Του Σωτήρη Σιδέρη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέτυχε παταγωδώς να κερδίσει την κοινή γνώμη στον πόλεμο της Ουκρανίας. Θεωρούσε ότι, η εμπλοκή της χώρας, η  στοίχισή του με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ θα τον αναβάθμιζε και ο λαός θα  τον επιδοκίμαζε.  Ήταν η πρώτη λάθος ανάγνωση της κρίσης,  ενώ στάση των πολιτών εκθέτει τον πρωθυπουργό.

Ο ελληνικός λαός είναι μεν κατά της ρωσικής εισβολής, ταυτόχρονα όμως τάσσεται κατά της ελληνικής εμπλοκής. Η κυβέρνηση επιχείρησε να εκβιάσει την εικόνα της αντιπολίτευσης ισχυριζόμενη ότι δεν  έχει στιβαρή θέση κατά της εισβολής . Και σε αυτό απέτυχε παταγωδώς . Το τελευταίο λάθος είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης παίζοντας από την αρχή της θητείας του με το θέμα των εκλογών προσπάθησε για μια ακόμη φορά να θέσει στον ελληνικό λαό διλήμματα που αφορούν τον ίδιο και είναι και δικής του αρμοδιότητας οι απαντήσεις. Όλα αυτά συνοψίζονται σε μια λέξη: αποτυχία. Και η αποτυχία φέρνει αμηχανία, νέο και βαρετό παιχνίδι με ανασχηματισμό και τελικά η κυβέρνηση βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τους χειρότερους εφιάλτες της. Η πολιτική θύελλα πλησιάζει είτε πάει σε εκλογές, είτε θα περιμένει το τέλος της τετραετίας, σχεδόν απίθανο.

Πολιτική και μεταφυσική

Η κυβέρνηση κρύβεται πίσω από την σιωπή των ΜΜΕ και την άρνησή της να κάνει διάλογο για την κρίση και να δεχθεί κάποιες έστω από τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης. Ούτε ο πόλεμος, ούτε η ενεργειακή κρίση μπορούν να δικαιολογήσουν το γεγονός ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat για το 2021, η Ελλάδα κατατάσσεται στην προτελευταία θέση της ΕΕ των 27 στο κατακεφαλήν εισόδημα.   Μιλάμε για εθνική και κοινωνική κατάρρευση. Σημειωτέον ότι η χώρα μας,  βρίσκεται κάτω από την Ρουμανία και την  Κροατία. Αυτό είναι έργο Μητσοτάκη. Και ταυτόχρονα αποκαλύπτεται ο ανελέητος οικονομικός τυχοδιωκτισμός των υποτιθέμενων προγραμμάτων διάσωσης και των μνημονίων. Η χώρα και φυσικά ο λαός , αντί να ανακάμπτουν, βυθίζονται όλο και περισσότερο σε μια αδιέξοδη κρίση. Αδιέξοδη γιατί η χώρα δεν αλλάζει πολιτική και όχι γιατί είναι το πεπρωμένο της.

Ο πρωθυπουργός εδώ και μήνες αδυνατεί να βρει ένα πειστικό αφήγημα, για να δώσει το έναυσμα μιας αντεπίθεσης. Έτσι περιορίζεται σε μια επικοινωνιακή πολιτική παρελθόντων ετών, με πόλωση, υποκρισία, κάποιες υποσχέσεις και προβολή φιλολαϊκού προφίλ. Μάταιος κόπος. Μερικές φορές  ο πρωθυπουργός, δίνει την εντύπωση ότι κινείται στη σφαίρα του μεταφυσικού για να βρει απαντήσεις που όμως έχει μπροστά του, αλλά αρνείται να τις δει. . Κάθε κεφάλαιο που ανοίγει στρέφεται εναντίον του. Και αντί να αλλάξει πολιτική, παραμένει εγκλωβισμένος στις φαντασιώσεις του ότι οι ευνοημένοι της πολιτικής του θα τον σώσουν, αλλά αυτό δεν φαίνεται ότι μπορεί να συμβεί πλέον. Και αφού βλέπει ότι το μέλλον δεν του ανήκει, στρέφεται στο 2015 για να βρει απαντήσεις στο σήμερα.

Η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η αμφισβήτηση της προσωπικότητας του Μητσοτάκη και των προθέσεών του, πιάνουν πλέον τόπο. Κατά την διάρκεια της πανδημίας έγινε συνείδηση στον κόσμο ότι η χώρα έχει ανάγκη από ένα κραταιό ΕΣΥ και δικαιώθηκε. Τώρα ο κόσμος επίσης αντιλαμβάνεται ότι η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ εν μέσω κρίσης και η συνενοχή του πρωθυπουργού στο κερδοσκοπικό παιχνίδι είναι αλήθειες .  Είναι βέβαιο ότι αυτό το σύστημα που θεώρησε καθήκον του να οδηγήσει στη φτώχεια και σε διαρκείς κοινωνικές κρίσεις έχει μεν χρεοκοπήσει, αλλά δεν πρόκειται να παραδοθεί αμαχητί, ή να περιμένει την ήττα στις κάλπες. Από εδώ και στο εξής, είτε για να διασωθεί, είτε για να μην χάσει τα “κεκτημένα” θα οργιάσει κυριολεκτικά. Η πρόκληση φόβου, οι εκβιασμοί για αποσταθεροποίηση, ο αυταρχισμός και ο επικοινωνιακός πόλεμος θα είναι άνευ προηγουμένου. Το κακό όμως γι αυτό το σύστημα είναι ότι πλέον ο κόσμος είναι υποψιασμένος . Και καλύτερα προετοιμασμένος.