Του Σωτήρη Σιδέρη

Είναι ολοφάνερο ότι η κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε από την πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ και όλης της αντιπολίτευσης να καταθέσουν πρόταση για την σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την λίστα Πέτσα και τις δημοσκοπήσεις. Η μάχη οπισθοφυλακής που δίνει η κυβέρνηση  , να διευρυνθεί η χρονική περίοδος ώστε να συμπεριληφθεί και η περίοδος 2015-2019, ακόμη και αν γίνει δεκτή δεν θα έχει κανένα όφελος για τον πρωθυπουργό. Γιατί ερεύνησε ήδη η ΝΔ το τοπίο της περιόδου εκείνης με την εξεταστική για τον Νίκο Παππά με το γνωστό βατερλό , ενώ  βάλτωσε  και η εξεταστική για  Νοβάρτις-  Παπαγγελόπουλο . Είναι σίγουρο ότι η πολιτική ζωή εισέρχεται στον αστερισμό της πολιτικής, ηθικής και νομικής διερεύνησης πολλών ακόμη υποθέσεων. Ταυτόχρονα όμως παραμένουν ανοιχτοί οι φάκελοι Λοβέρδου, Αβραμόπουλου,, Άδωνη Γεωργιάδη . Το κλίμα έχει αντιστραφεί πλήρως. Αυτά τα ζητήματα ήταν προνόμιο της εκάστοτε κυβέρνησης εις βάρος της αντιπολίτευσης. Τώρα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο και οι εκλογές είναι μπροστά μας και όχι πίσω μας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επένδυσε πολλά στον έλεγχο των ΜΜΕ και την ενοχοποίηση των πολιτικών του αντιπάλων. Ως ένα βαθμό πέτυχε να κυριαρχήσει για αρκετούς μήνες. Σε αυτό βέβαια βοήθησε πολύ και η πανδημία καθώς η κυβέρνηση ήταν μόνη που λειτουργούσε με προεδρικά διατάγματα και απευθείας αναθέσεις, ενώ η αντιπολίτευση ήταν καθηλωμένη στα σπίτια, κυριολεκτικά. Τώρα το σκηνικό έχει αλλάξει. Η φθορά , διαβρώνει την εικόνα κυριαρχίας, η δυσφορία είναι στα ύψη, η οικονομική κρίση είναι εδώ, η ενεργειακή φτώχεια παρούσα σε εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες.
    

Δεν έχει σχέδιο αλλάζει ιεράρχηση

Υπό αυτή την οπτική είναι ενδεικτική η αγωνία του φιλοκυβερνητικού Τύπου για τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών που επανέρχεται στο προσκήνιο , πάλι με ευθύνη της κυβέρνησης.  Η συνεχιζόμενη φθορά, πέραν του ότι είναι αποτέλεσμα της κατάφωρα αντικοινωνικής πολιτικής, είναι ταυτόχρονα και το πρόβλημα του Μητσοτάκη να παρουσιάσει ένα ανανεωμένο σχέδιο με αναφορές στις επόμενες εκλογές και όχι στις προηγούμενες. Ο πρωθυπουργός συνεχίζει να κινείται με βάση τον σχεδιασμό του από τη θέση της αντιπολίτευσης και είναι φανερά εγκλωβισμένος και στα εσωτερικά του προβλήματα, καθώς Καραμανλής και Σαμαράς συζητούν ήδη για την επόμενη ημέρα , την μετά Μητσοτάκη εποχή.
Μη έχοντας λοιπόν ανανεωμένο σχέδιο, ο πρωθυπουργός ενεργεί πλέον υπό το κράτος πανικού και πάντα στις περιπτώσεις αυτές αντί να ανανεώσει το δόγμα του το αλλάζει και εγκαινιάζει μια νέα φάση. Που στο επίκεντρό της έχει την σπερμολογία περί ισχυρής Ελλάδας που έχει ισχυρούς προστάτες και συμμάχους και μπορεί να δράσει πέραν των συνόρων της , δηλαδή τυχοδιωκτικά με προφανή σκοπό να εμφανιστεί ως εθνικός ηγέτης . Ο οποίος , κατά τις φήμες αυτές,, δεν θα διεκδικήσει την ψήφο του λαού για εργασία, ευημερία, πρόοδο , ανάπτυξη, δημοκρατία, αλλά για να ηγηθεί μιας νέας ισχυρής Ελλάδας . Είναι μια νέα μορφή πολιτικής αθλιότητας που ωστόσο σιγοβράζει  στο εσωκομματικό, κυρίως το Μητσοτακικό ακροατήριο .  Όσο επικίνδυνη είναι η στροφή αυτή, ακόμη και ως επικοινωνιακό τρυκ , άλλο τόσο βλαβερό είναι για την εικόνα της χώρας διεθνώς και την πολιτική ζωή .

Οι ψευδαισθήσεις, ακόμη και όταν είναι μιας χρήσεως, δηλαδή αποσκοπούν να υφαρπάξουν ψήφους στις επόμενες εκλογές, δεν παύουν να είναι σαθρές, σαν το οικοδόμημα που θέλει να στήσει ο πρωθυπουργός. Γιατί η πραγματικότητα είναι αντίθετη με τις ψευδαισθήσεις, γιατί η υποχωρητικότητα είναι ο κανόνας, γιατί μια νέα χρεοκοπία απειλεί τη χώρα πίσω από τις ψευδαισθήσεις, γιατί για μια ακόμη φορά η πελατειακή διακυβέρνηση δεν προκύπτει από το πουθενά, αλλά είναι το σχέδιο της ΝΔ.
Υπό αυτό το πρίσμα οι εξεταστικές κατά υπουργών της ΝΔ, ίσως και κατά του Μητσοτάκη στο μέλλον, μάλλον αντανακλούν την αποστροφή για ένα ολόκληρο παρασιτικό  σύστημα που στήθηκε τον Ιούλιο του 2019, παρά είναι συγκυριακό.
Γι αυτό και είναι βέβαιο ότι το πολιτικό σκηνικό έχει ήδη αλλάξει και στην πορεία θα φανεί πόσο θα κλονίσει ή θα ισχυροποιήσει τη ΝΔ ή την αντιπολίτευση.