Έχοντας στο ιστορικό του την πολύχρονη αδυναμία της Συμμαχίας να διαδραματίσει οποιονδήποτε σοβαρό ρόλο στην αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας, το ΝΑΤΟ  προσπαθεί να ξαναβρεί την αίγλη του ψυχρού πολέμου εκμεταλλευόμενο τον πόλεμο της Ουκρανίας. Οι διαφωνίες για πολλά ζητήματα είναι γνωστές , αλλά πάντα σχεδόν οι κρίσεις συνοχής προστατεύονται από τα στεγανά .  Παράλληλα, η άρνηση της Τουρκίας να ψηφίσει την ένταξη της Σουηδίας που συμπαρασύρει και την Φινλανδία επειδή η Στοκχόλμη δεν μπορεί να αποδεχθεί τους όρους της Άγκυρας , καθηλώνει το ΝΑΤΟ. Η τελευταία δήλωση του Σουηδού  πρωθυπουργού Κρίστενσεν,  ότι η Τουρκία  "θέλει πράγματα τα οποία δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να της δώσουμε" προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις που έφθασαν μέχρι το κάψιμο του Κορανίου έξω από την τουρκική πρεσβεία της Στοκχόλμης. Ταυτόχρονα οι τελευταίες εξελίξεις με τις απαιτήσεις του Ερντογάν για την απέλαση άνω των 130 Κούρδων έχει ενισχύσει τους Σουηδούς που ήταν κατά της ένταξης στο ΝΑΤΟ.  Η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει απαθής ή είναι η στιγμή να διαπραγματεύεται τις θέσεις της στη Συμμαχία;

Το ΝΑΤΟ δεν απειλείται. Παρά τις διαφωνίες διατηρεί τη συνοχή του και έτσι θα πορευθεί. Γίνεται όμως περισσότερο δυσλειτουργικό και πολλές χώρες βλέπουν τα γεγονότα τελείως αντίθετα. Για παράδειγμα οι Πολωνοί που σέρνουν το χορό μαζί με τις βαλτικές χώρες θέλουν το ΝΑΤΟ πιο επιθετικό έναντι της Ρωσίας και είναι οι ΗΠΑ αυτές που  το συγκρατούν απο το να εμπλακεί πιο πολύ στον πόλεμο της Ουκρανίας. Υπάρχουν άλλες χώρες όπως η  Ιταλία, η Γαλλία, η Γερμανία που θέλουν το ΝΑΤΟ πιο ήρεμο με τον πόλεμο και πιο ψύχραιμο. Να σημειωθεί ότι τα δύο μπλοκ έρχονται σε αντιπαράθεση και εντός της ΕΕ. Είναι προφανώς ότι η Γερμανία χάνει έδαφος και η Πολωνία διεκδικεί μεγαλύτερη επιρροή στην λήψη των αποφάσεων. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Πολωνία ήταν η μόνη χώρα που χαρακτήρισε  “απαράδεκτη” την στάση του Βερολίνο , επειδή το τελευταίο αρνήθηκε να συναινέσει στην αποστολή των Λέοπαρντ 2 στην Ουκρανία.
       

