Του Στράτου Βαλτινού

Πρώτα είχαμε έναν καταιγισμό δημοσκοπήσεων και προπαγάνδας ότι ο ελληνικός λαός δεν ενδιαφέρεται για τις υποκλοπές αλλά για τον άρτον τον επιούσιον, λες και ο λαός είναι αγέλη που ζει με ζωώδη ένστικτα και όχι με αξίες, αρχές, κανόνες, ήθος, λογική, παιδεία, πολιτισμό. Αφού κατασκεύασαν το κλίμα με τα γκάλοπ,  έκλεισαν με συνοπτικές διαδικασίες την Εξεταστική Επιτροπή. Το παρακράτος που στήθηκε,  πρέπει να μείνει ανέγγιχτο, άλλωστε αυτό είναι το διαχρονικό δόγμα της ΝΔ.  Δεν νοιώθουν την ανάγκη ελέγχου και λογοδοσίας.  Η Ελλάδα βιώνει μια κατάσταση κοινοβουλευτικής τυραννίας , μια πολιτική βαρβαρότητα, όπου η κυβέρνηση και ο  πρωθυπουργός  συμπεριφέρονται  ως  η εξουσία τους να μην υπόκειται στους ανθρώπινους νόμους, άρα δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο.  Ακόμη και η διεθνοποίηση του προβλήματος δεν τους πτοεί. Η μικρή Ελλάδα είναι ιδιοκτησία, δεν ανήκει σε όλους. Πέραν αυτού, τη νοοτροπία της  τυραννίας ,   ασπάζονται όλα τα αυταρχικά καθεστώτα. Πρώτα η Ιταλία, λέει η Μελόνι, πρώτα η Φινλανδία για τους Αληθινούς Φινλανδούς , πρώτα οι ΗΠΑ για τον Τράμπ, πρώτα η Γαλλία για την Λεπέν, πρώτα η Ουγγαρία για τον Όρμπαν και στην ελληνική εκδοχή είναι χειρότερα , με το δόγμα “πρώτα ο Μητσοτάκης”.  

Είναι πρωτοφανή όσα συμβαίνουν στη χώρα. Υπενθυμίζεται ότι από την ελλιπή λίστα μαρτύρων εξαιρέθηκαν –εκτός του πρωθυπουργού– ο γενικός γραμματέας (και ανιψιός του Κ. Μητσοτάκη) Γρηγόρης Δημητριάδης, ο δημοσιογράφος και θύμα των υποκλοπών Θανάσης Κουκάκης, οι αρμόδιοι εισαγγελείς της ΕΥΠ, τα στελέχη της υπηρεσίας που ζήτησαν την παρακολούθηση και αρκετοί άλλοι.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, εξελίσσεται σε παράγοντα κοινωνικής αστάθειας και πρωταγωνιστής στην απαξίωση των θεσμών. Αδιαφορεί για τη νομιμότητα ή την ερμηνεύει υπό το πρίσμα του αλάθητου της εξουσίας του. Ο κυνισμός του δεν έχει βρει αντίβαρο και οι θεσμοί έχουν αδρανοποιηθεί , προκειμένου να είναι μόνος και αδιαφιλονίκητος ηγέτης. Μικρή σημασία έχει αν ο λαός έχει αιτήματα. Το μείζον είναι τα αιτήματα να μην γίνονται γνωστά. Να καταπνίγονται μέσα στην σιωπή των ΜΜΕ και το ενδιαφέρον να στραφεί στον αλάνθαστο πρωθυπουργό ως να πρόκειται για καθεστώς εικονολατρίας . Φυσικά όλα αυτά είναι μια πολιτική διαστροφή, γιατί η πραγματικότητα μπορεί να αποσιωπηθεί, αλλά δεν μπορεί να καταπνιγεί, όσο και αν προσπαθήσουν.
Το σκάνδαλο Νοβάρτις δεν είχε ενόχους. Το σκάνδαλο Ζήμενς ούτε έναν. Το σκάνδαλο υποκλοπών κανέναν. Άλλοι δεν ήξεραν, άλλοι κρύβονται πίσω από το απόρρητο, άλλοι έφυγαν ταξίδι, άλλοι απλά πέρασαν , αλλά δεν κατάλαβαν τίποτα. Μια κυβέρνηση -έλος.

Όπως έγινε γνωστό  την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου, η ΝΔ  απέρριψε όλα τα αιτήματα της αντιπολίτευσης για κλήση νέων μαρτύρων  και αναγκαστικά τερματίστηκε άδοξα, όπως άλλωστε προβλέπονταν εξαρχής η Εξεταστική. Τώρα τα κόμματα έχουν  περιθώριο  δέκα ημερών προκειμένου να καταθέσουν τις πορισματικες τους θέσεις. Μάλλον τυπική διαδικασία, καθώς δεν πρόκειται να υπάρξει συνέχεια. Μόνο η επόμενη κυβέρνηση αν σχηματιστεί από την σημερινή αντιπολίτευση και προχωρήσει στην σύσταση Προανακριτικής, μπορεί να φθάσει η υπόθεση στο Δικαστήριο.
Τώρα η αντιπολίτευση επιμένει στην σύγκληση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι εκεί θα υπάρξει κάποια ουσιαστική πρόοδος όσον αφορά τον καταλογισμό ευθυνών.
Α να μην ξεχάσουμε ότι η Δικαιοσύνη ερευνά τις υποκλοπές. Πως μας διέφυγε;….