Η μονομερής οριοθέτηση ΑΟΖ της Αιγύπτου με την Λιβύη, έφερε πανηγυρισμούς στην Αθήνα, αντί να φέρει περίσκεψη και προβληματισμό. Και αυτό γιατί η ΑΟΖ όπως την οριοθέτησε η Αίγυπτος, περιλαμβάνει και ένα μικρό τμήμα του λεγόμενου  τουρκολιβυκού μνημονίου όπως την όρισαν η Άγκυρα και η Τρίπολη αυθαίρετα. Φαίνεται δηλαδή ότι η Αίγυπτος δεν λαμβάνει υπόψη της αυτή την συμφωνία. Μόνο που το Κάϊρο έχει πάρει μια μονομερή απόφαση (έστω και αν έχει γίνει με την ανοχή της λεγόμενης κυβέρνησης της Βεγγάζης (του Χάφταρ που δεν αναγνωρίζει την Τρίπολη, λόγω του εμφυλίου πολέμου). Και οι μονομερής αποφάσεις δεν εξυπηρετούν ακριβώς τα ελληνικά συμφέροντα, μάλλον επιβεβαιώνουν την τουρκική αυθαιρεσία. 

Η οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μεταξύ κρατών με έναντι ή προσκείμενες ακτές πραγματοποιείται κατόπιν συμφωνίας με βάση το διεθνές δίκαιο όπως ορίζεται στο άρθρο 38 του καταστατικού του διεθνούς δικαστηρίου, με σκοπό την επίτευξη δίκαιης λύσης, όπως γράφει ο καθηγητής Θόδωρος Καρυώτης. Και συνεχίζει με το ερώτημα: Πως θα αντιδράσουμε εάν αύριο η Τουρκία ακολουθήσει την αιγυπτιακή γραμμή και προβεί σε μονομερή οριοθέτηση της ΑΟΖ της στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο;
Τα ερωτήματα Καρυώτη όχι μόνο αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα του θέματος, αλλά και την ανύπαρκτη πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Εκτός αν ο κ. Δένδιας υπονοήσει ότι όλο αυτό έγινε επειδή έκλεισε το μάτι στους Αιγύπτιους, όπως και ο Χαφταρ. Τότε είναι που πρέπει να ανησυχούμε ακόμα περισσότερο.

Στον Χαρτη  αποτυπώνεται με την κίτρινη γραμμή η οριοθέτηση της Αιγύπτου με την Λιβύη. Φαίνεται ένα μικρό κομμάτι που πατάει πάνω στο λεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο.  

Η μαύρη τρύπα 

Το θέμα Λιβύη είναι μια «μαύρη τρύπα» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.  Την οποία εκμεταλλεύτηκε η Αγκυρα περίτεχνα, δημιουργώντας τετελεσμένα που δύσκολα θα εξαλείψουμε.

Τα όσα συμβαίνουν δείχνουν ότι συνεχίζει η Αθήνα να μην αντιλαμβάνεται τους κινδύνους, συνεχίζει αν περιμένει από την Αίγυπτο ή  από τις ΗΠΑ, ή από την Γαλλία να μας λύσουν  τα προβλήματα. Μόνο που όλοι οι παραπάνω λειτουργούν για τα συμφέροντα τους και όχι για τα δικά μας.

Η Αίγυπτος κάνει κινήσεις  για τα δικά της συμφέροντα, εκμεταλλεύτηκε την ανάγκη της Ελλάδας, λόγω του τουρκολιβυκού συμφώνου και παίρνει ότι περισσότερο μπορεί. 

Η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου είναι μερική και αφήνει ακάλυπτες περιοχές ελληνικού ενδιαφέροντος, μεταξύ Ρόδου και Κύπρου, τις οποίες θέλει να «αρπάξει» η Τουρκία.

Το Κάϊρο προχωρά σε μονομερείς ενέργειες σε ότι αφορά την Λιβύη εκμεταλλευόμενη τον εμφύλιο πόλεμο. 

Οι πανηγυρισμοί είναι και πάλι για εσωτερική κατανάλωση και όχι γιατί πραγματικά  εξυπηρετούνται τα εθνικά συμφέροντα.