Με μια ομιλία μνημείο σύγχυσης, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά την πολιτική του ταυτότητα. Ότι δηλαδή , φιλοτέχνησε την πολιτική του προσωπικότητα πάνω σε πατριδοκάπηλα συνθήματα, στην άρνηση και την καταγγελία, χωρίς να δίνει την παραμικρή διέξοδο στα προβλήματα της Ελλάδας. Το σημαντικό στην πολιτική, σύμφωνα με το δόγμα Σαμαρά,  δεν είναι να λύνει ένας ηγέτης προβλήματα, αλλά να καταγγέλλει με κηρύγματα περί πατριωτισμού όλους τους άλλους και κυρίως να γίνεται κήρυκας της εθνικής ακινησίας. Όχι στη λύση των Πρεσπών, όχι σε διάλογο με την Τουρκία, εμμονή στα περί σκευωρίας Νοβάρτις, αλλοπρόσαλλες δήθεν αναλύσεις για τις θέσεις της Ελλάδας και τον ρόλο της στην περιοχή. Μεγάλα προβλήματα που ως πρωθυπουργός δεν ακούμπησε καν.  Ως προς τις υποκλοπές, αρκούσε  μια απλή αναφορά αυτονόητη και χωρίς να διεκδικεί δάφνες εφυϊας. Εγκαινιάζοντας το δικό του Ίδρυμα, ο Αντώνης Σαμαράς επανέλαβε τον χειρότερο εαυτό του. Όχι ότι διαθέτει και καλύτερο.

Ως υποψήφιος πρωθυπουργός είχε υποσχεθεί επαναδιαπραγμάτευση του πρώτου μνημονίου και όχι μόνο δεν το έκανε , υπέγραψε και δεύτερο ακόμη χειρότερο. Αντί να καταγγείλει τον Μητσοτάκη, σύμφωνα με τις θέσεις του,  για την πλήρη αποδοχή της συμφωνίας των Πρεσπών και την κυβερνητική ακινησία στα βαλκάνια, δήλωσε ότι κάποιοι μας σέρνουν σε Πρέσπες του Αιγαίου. Και μετά ήρθε η ζαλάδα.. Ακροδεξιές θέσεις, το φρύδι σηκωμένο για να φαίνεται πιο στιβαρή η εικόνα του. Η αναφορά του για τις υποκλοπές κατώτερη των προσδοκιών που καλλιεργούσε ο ίδιος και το περιβάλλον του συνομιλώντας συχνά με τον Κώστα Καραμανλή. Ο Σαμαράς είπε συγκεκριμένα:
 «δεν θέλω να πιστέψω ότι η κυβέρνηση έκανε υποκλοπές. Αν ίσχυαν όλα αυτά θα επρόκειτο για αντιδημοκρατική εκτροπή και πρέπει να δοθούν ξεκάθαρες απαντήσεις χωρίς να δίνουμε την εντύπωση ότι το απόρρητο είναι μια βολική δικαιολογία. Η παράταξη μας θεμελίωσε τη δημοκρατία στον τόπο μας». Και υποκλοπές έγιναν και κρύφθηκε πίσω από το απόρρητο η κυβέρνηση και την ευθύνη την έχει ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Κατά συνέπεια, η κουλτούρα της συγκάλυψης λειτουργεί την κρίσιμη στιγμή ή στην καλύτερη περίπτωση επικρατεί η στάση “βλέποντας και κάνοντας”

Για τα ελληνοτουρκικά είπε ότι  «η Τουρκία απαιτεί να παραιτηθούμε και να μοιράσουμε αυτά που είναι δικά μας. Κάποιοι επιδιώκουν να μας σύρουν σε διαπραγμάτευση για τις Πρέσπες του Αιγαίου, ώστε να μας πάρουν ότι θέλουν και να μας αφήσουν ότι περισσέψει». Αυτά τα γνωρίζουμε ήδη. Πρόταση περιμένουμε ….
Η ουσία της παρουσίας Σαμαρά στην πολιτική ζωή είναι ότι δεν εννοεί να αποσυρθεί από τον δημόσιο βίο , στον οποίο δεν πρόσφερε τίποτα το θετικό επί δεκαετίες. Από την ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη για να εξυπηρετηθούν διαφορετικά συμφέροντα, μέχρι τον ρόλο του μακεδονομάχου, του τουρκοφάγου ή του αλβανοφάγου, μέχρι σήμερα δεν έχει αφήσει τίποτα το θετικό στη δημόσια ζωή. Πότε πότε κάποια δήλωση για να υπενθυμίζει την ύπαρξή του. Ο Αντώνης Σαμαράς είναι παράγοντας της ΝΔ, όχι όμως της χώρας. Με την έννοια ότι εργαζόμενος εντός των κομματικών μηχανισμών έχει έναν ρόλο κομματικού παράγοντα. Σοβαρό πολιτικό, εθνικό ρόλο, δεν είχε ποτέ, γιατί δεν ήταν, ούτε είναι επαρκής για κάτι τέτοιο.

Ας σημειωθεί ότι  κλείνοντας την ομιλία του σημείωσε ότι η παράταξη πρέπει να δώσει τη μάχη των ιδεών ενωμένη όποτε και αν γίνουν οι εκλογές. «Είμαι παρών εδώ μαζί μας με τη συνείδησή μου για την παράταξή μας και την Ελλάδα που της χρωστάμε» Ποια μάχη ιδεών θα δώσει η ΝΔ;  ενωμένη παράταξη με πρωθυπουργό κοριό; να χαίρεται ο ένας τον άλλον...