Του Σωτήρη Σιδέρη


Μια στιγμιαία και μάλλον αυθόρμητη αντίδραση του Αλέξη Τσίπρα σε  πρόσφατη συνέντευξή του, έδωσε στον ΣΥΡΙΖΑ ένα ισχυρό σύνθημα,  τις “γαλάζιες ακρίδες” , το οποίο συμπυκνώνει ένα ολόκληρο επικοινωνιακό δόγμα. Το οποίο αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντιλαμβάνονται  την διαχείριση των δημοσίων πόρων της χώρας. Η φράση αυτή τονίζει την ροπή της ΝΔ προς τα σκάνδαλα,  με ιδιαίτερη αδυναμία τις απευθείας και αδιαφανείς αναθέσεις σε κομματικούς, συγγενείς , παράγοντες και παραγοντίσκους.  Ταυτόχρονα αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο επανιδρύθηκε το σύγχρονο πελατειακό κράτος. Η απήχηση της φράσης αυτής είναι ήδη μεγάλη και σταδιακά εδραιώνεται στη δημόσια αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖ- ΝΔ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο “κοριός”, ο υπεύθυνος για τις υποκλοπές και το κόμμα του είναι οι “γαλάζιες ακρίδες”. Η επιπλέον φθορά που μπορεί να επιφέρει ένα σύνθημα, σε μια ήδη φθαρμένη κυβέρνηση, είναι μεγάλη . Μάλιστα , το σύνθημα αυτό μπορεί υπό προυποθέσεις να αποδειχθεί και καταλύτης , να επηρεάσει ψηφοφόρους, να γίνουν οι μυλόπετρες που θα συνθλίψουν την πιο καλή ή και την πιο επιθετική επικοινωνιακή πολιτική. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του και τον συνοδεύει και μετά θάνατον η λέξη “αποστάτης”.

Η επώδυνη σύγκριση

Η αποκαθήλωση της εικόνας του Κυριάκου Μητσοτάκη άρχισε δειλά πριν από αρκετούς μήνες με την έρευνα Λύτρα-Τσιόδρα για τους νεκρούς εκτός ΜΕΘ, συνεχίστηκε με τη Νοβάρτις, τις απευθείας αναθέσεις, τον Λιγνάδη,  τον Πάτση κλπ και τώρα έχει μπροστά του, όχι μόνο τον ηθικά ισχυρό Τσίπρα, αλλά τις “γαλάζιες ακρίδες” τις οποίες δεν μπαίνει καν στον κόπο να υπερασπιστεί. Η σιωπή και η συγκάλυψη δεν είναι ενεργητική στάση, αλλά ομολογία ενοχής…
Η παρούσα κυβέρνηση διαφέρει από όλες τις άλλες των προηγούμενων χρόνων. Οι περισσότερες , τεχνητά ή όχι έκαναν μεγάλο αγώνα για να επιδείξουν έργο, υπερέβαλαν, έκαναν προπαγάνδα, επινοούσαν ευημερία και κυρίως κατέστρεφαν την εικόνα των πολιτικών τους αντιπάλων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μη έχοντας να παρουσιάσει κανένα σημαντικό έργο , επιχειρεί να συντηρηθεί στην εξουσία με έναν πρωτότυπο τρόπο.  Αρνείται την πραγματικότητα, δεν αποδέχεται καν τα γεγονότα, αντεπιτίθεται και τελικά έχει φθάσει σε μια παράδοξη κατάσταση που δεν έχει επινοήσει ούτε σύνθημα, ούτε έχει συγκροτήσει θεματικούς άξονες για την προβολή της θητείας του. Η  προσπάθεια υπονόμευσης της εικόνας του αντιπάλου, εν προκειμένω του Αλέξη Τσίπρα, δεν μπορεί να έχει κανένα αντίκρισμα καθώς η δική του εικόνα είναι δραματικά χειρότερη, ενώ ο Τσίπρας έχει ήδη κριθεί για την πρωθυπουργία του.

