Του Σωτήρη Σιδέρη


Η πολιτική σκέψη του Ευκλείδη Τσακαλώτου έχει πολλά κενά. Συχνά μπερδεύει την Οξφόρδη με τη βουλή, την αστική ευγένεια με την αστική τάξη(αυτό το ελληνικό παρασιτικό μόρφωμα ), τον πραγματικό ηγέτη από τον εικονικό ηγέτη. Κατάφερε με λίγες λέξεις να  στρέψει εναντίον του όλες τις τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί σε συνέντευξή του στην Καθημερινή καταλόγισε στον Αλέξη Τσίπρα  ανασφάλεια και  αδυναμία  στην επιλογή των συμβούλων του. Συχνά όμως οι διορθωτικές δηλώσεις είναι χειρότερες από τις πρωτότυπες.

 Σε διευκρινιστική δήλωση που έκανε τη Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου ο Τσακαλώτος, λέει ότι  «ο κ.  Μητσοτάκης διαλέγει συμβούλους ικανούς στο να φιλοτεχνούν επικοινωνιακά το προφίλ του (δύσκολη δουλειά ομολογουμένως) και να κάνουν τη βρώμικη δουλειά της υλοποίησης της πολιτικής της ΝΔ» . Ανοησίες
Ο Μητσοτάκης δεν έχει πιο έξυπνους συμβούλους από τον Τσίπρα, ούτε ξέρει να διαλέγει καλύτερα. Έχει  μια στρατιά χρυσοπληρωμένων εταιρειών, ΜΜΕ, λίστα Πέτσα, απευθείας αναθέσεων και πλήθος νομοσχεδίων και τροπολογιών που εργάζονται νυχθημερόν για τον Μητσοτάκη και πάλι καταρρέει.  Όλοι αυτοί δεν είναι απλοί σύμβουλοι, αλλά ένα ολόκληρο σύστημα που στηρίζει έναν ανεπαρκή πολιτικό και αυτή τη διαφορά όφειλε να την εντοπίζει ένας της Οξφόρδης.

Επιζητώντας την αναγνώριση

Ο Τσακαλώτος όπως και πολλοί καθηγητές νομίζουν ότι η πολιτική δεν είναι αρένα , αλλά αμφιθέατρο.   Έχει φυσικά γνώσεις και ικανότητες. Δεν είναι δεξιός, ούτε φυσικά είναι Δούρειος Ίππος και άλλα θλιβερά  που επινοούν κάποιοι.  Αν και ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος δεν έχει κάνει αισθητή την παρουσία του , ο Ευκλείδης Τσακαλώτος δείχνει μια διάθεση να χορέψει συστημικά με οτιδήποτε μπορεί να του εξασφαλίσει  έναν αναβαθμισμένο ρόλο. Πότε καλές σχέσεις με τον Τσίπρα όταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τον «σπρώχνει» , πότε με τους 53+ και την Ομπρέλα όταν τον στηρίζουν. Τώρα τους έχει δυσαρεστήσει όλους. Το να γίνει κάποιος πόλος στο κόμμα του χρειάζεται κάτι περισσότερο από φλεγματικό χιούμορ . Χρειάζεται ηγετικές ικανότητες, ιδεολογική πίστη, σύνδεση με την κοινωνία, όραμα και διορατικότητα.  

  Την στιγμή που  καταγγέλλεται διεθνώς ο Μητσοτάκης ότι παραβιάζει το κράτος δικαίου ότι οι δημόσιοι πόροι μοιράζονται σε ιδιωτικά συμφέροντα χωρίς διαφάνεια και χωρίς κανόνες, όταν οι ανισότητες οξύνονται φαντάζει ως πολυτέλεια αμφιθεάτρου το ουδέτερο χιούμορ ή η επίδειξη προσωπικής ανεξαρτησίας έναντι του κόμματός του. Η κριτική,  ακόμη και στον πρόεδρο, όχι μόνο δεν απαγορεύεται, αλλά είναι και επιβεβλημένη. Άλλο όμως η κριτική σε πρόγραμμα, ιδεολογία, θέσεις και ηγετικότητα και άλλο προσέγγιση με όρους αμφιθεάτρου. Και τα περί ικανοτήτων του Τσίπρα που εκστόμισε ότι δηλαδή είναι λαϊκός και καλός στην τακτική, μάλλον  υποβαθμίζουν τον Αλέξη Τσίπρα στην αρένα του λαικιστή και του τακτικιστή. Οι δύο αυτές λέξεις ,  δηλαδή «λαικός» και «τακτικιστής» δυστυχώς έχουν τελείως διαφορετικό νόημα στην πολιτική και διαφορετικό στο αμφιθέατρο.   

Το πρόβλημα των  καθηγητών πανεπιστημίου που μεταπηδούν στην πολιτική, είναι ότι παίρνουν μαζί τους και το αμφιθέατρο. Αρκετοί από αυτούς, είτε ως σύμβουλοι, είτε ως υπουργοί, είτε ως βουλευτές, αντί να μιλούν εκ μέρους των ψηφοφόρων του κόμματός τους, αντί να εκφράζουν τις ιδέες και τις θέσεις που υποτίθεται υπηρετούν, όσο είναι κοντά στους ηγέτες τους , βρίσκουν του κόσμου τα προτερήματα και ανακαλύπτουν μειονεκτήματα μόλις είναι σε κάποια απόσταση.
Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος μάλλον επιχειρεί να είναι αρεστός σε συστήματα πέραν του κόμματός του και ίσως να φιλοδοξεί να καταστεί εσωκομματικός πόλος που θα έχει ηγετικό ρόλο στη μετά –Τσίπρα εποχή. Όμως είναι άλλο η υγιής φιλοδοξία να έχει ρόλο και άλλο πράγμα  η έλλειψη κατανόησης του πολιτικού περιβάλλοντος στο οποίο ζει.

Και το περιβάλλον στο οποίο ζει ο Τσακαλώτος  έχει εκατοντάδες χιλιάδες θύματα  των επιλογών του Κυριάκου Μητσοτάκη και των συμβούλων του. Όλα αυτά τα θύματα, από τους νεκρούς της πανδημίας , μέχρι τους εργασιακούς χώρους,  δεν υπηρετούνται με όρους αστικής ευγένειας αλλά με πολιτικούς αγώνες.  Και αυτή ακριβώς η αλήθεια δεν έχει γίνει ορατή στα εκατομμύρια των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ από την δράση του Ευκλείδη Τσακαλώτου. Κάθε φορά που καλείται να μιλήσει εντός ή εκτός βουλής, αφαιρεί πόντους από τις  ικανότητές του, αντί να προσθέτει .
Τελικά τους τακτικιστές πολλοί μίσησαν,  τον τακτικισμό ελάχιστοι ….