του Σπύρου Σουρμελίδη

Ο Πούτιν χάρισε την διπλωματική επιτυχία της αποκλιμάκωσης στον καγκελάριο Ολαφ Σόλτς (και κατ επέκταση στον Μακρόν), ακυρώνοντας ταυτόχρονα τις όποιες προσπάθειες δημιουργίας έντασης, του Τζο Μπάϊντεν. Την ώρα που ο Σόλτς έμπαινε στο Κρεμλίνο, ρωσικά στρατεύματα αποχωρούσαν απο τα ρωσο-ουκρανικά σύνορα.

Ήταν η μέρα που ο Λευκός Οίκος είχε προαναγγείλει την ρωσική επέλαση στην Ουκρανία. Και την ίδια ώρα ο Ουκρανός Πρόεδρος Ζελένσκυ, δημοσιοποίησε φωτογραφία με την σύζυγο του για τον ….Άγιο Βαλεντίνο.  Ολ αυτά δείχνουν ότι αυτή τη φορά η Ευρώπη , η δυτική πρωτίστως Ευρώπη, η ΝΑΤΟική Ευρώπη, είπε ένα μεγάλο “όχι” στην Αμερική. Οι ΗΠΑ φαίνεται ότι απέτυχαν παταγωδώς να προκαλέσουν κρίση στις σχέσεις   της Γερμανίας και συνολικά της ΕΕ με την Ρωσία. 

Tο παραμύθι με τον λύκο ή  game theory

Το Κρεμλίνο και η Καγκελαρία, συνεννοήθηκαν να βρουν διπλωματική αξιοπρεπή διέξοδο, παρά τις προσπάθειες της Ουάσιγκτον να κλείσει  τους δρόμους της διπλωματίας, δημιουργώντας τεχνητή ένταση. Μια προσπάθεια που άγγιξε τα όρια του παράλογου, με την προαναγγελία της ρωσικής επίθεσης (Τετάρτη  στις 3 τα ξημερώματα) απο τον Λευκό Οίκο και απο την τραγική βρετανίδα υπουργό Εξωτερικών Λίζα Τρας , που “ανακοίνωσε” και την ώρα της επίθεσης.

Το παραμύθι με τον “λύκος, λύκος” δεν επιβεβαιώθηκε, με αποτέλεσμα ο Λευκός Οίκος,  η Ντάουνιγκ Στρητ και ο ΓΓ του ΝΑΤΟ Στόλτεμπεργκ, να προσπαθούν να διασκεδάσουν την ήττα τους. Αναζητώντας συγχρόνως τρόπους αντεπίθεσης, ώστε να συνεχιστεί η ουκρανική κρίση.

Η Μόσχα δεν χρησιμοποίησε κανένα “παραμύθι”, αντιθέτως κινήθηκε βάσει μιας κλασσικής στρατηγικής υψηλού επιπέδου. Φόβισε τους αντιπάλους, έδειξε σε όλους οτι είναι έτοιμη και ικανή να αναλάβει ένα βαρύ κόστος. Τα ρωσικά στρατεύματα δεν ήταν μόνο στα ρωσο-ουκρανικά σύνορα αλλά και στην Λευκορωσία (100 χιλ απο το Κίεβο) και μερικές εκατοντάδες χιλ. απο τα πολωνικά σύνορα. Ο ρωσικός Στόλος ήταν στον Ειρηνικό στον Βόρειο Ωκεανό, στη Μεσόγειο και στην Μαύρη Θάλασσα. Η κινητοποίηση δεν άφηνε περιθώρια σε κανέναν να στοιχηματίσει αν ο Πούτιν θα απαντήσει η όχι σε όποια πρόκληση. Πρωτίστως δεν άφηνε περιθώρια στον συνονόματο  του Πούτιν, Ουκρανό Πρόεδρο  Βλαδίμηρο Ζελένσκυ. Ο οποίος ήταν φανερό πως είχε αντιληφθεί πως η χώρα του καταρρέει οικονομικά και πως τα σύννεφα του νέου εμφυλίου πολέμου πληθαίνουν. Και αφού  ο Μπάϊντεν τον κτυπούσε φιλικά στην πλάτη λέγοντας του “όρμα” χωρίς όμως να προσφέρει βοήθεια, η διέξοδος για τον Ουκρανό Βλαδίμηρο ήταν οι...Γερμανοί. Οι οποίοι του προσφέρουν οικονομική βοήθεια. Την οποία και αποδέχθηκε. Του προσφέρουν μάλιστα και μετοχές στον Nord Stream,  ως εγγύηση κερδών αν δεν χρησιμοποιούνται οι παλιοί αγωγοί μέσω Ουκρανίας. 

Σε ότι αφορά το εθνικό θέμα δήλωσε ώρες πριν φτάσει ο Σόλτς στο Κρεμλίνο, ότι η επιστροφή της Κριμαίας και του Ντονμπάς , στην εθνικό κορμό θα γίνει με την διπλωματική οδό τα επόμενα χρόνια.  Ο Σόλτς πήγε στο Κίεβο πριν την Μόσχα, επισημοποιώντας την συμφωνία.

Ολαφ Σολτς : Μια πρώτη νίκη 

Ο Ολαφ Σόλτς, την Κυριακή πριν αναχωρήσει για Κίεβο και Μόσχα είχε πολύωρη συνομιλία με την προκάτοχο του Άνγκελα Μέρκελ. Κανείς δεν θα μάθει στο εγγύς μέλλον με ποιους άλλους επικοινωνούσε  η Μέρκελ εκείνη την ώρα. Μπορεί και με τον ίδιο τον Πούτιν .

Το θέμα είναι πως ο Ολαφ Σόλτς φαίνεται να τα καταφέρνει να μειώσει την ένταση,  απομακρύνοντας την Γερμανία και την Ευρώπη απο μια καταστροφική κρίση.

Δημοσίως πέτυχε να πείσει τον Πούτιν να ξεκινήσει την αποκλιμάκωση.

Δείχνοντας όμως πρωτίστως ότι η Γερμανία δεν θα αυτοκτονήσει για χάρη της Αμερικής. 

Η υπόθεση δεν έχει τελειώσει. 

Mένει το θέμα της ομαλοποίησης της κατάστασης.

Mένει το ζήτημα των εγγυήσεων που ζητούν οι Ρώσοι απο τους ΝΑΤΟΙκούς ότι η Ουκρανία δεν θα μπει στο ΝΑΤΟ.

Kαι φυσικά μένει το ζήτημα της λειτουργίας του Nord Stream 2.

Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει τις νέες κινήσεις των αμερικανών. Ομως το Κίεβο δεν θέλει να τους