Υπάρχει μια ισχυρή αίσθηση ότι η Δικαιοσύνη είναι επιλεκτική. Για άλλους είναι άδικη, για πολλούς είναι υπέρ των ισχυρών που έχουν ιδιότυπη ασυλία, ενώ περιπτώσεις κακοδικίας απασχολούν συνεχώς τα ΜΜΕ. Σήμερα υπάρχει μια επίσης ισχυρή αίσθηση ότι ένα μέρος των λειτουργών της Δικαιοσύνης έχει ιδιαίτερες πολιτικές προτιμήσεις, ενώ πολλά και μεγάλα ζητήματα ανακύπτουν συνεχώς και τα ερωτηματικά πληθαίνουν. Από το πόθεν έσχες του πρωθυπουργού και της συζύγου του , μέχρι τους εξοπλισμούς, τις απευθείας αναθέσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις όπως της Εθνικής Ασφαλιστικής και άλλες πολλές υποθέσεις «φωνάζουν», αλλά παρέμβαση καμία. Ας δούμε λίγες μόνο περιπτώσεις των τελευταίων ημερών.

Μόλις ξεσηκώθηκε θύελλα για την πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ και όλης της αντιπολίτευσης για την σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την λίστα Πέτσα , εισαγγελικές πηγές διοχέτευσαν την πληροφορία ότι η υπόθεση είναι στα χέρια της Δικαιοσύνης για ευθύνες φυσικών προσώπων μετά από μήνυση που κατέθεσαν από το 2020 48 πολίτες. Αμέσως μετά όμως έγινε γνωστό ότι κανένας από τους 48 πολίτες δεν κλήθηκε μέχρι τώρα να καταθέσει . Τι ακριβώς ερευνά η εισαγγελία; Ή μήπως ο φόβος μην επικριθεί ότι παίζει το παιχνίδι της κυβέρνησης την ανάγκασε να διοχετεύσει τις πληροφορίες για έρευνα, με την υπόθεση όμως να είναι ακόμη στα συρτάρια. Δεν φταίει κανείς;
Δεύτερο ερώτημα. Μόλις ξεσηκώθηκε θύελλα αντιδράσεων για την αποφυλάκιση του πυρηνάρχη της Χρυσής Αυγής Πατέλη ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Πλειώτας άφησε να εννοηθεί ότι θα επανεξετάσει την υπόθεση της αποφυλάκισής του. Μα ο Πλειώτας δεν διάβασε το σκεπτικό του Δικαστηρίου; Ούτε κοινωνιολογική ανάλυση περί της τέλεσης των πολιτικών εγκλημάτων από μια οργάνωση, την Χρυσή Αυγή που επίσημα χαρακτηρίστηκε ως συμμορία να ήταν το σκεπτικό.  Το οποίο σκεπτικό ακυρώνει όλο το σκεπτικό καταδίκης των φασιστών. Και χρειάζονταν να ξεσηκωθεί θύελλα για να παρέμβει ο Πλειώτας;

Τρίτο ερώτημα. Η υπόθεση του Νοor 1ως προς τον Β. Μαρινάκη είναι στάσιμη. Ανακριτές ζητούν μετάθεση η παραιτούνται υπάρχει δημόσια κριτική κατά του υπουργού Δικαιοσύνης και επίσημα η ηγεσία της Δικαιοσύνης οφείλει να τοποθετηθεί και να πει τι συμβαίνει. Ο Μαρινάκης είναι παράγοντας της δημόσιας ζωής , είναι ιδιοκτήτης ΜΜΕ , είναι εφοπλιστής, είναι μέτοχος σε κατασκευαστική εταιρεία, είναι ιδιοκτήτης  του Ολυμπιακού. Δεν συγκινείται κανείς με όσα συμβαίνουν.; αν ο Μαρινάκης είναι αθώος να βγει από την υπόθεση αυτή νικητής. Αν όχι να εφαρμοστούν οι νόμοι. Τι συμβαίνει στη Δικαιοσύνη;

Στον μέσο Έλληνα πολίτη είναι εδραιωμένη η βεβαιότητα ότι αν κάποιος είναι πλούσιος και επώνυμος μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματά του. Είτε με τροπολογίες στη βουλή, είτε με την ανοχή της Δικαιοσύνης , είτε με την αποσιώπηση, τη μη έρευνα, δηλαδή έχει μαζί του ένα σύστημα που τον προστατεύει. Ο απλός πολίτης αντίθετα, δεν βρίσκει το δίκιο του ακόμη και όταν το έχει με το μέρος του. Φυσικά ο χώρος της Δικαιοσύνης έχει θεσμικά, οικονομικά, τεχνικά προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν. Σωστά. Όμως αυτό που μένει είναι οι κραυγαλέες περιπτώσεις κακοδικίας και η αίσθηση εμπλοκής στην πολιτική πάντα με την δεξιά παράταξη. Αυτό είναι πασίγνωστο.
Αλλά χωρίς κράτος δικαίου, χωρίς την λειτουργία μιας ανεξάρτητης Δικαιοσύνης, η κοινωνία βυθίζεται στην παρακμή και την σήψη. Οι κανόνες και οι νόμοι είναι για όλους. Αυτό είναι και το πραγματικό πρόβλημα σήμερα. Οι κανόνες και οι νόμοι είναι για τους πολλούς, οι λίγοι έχουν μια ιδιότυπη ασυλία.