Το ΝΑΤΟ και το Αιγαίο

Υποτίθεται ότι το ΝΑΤΟ βρίσκεται σε αποστολή στο Αιγαίο για να στηρίξει την Ελλάδα στο μεταναστευτικό, αλλά ως γνωστόν η Τουρκία σταδιακά απονεύρωσε την αποστολή του και κανείς πλέον δεν ασχολείται. Σημειώνεται ότι το ΝΑΤΟ έχει σαφή φιλοτουρκική θέση ως προς το καθεστώς στρατιωτικοποίησης των νησιών, ενώ ο μηχανισμός που έχει δημιουργηθεί εντός της Συμμαχίας για να συζητούνται τα ελληνοτουρκικά ΜΟΕ είναι από την αρχή αποτυχημένος και έχει προκαλέσει και την οργή Ελλήνων αξιωματικών.
Η Τουρκία δεν προτίθεται να αλλάξει πολιτική όσο γνωρίζει ότι το ΝΑΤΟ δεν την ενοχλεί, αντίθετα την παρακαλούν να αλλάξει πολιτική έναντι της Σουηδίας και όχι έναντι της Ελλάδας. Υπό το πρίσμα αυτό, ο ρόλος της Συμμαχίας στα ελληνοτουρκικά προβλήματα είναι παθητικός και δεν εγκαλεί καν την Άγκυρα για τις απειλές πολέμου που εκτοξεύει καθημερινά ο Τούρκος πρόεδρος  κατά μέλους  της Συμμαχίας, δηλαδή της Ελλάδας. Δεν υπάρχει παρόμοια κατάσταση στην ιστορία του ΝΑΤΟ και όλα αυτά, οφείλονται στην αντίληψη ότι η Τουρκία είναι τόσο αναγκαία για το ΝΑΤΟ, ώστε να έχει την αναγκαία ανοχή, που πλέον έχει καταστεί μόνιμη.

Το ΝΑΤΟ το είχε χαρακτηρίσει ο Τραμπ και στην συνέχεια και ο Μακρόν νεκρό. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το έβγαλε από την εντατική και η συσπείρωση είναι πρωτοφανής. Το μέλλον του ΝΑΤΟ είναι δεδομένο πλέον γιατί η αντιπαράθεση Δύσης -Ρωσίας θα είναι πλέον μόνιμη.
Οπότε αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μια νέα στρατηγική εντός του ΝΑΤΟ. Κανείς δεν έμαθε ποια είναι η θέση της Αθήνας στο αίτημα για αποστολή των Λέοπαρντ 2 στην Ουκρανία και τι θα κάνει η κυβέρνηση. Αφού είναι σίγουρο ότι πλέον το ΝΑΤΟ θα διατηρήσει πλήρως την ενότητά του και με ενισχυμένο ρόλο στο μέλλον, η Ελλάδα πρέπει να διαφοροποιήσει την πολιτική του . Να πάψει να είναι ο δεδομένος σύμμαχος, να συναρτά τις θέσεις της από  τα εθνικά οφέλη κάθε απόφασης και να κάνει διακριτή τη θέση της στη Συμμαχία. Με απλά λόγια να διαπραγματεύεται πάντα τις θέσεις της, να απαιτεί ανταλλάγματα και να μην φοβάται να διαφωνεί . Για παράδειγμα , ενώ το ΝΑΤΟ γνωρίζει πολύ καλά τις παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου και τα χωρικά ύδατα ή τις απειλές για την κυριαρχία νησιών, η Συμμαχία δεν έχει πιεστεί ποτέ από την Αθήνα να πάρει δημόσια θέση. Έτσι εμφανίζεται το ΝΑΤΟ να σιωπά, μια σιωπή που βολεύει πολύ την Τουρκία.
Οι δύο χώρες , Ελλάδα και Τουρκία οδεύουν προς εκλογές. Ο ρόλος και η θέση της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ έπρεπε να είναι  μέρος του δημοσίου διαλόγου. Η ΝΔ δεν θα το κάνει ποτέ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται ότι θα κατηγορηθεί για αντιδυτική πολιτική. Αυτή η κατάσταση όμως δεν βοηθά τη χώρα.
Είναι θέμα χρόνου, τόσο οι εξελίξεις στον πόλεμο, όσο και η κρίση στις σχέσεις Ελλάδας -Τουρκίας να πάρουν νέες διαστάσεις. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια νέα κατάσταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και το ΝΑΤΟ είναι ένα από τα πεδία δοκιμασίας της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας της χώρας. Δυστυχώς όμως η παθητικότητα και η απουσία σχεδίου δεν προκαλούν αισιοδοξία.