χώρα, θα ανοίξουν τα σύνορα, θα πουλήσουν την πατρίδα, θα φέρουν και την τρομοκρατία. 

Τα υποστηρίζει όλ αυτά η κυβέρνηση η οποία παίζει με σημαδεμένη τράπουλα (υποκλοπές),  η οποία αμφισβητεί εν τοις πράγμασι το κράτος δικαίου.

Το δια ταύτα της πολιτικής της είναι η φτωχοποίηση της χώρας. Ενώ σκίζει τα ιμάτια της για την μεσαία τάξη, εργάζεται για την διάλυση της. Οχι, απο λάθος αλλά απο άποψη.

Η αγορά θα λειτουργήσει ομαλά και κανονικά αν φύγει απο την μέση η μικρομεσαία επιχείρηση και ιδιοκτησία!!! Είναι ο θεμέλιος λίθος της άποψης του κ. Μητσοτάκη και όσων των στηρίζουν. 

Όχι μόνο οι πραγματικά έχοντες, αλλά και τα υψηλόβαθμα στελέχη των επιχειρήσεων, απο τις τράπεζες έως τις ναυτιλιακές. 

Αυτοί όμως έχουν πειστεί.  Για να πειστούν και οι υπόλοιποι (οι πολλοί), χρησιμοποιεί τους "δράκους", τον εσωτερικό εχθρό, την απειλή  των αριστερών που θα μας καταστρέψουν.

Ας το σκεφτούν ξανά όλοι, μαζί τους και οι αριστεροί και η αριστερά.