Του Σωτήρη Σιδέρη

       Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζεται για αντεπίθεση,  διαμηνύει το Μέγαρο Μαξίμου διοχετεύοντας πληροφορίες για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής από το 2012 μέχρι σήμερα για υποκλοπές. Καθαρός εκβιασμός προς Σαμαρά -Βενιζέλο.  Φυσικά δεν προέκυψε ζήτημα υποκλοπών στη χώρα μέχρι που ο ίδιος έγινε πρωθυπουργός. Οπότε η αντεπίθεση του Μητσοτάκη έχει έναν διπλό στόχο. Να εκβιάσει κατά κάποιο τρόπο τους άσπονδους φίλους του  να επανέλθουν στο αντι ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, γιατί χωρίς αυτό δεν υπάρχει, ή θα  τους θέσει το δίλημμα ή με τον ίδιο ή με τον αντίπαλο.  Αν αυτό είναι το τελικό του σχέδιο στο σκάνδαλο των υποκλοπών, κάτι που απομένει να επιβεβαιωθεί ή όχι, τότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αντιμέτωπος με το φάσμα της παρένθεσης. Η άλλη όψη του πολιτικού του τέλους είναι αμιγώς ενδοπαραταξιακή, μεταξύ μιας συντηρητικής πτέρυγας και των ακροδεξιών που ανέδειξε ο Μητσοτάκης και τώρα θέλουν να περιφρουρήσουν τα κεκτημένα. Η σιωπή Σαμαρά -Καραμανλή δείχνουν εγκατάλειψη Μητσοτάκη. Η ΝΔ αναζητά διάδοχο, οι φωνές δυσαρέσκειας πυκνώνουν, το μόνο εναλλακτικό σενάριο που θέλει να παρουσιάσει είναι ένα πακέτο παροχών . Αλλά οι συζητήσεις που θα γίνουν στη βουλή την ερχόμενη εβδομάδα, σε κάθε περίπτωση θα σηματοδοτήσουν την αρχή του τέλους….

Εκβιασμοί και διλήμματα

Όσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης αδυνατεί να εκπονήσει πραγματικό πολιτικό σχέδιο αναχαίτισης της κρίσης, τόσο θα μεγαλώνει ο ανταγωνισμός στο εσωτερικό της ΝΔ σε δύο επίπεδα. Πρώτος στο κυβερνητικό . Ο πρωθυπουργός θέλει να συσπειρώσει την λαική βάση του κόμματός του στην δική του αρένα, ώστε να μην διαχυθεί η κρίση και τα ηνία τα πάρουν άλλοι. Ο Καραμανλής και ο Σαμαράς, κυρίως ο δεύτερος , διαθέτουν ερείσματα στη ΝΔ και θέλουν να έχουν ρόλο και λόγο. Ο πρωθυπουργός όμως γνωρίζει ότι οι εξελίξεις είναι εις βάρος του και δεν διαθέτει πλέον προσωπικότητες που θα ανταποκριθούν στις ανάγκες της συγκυρίας ώστε να ανατραπεί το κλίμα. Έτσι ή θα αποφασίσει , εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ να συγκρουστεί και με τους εσωκομματικούς του αντιπάλους, ώστε να μην τους αφήσει το πεδίο ελεύθερο, ή θα μπει στη λογική της συμμαχίας με την ακροδεξιά και ό,τι βγει. Αυτό όμως είναι ενστικτώδης πολιτική και όχι σχέδιο εξόδου από την κρίση. Γιατί πέρα από τα αυτονόητα προβλήματα θα αφήσει πίσω του μια διχαστική κληρονομιά στη ΝΔ που θα διαχυθεί και στη λαική βάση και αντί να ωφελήσει το κυβερνητικό κόμμα, θα ωφελήσει την αντιπολίτευση, κυρίως το ΣΥΡΙΖΑ καθώς είναι η μόνη εναλλακτική λύση.  Η Εξεταστική Επιτροπή από το 2012, που ήδη έχει απορριφθεί από την αντιπολίτευση είναι καθαρός εκβιασμός κατά Βενιζέλου -Σαμαρά. Η ιστορία επαναλαμβάνεται , καθόλου ως φάρσα, αλά ως εφιάλτης. Αυτοί είναι η ποιότητά τους , η κουλτούρα τους, αυτό ξέρουν καλά, αυτό κάνουν, αλλά η Ελλάδα δεν θα βουλιάξει μαζί τους.

Στο ευρύτερο πολιτικό πεδίο οι εξελίξεις θα επηρεαστούν από τις κινήσεις του πρωθυπουργού. Τα σενάρια είναι πολλά και εύκολα και γρήγορα μπορεί να ανατραπούν. Ένα είναι να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης ο πρωθυπουργός. Είναι χωρίς νόημα γιατί μπορεί να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης και μετά από λίγες ώρες να διαλυθεί η κυβέρνηση. Έχει συμβεί ήδη το 2012 με τον Γιώργο Παπανδρέου. Το άλλο είναι να ζητήσει διεύρυνση της κυβέρνησης με την συμμετοχή και άλλων κομμάτων ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ και να παραιτηθεί και ο ίδιος . Είναι το πιο αδύναμο σενάριο. Το τρίτο είναι να προσφύγει σε εκλογές εν μέσω κινδυνολογίας για την εξωτερική πολιτική, τη δημοκρατία, την  κοινωνική συνοχή κλπ. Αυτά τα κάνουν όλοι οι αποτυχημένοι που νομίζουν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτούς, άρα είναι καταδικασμένη κίνηση εκ των προτέρων. Όπως και να έχει το πράγμα, η σωστή προετοιμασία του ΣΥΡΙΖΑ κυρίως στη βουλή, μπορεί να σηματοδοτήσει το ουσιαστικό τέλος της κυβέρνησης Μητσοτάκη, πριν επέλθει και το πολιτικό τέλος.
Είτε το θέλει είτε όχι ο Μητσοτάκης δεν θα αποφύγει την απολογία. Είναι απολογούμενος και θέλει να γυρίσει το κλίμα επιτιθέμενος. Ο κύκλος κλείνει, ο εφιάλτης της παρένθεσης για έναν ακόμη Μητσοτάκη αρχίζει να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα.