Δεν χρειάζεται να προσπαθήσει κανείς για να κατανοήσει τις αντιλήψεις του πρωθυπουργού  για το κράτος και τη δημόσια περιουσία.  Αυτό έχει τονιστεί με την χρήση πλήθους ρημάτων , επιθέτων και ουσιαστικών , καθόλου κολακευτικών για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά ουδέποτε ίδρωσε το αυτί του. Τελευταίο κρούσμα αυτής της αντίληψης, το ταξίδι του πρωθυπουργού στη Σκωτία και η συνάντησή του με τον πρίγκηπα Κάρολο. Σύμφωνα μάλιστα με την επίσημη ανακοίνωση, κατά τη συνάντηση “θα συζητηθεί, μεταξύ άλλων, η δυνατότητα άντλησης ιδεών από τον τρόπο ανάπτυξης του Dumfries House για την μελλοντική αξιοποίηση του κτήματος Τατοΐου. Για το θέμα αυτό ο Πρίγκιπας της Ουαλίας είχε εκφράσει προσωπικό ενδιαφέρον όταν είχε επισκεφθεί την Ελλάδα για την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και είχε συναντηθεί με τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου στις 25 Μαρτίου 2021”.  Με απλά λόγια ο πρωθυπουργός δεν συζητά κρατικές υποθέσεις με τον διάδοχου του βρετανικού θρόνου, αλλά χειρίζεται την δημόσια περιουσία ως ιδιωτική υπόθεση. Έχει αυτό το δικαίωμα;

Η απάντηση είναι και πολιτική , είναι και νομική, αλλά ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε τον εαυτό του και στην συγκεκριμένη περίπτωση. Παγερά αδιάφορος , καθώς γνωρίζει ότι κανείς δεν θα τον ελέγξει. Αν λειτουργούσαν οι θεσμοί λογοδοσίας, ο Μητσοτάκης θα είχε προβλήματα και για τη βόλτα στην Πάρνηθα και για την Ικαρία και για το Πόθεν Έσχες και για τα αδιευκρίνιστα ακίνητα και για την SIEMENS και για τα αδιευκρίνιστα ποσά των Αβραμόπουλου -Γεωργιάδη. Στην περίπτωση του  Τατοϊου όμως οι συμβολισμοί είναι πολύ ισχυροί γιατί προκαλούν την ιστορική μνήμη.
Φυσικά δεν είναι το μόνο που κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Στην Υγεία, την Παιδεία, οπουδήποτε, αντιμετωπίζει τους δημόσιους πόρους ως ιδιοκτήτης τους, χωρίς να θέτει προς δημόσιο διάλογο κανένα ζήτημα. Για ποιό λόγο ο Κάρολος μπορεί να έχει καλύτερες ιδέες από Έλληνες μελετητές ή έστω από διεθνή γραφεία μελετών; για κανέναν λόγο, απλά κάθε τι που ξεκινά μάλλον έχει ρυθμιστεί σε μεγάλο βαθμό και που θα καταλήξει.

Ο πρωθυπουργός έχει δεχθεί ομοβροντία επιθέσεων από το βήμα της βουλής. Τον έχουν αποκαλέσει πολιτικό απατεώνα, τον έχουν αποκαλέσει επιχειρηματία της πολιτικής, τον έχουν καταγγείλει για το διάτρητο πόθεν έσχες, τον έχουν  κατηγορήσει για τα Ραφάλ,  ότι δεν είναι χρήματα της οικογενείας του για να τα δίνει σαν να ψωνίζει σε σούπερ μάρκετ. Δεν αντέδρασε ποτέ.
Αν επιχειρεί να στραβοκοιτάζει προς τους φιλοβασιλικούς , όπως και ο πατέρας του , ελάχιστη σημασία έχει.  Θα βουλιάξει μαζί τους , όσοι έχουν μείνει, όπως και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Άλλωστε, έχει φιλοχουντικούς μέσα στην κυβέρνηση, έχει δώσει ασυλία στους τραπεζίτες , έχει συγκαλύψει τεράστια σκάνδαλα, κατηγορείται για διάλυση του κράτους δικαίου, εκεί θα κολλήσει: όχι, άλλο είναι το πρόβλημά του. Βλέπει την πτώση του και θέλει να προλάβει να εξυπηρετήσει όσο περισσότερα συμφέροντα μπορεί.
Ποιός θα τον ελέγξει άλλωστε: μόνο η κάλπη ελπίζουμε…