Σήμερα ο  Τσίπρας επικρίνεται για ατελείς προγραμματικές θέσεις ή για επιλογές προσώπων, δεν επικρίνεται για διασπάθιση του δημοσίου πλούτου, ούτε μπορεί κανείς να διανοηθεί να αποκαλέσει τους συνεργάτες του “κόκκινες ακρίδες”. Εκ των πραγμάτων η σύγκριση είναι επώδυνη για τον Μητσοτάκη που δεν έχει πλέον από πού να πιαστεί. Αυτή η επικοινωνιακή αταξία γίνεται όλο και πιο φανερή . Μη έχοντας πρόταση για το μέλλον, ούτε έχει να παρουσιάσει θετικό έργο, ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του θα οδηγηθούν σε μια επίθεση χωρίς όρια κατά των αντιπάλων τους, εκτιμώντας ότι είναι ο μόνος τρόπος να αμυνθεί.

Ταυτόχρονα είναι εμφανής η χρεοκοπία του Επιτελικού Κράτους. Το οποίο θεσμοθετήθηκε με νόμο, λειτούργησε ως μηχανισμός παραγωγής νόμων κατά την διάρκεια της πανδημίας, αλλά μόλις ο κόσμος βγήκε έξω από τα σπίτια του και τα κόμματα άρχισαν να ξαναβρίσκουν τον ρυθμό τους, διαλύθηκε κυριολεκτικά και τώρα απαξιώνεται και ηθικά. Ο Γρηγόρης Δημητριάδης έγινε η Ιφιγένεια του Μητσοτάκη, ο Γιώργος Γεραπετρίτης γίνεται αντικείμενο ειρωνικών σχολίων για τις ικανότητές του στην συγκάλυψη σκανδάλων , Ο Α. Σκέρτσος έτσι κι αλλιώς ήταν ανύπαρκτος ιδεολογικά και πολιτικά,  ο Κυριάκος Πιερρακάκης προσπαθεί να απεμπλέξει το όνομά του από πλήθος καταγγελιών για σκάνδαλα και πολλοί ακόμη αναζητούν τρόπο να εξαφανιστούν και να μην συνδεθούν με αυτή την εικόνα βαθιάς παρακμής. Το πελατειακό σύστημα αναμορφώθηκε και επανήλθε δριμύτερο από τη ΝΔ και τον Μητσοτάκη που θα το κουβαλά μαζί του για πολλά χρόνια.
Η πολιτική αντιπαράθεση για πολλούς φθάνει σε κομβικό σημείο. Θέλοντας και μη η συζήτηση για τον προυπολογισμό του επομένου έτους στη βουλή θα είναι και η έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας.
Ο πρωθυπουργός και η ΝΔ θα ξεκινήσουν τον αγώνα τους με εντελώς αντίστροφη εικόνα και δυναμική σε σχέση με το 2019. Οι εκλογές με την απλή αναλογική θα προκαλέσουν ίσως σοκ καθώς οι πολίτες θα κάνουν ελεύθερη επιλογή γνωρίζοντας ότι δεν θα προκύψει κυβέρνηση. Αναγκαστικά η χώρα θα μπει σε παρατεταμένη περίοδο έντασης , με κρίση και εσωτερική και εξωτερική, με την Τουρκία.  Η Ελλάδα έχει ανάγκη από καθαρά μυαλά στην εξωτερική πολιτική, αποφασισμένο κόμμα και συλλογική πολιτική για να ανταπεξέλθει . Η ΝΔ είναι σε αποδρομή, όσο και να αγωνίζεται αυτό το σύστημα να κρατηθεί.
Υπό αυτό το πρίσμα “οι γαλάζιες ακρίδες” ήρθαν για να μείνουν, τουλάχιστον μέχρι την ημέρα των εκλογών…..