Του Σωτήρη Σιδέρη


“Γιατί όχι και τον Γιώργο Παπανδρέου ;”, σχολίασε δηκτικά στο Οmegapress.gr στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, όταν τον ρωτήσαμε για τις φήμες περί υποψηφιότητας της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου για τη θέση της Γραμματέως του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ίδια πηγή θεωρεί ότι όλη αυτή η συζήτηση είναι εκφυλιστική και περίεργη για το κόμμα , καθώς σε προεκλογική μάλιστα περίοδο δεν  μπορεί να υπάρχει σκέψη για έξοδο του Δ. Τζανακόπουλου, εκτός και αν ο ίδιος για δικούς του λόγους θα το ήθελε, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει. Άλλοι πιστεύουν ότι πρόκειται για τους γνωστούς τακτικισμούς της ηγεσίας και ότι θα διαψευστεί, παρά το γεγονός ότι επί αρκετές ημέρες δεν έχει συμβεί...
Η κυρία Ξενογιαννακοπούλου  σύμφωνα με το “Βήμα”, πιθανόν  να προταθεί από τον Αλέξη Τσίπρα αμέσως μετά τις εκλογές της 15ης Μαίου για την εκλογή προέδρου και Κεντρικής Επιτροπής, καθώς ο νέος Γραμματέας θα εκλεγεί κανονικά από την ΚΕ στην συνέχεια. Παρά το γεγονός ότι η πρώην Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ,  είναι συμπαθής είναι αδύνατο να ηγηθεί ενός κόμματος όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, με σκληρό αριστερό παρελθόν, με τάσεις και συνιστώσες με ιστορία και απαιτητικές δράσεις. Η στάση ανυπακοής και λευκής οργανωτικής απεργίας θα γενικευθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ θα διχαστεί , εξέλιξη απόλυτα αρνητική σε προεκλογική περίοδο.

 Πρόεδρος όλου του κόμματος ή φράξιας;

Η επικράτηση του Αλέξη Τσίπρα στο συνέδριο και το γεγονός ότι δεν θα υπάρχει άλλος υποψήφιος φαίνεται πως αντί να λειτουργήσει συσπειρωτικά και ενωτικά με πρωτοβουλίες του ιδίου, προκαλεί τριγμούς στην αξιωματική αντιπολίτευση. Μια ομάδα γύρω από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων οι Παππάς και Σπίρτζης, που εμπλέκονται σε κάθε εσωκομματική αντιπαράθεση με την Αριστερή πτέρυγα,   θεωρούν πιθανόν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ομογενοποιηθεί προς τα δεξιά “εξαλείφοντας” τα αριστερά του ταυτοτικά χαρακτηριστικά  και να κάνει έφοδο για την εξουσία. Αυτή ακριβώς η δεξιά ομογενοποίηση κατέστρεψε το ΠΑΣΟΚ , αλλά φαίνεται ότι αντί να γίνει δίδαγμα και να μελετηθεί το πολιτικό σκηνικό με όρους προγραμματικούς, ενότητας και κοινής δράσης με τον προοδευτικό κόσμο φαίνεται να κυριαρχεί η αντίληψη της εφόδου προς το κόμμα πρώτα και μετά προς την εξουσία. Ορισμένοι στην αξιωματική αντιπολίτευση διακατέχονται από το σύνδρομο του  πολιτικού υπνοβάτη. Ολέθρια  στάση.

Άλλος παράγοντας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης εκτιμά ότι η επί της ουσίας  “υπονόμευση” του Δημήτρη Τζανακόπουλου, διότι περί αυτού πρόκειται,  οφείλεται σε στελέχη του προεδρικού μπλοκ, τα οποία θεωρούν ότι ο σημερινός Γραμματέας δεν είναι επαρκώς “δικός τους”, είναι αρκετά Αριστερός για ένα μεταλλαγμένο ΣΥΡΙΖΑ οπότε πρέπει να στηριχθεί κάποιος άλλος με άλλα χαρακτηριστικά. Ο Δ. Τζανακόπουλος ανταποκρίθηκε , δια πυρός και σιδήρου στις απαιτήσεις και τις προκλήσεις του κόμματος την τελευταία τριετία, είναι σάρκα από την σάρκα του ΣΥΡΙΖΑ και μιλά την ίδια γλώσσα με τις κομματικές δυνάμεις. Ο τρόπος με τον οποίο προωθείται αυτή η συζήτηση δεν κολακεύει τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε καν την κυρία Ξενογιαννακοπούλου.
 Ας σημειωθεί ότι  παράλληλα, οργιάζουν οι φήμες ότι εξωθεσμικοί παράγοντες εμπλέκονται  ή ενδιαφέρονται για την  διαδικασία εκλογής Γραμματέα ή και για το πρόσωπο που τελικά θα προταθεί. Φήμες που είναι δύσκολο σε αυτή τη φάση να αποδειχθούν, αλλά είναι ήδη το φιτίλι που μπορεί να ανάψει φωτιά…

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο απόλυτος κυρίαρχος, ο απόλυτος ρυθμιστής στον ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα όμως είναι και ο απόλυτα υπεύθυνος για το ενδεχόμενο διχασμού και αποτυχίας του ΣΥΡΙΖΑ, όχι να γίνει κυβέρνηση, γιατί πιθανόν θα γίνει, αλλά για το πως και πόσο θα κυβερνήσει και με ποιούς συμμάχους. Η λείανση των ιδεολογικών χαρακτηριστικών του κόμματος που επιδιώκουν αρκετοί δεν επιτυγχάνονται σε συνέδρια , ούτε σε εσωκομματικές διαδικασίες και εκλογές. Επιτυγχάνονται ή αποτυγχάνουν όταν το κόμμα καλείται να κυβερνήσει και να απαντήσει σε διλήμματα που θα θέτουν οι ίδιοι οι εκλογείς του. Ή με τον λαό που θέλει αλλαγή, γι αυτό θα επιλέξει τον ΣΥΡΙΖΑ, ή με την ολιγαρχία. Ή με το κράτος δικαίου ή με την διαπλοκή, ή με τους εργαζόμενους ή με το κεφάλαιο ή με την εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια ή υποταγή. Δεν υπάρχουν πολλά που μπορεί ένα κόμμα ή ένας ηγέτης να κρύψει πλέον από τον λαό.

Η πορεία συντριβής του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι το καλύτερο παράδειγμα της μεταπολίτευσης προς αποφυγήν. Ούτε η ισχύς των ολιγαρχών, ούτε τα ΜΜΕ, ούτε οι επικοινωνιολόγοι αρκούν για να τον κρατήσουν στην εξουσία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να βράζει αυτή την περίοδο από συζητήσεις , αναζητήσεις, στρατηγικές συμμαχίες, αναζήτηση προσώπων, εκπόνηση σχεδίων για ενίσχυση των αρμών με τον λαό , τους φορείς του και τους πολίτες. Αντ αυτού παρατηρούμε μια διολίσθηση στον παραγοντισμό. Δεν είναι πάντα θρίαμβος ο μοναδικός υποψήφιος.
Πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ ελπίζουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα φερθεί ως ηγέτης όλου του κόμματος και όχι ως επικεφαλής φράξιας...