Περισσότερο με πολιτικό σπασμό μιας ηγεσίας που παλεύει να μείνει στην εξουσία με επίδειξη αυταρχισμού , παρά με  πραγματική ισχύ μοιάζει η απόφαση του Ερντογάν να απελάσει ουσιαστικά τους πρέσβεις δέκα  δυτικών χωρών , επειδή εξέφρασαν την υποστήριξή τους στον ακτιβιστή Οσμάν Καβαλά. Ο Τούρκος πρόεδρος χαρακτήρισε  «persona non grata», τους πρέσβεις των ΗΠΑ, Καναδά, Γαλλίας, Φινλανδίας, Δανίας, Γερμανίας, Ολλανδίας, Νέας Ζηλανδίας, Νορβηγίας και Σουηδίας, επειδή απηύθυναν έκκληση για την αποφυλάκιση του Καβαλά , ο οποίος έχει φυλακιστεί με την κατηγορία ότι χρηματοδότησε τις διαδηλώσεις στην Τουρκία το 2013 και  ενεπλάκη στην απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, κατηγορίες που ο ίδιος αρνείται.  Οι δέκα πρέσβεις, προφανώς με την άδεια των κυβερνήσεών τους, με κοινή δήλωσή τους  ζητούσαν δίκαιη και ταχεία επίλυση της υπόθεσης του φιλάνθρωπου Οσμάν Καβαλά. Κάπως έτσι στήθηκε η παγίδα.

Ο Ερντογάν δήλωσε ότι οι ξένοι πρέσβεις  «πρέπει να γνωρίζουν και να κατανοούν την Τουρκία»,  και πρόσθεσε ότι  «Θα πρέπει να φύγουν από τη χώρα, εάν δεν τη γνωρίζουν πλέον».
Στην απόφαση του Τούρκου προέδρου αντέδρασε η  Ε.Ε. Ο πρόεδρος του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου  Ντ. Σασόλι με ανάρτησή του στο Twitter ανέφερε ότι «η απέλαση δέκα πρέσβεων είναι ένδειξη της απολυταρχικής διολίσθησης της τουρκικής κυβέρνησης. Δεν εκφοβιζόμαστε. Ελευθερία για τον Οσμάν Καβάλα».
 Ο Ερντογάν δείχνει να έχει καταληφθεί από άκαμπτη αλαζονεία και ψευδαίσθηση απόλυτης ισχύος. Αντιμετωπίζει τους πρέσβεις με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζει κάθε πολιτικό του αντίπαλο και τον φυλακίζει ή τον αναγκάζει να αυτοεξοριστεί όπως έχει γίνει με χιλιάδες Τούρκους πολίτες. Δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι τέτοιου είδους προβλήματα είναι απόρροια της δικής του εξουσίας και όχι της οποιασδήποτε παρεμβατικότητας των άλλων. Δείχνει επίσης να έχει την αίσθηση του πολιορκούμενου ηγέτη , πράγμα απολύτως επιβλαβές για τον ίδιο πρώτα και μετά για τη χώρα του.
Η αμφισβήτηση του Ερντογάν έχει ήδη ξεκινήσει και προφανώς οι ξένοι διπλωμάτες ήξεραν πολύ τι έκαναν. Μια απλή πράξη αμφισβήτησης του ακραίου αυταρχισμού και ήταν και όχι τόσο κίνηση στήριξης του Καβαλά, γιατί σαν τον Καβαλά υπάρχουν χιλιάδες ανά τον κόσμο για τους οποίους η ΕΕ δεν δείχνει το ίδιο ενδιαφέρον. Είναι όμως μια κίνηση που έχει πολιτική σημασία και φέρνει την ΕΕ να βλέπει πλέον τον Ερντογάν σαν τον Πούτιν. Όπως έχει κάνει μέγα ζήτημα τον Ναβάλνι, έτσι τώρα παίρνει διεθνείς διαστάσεις η υπόθεση Καβαλά.
Συμπέρασμα: η ΕΕ μέσω των διπλωματών της πέτυχε τον στόχο της. Ο Ερντογάν απλά έπεσε στην παγίδα τους . Οι εξελίξεις μάλλον θα επιταχυνθούν στην Τουρκία…