Στην συνεδρίαση του Πολιτικού Κέντρου του ΣΥΡΙΖΑ την  Παρασκευή 1 Οκτωβρίου ο Αλέξης Τσίπρας έκλεισε με την εισήγησή του  έναν ολόκληρο κύκλο αντιπολιτευτικής τακτικής και άνοιξε έναν νέο. Ο πρώτος κύκλος που ταυτίστηκε με την υγειονομική και οικονομική κρίση είχε οδηγήσει την κομματική ηγεσία, κυρίως τον ίδιο τον Τσίπρα, να είναι συναινετικός σε πολλά θέματα που σχετίστηκαν με την πανδημία κυρίως, μετά με τις πυρκαγιές του καλοκαιριού και την ανασυγκρότηση της Πολιτικής Προστασίας, ενώ ήταν πολύ διακριτικός με θέσεις και προτάσεις στην εξωτερική πολιτική και άμυνα. Ο νέος κύκλος θα είναι οξύς, άκαμπτος αντιπολιτευτικά , πολωτικός , με πιο αριστερές θέσεις καθώς η αριστερή κοινωνική βάση απέχει εδώ και δύο χρόνια , δηλαδή, τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών, ένας αριστερός ανένδοτος αγώνας για την διάβρωση και τελικά την ήττα της ΝΔ στις εκλογές. Η απόφαση για την καταψήφιση της ελληνογαλλικής συμφωνίας εντάσσεται σε αυτό το σκεπτικό. Είχαν προηγηθεί δημόσια προειδοποιήσεις προς την κυβέρνηση για το θέμα της συμφωνίας με τις ΗΠΑ , όπου και εκεί θα υπάρξει αρνητική ψήφος , εκτός απροόπτου. Με απλά λόγια ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να πληρώσει με το  ίδιο νόμισμα τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ταυτόχρονα οι διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ θα ενταθούν.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει πειστεί πως οποιαδήποτε πρόταση , ιδέα, πρόθεση για συναίνεση ή απλή θετική στάση δεν έχει κανένα αντίκρισμα,  απέναντι σε μια κυβέρνηση που ασκεί ξεκάθαρα μνημονιακή απολιτική. Που επανέφερε την πελατειακή πολιτική. Που έχει παραδοθεί άνευ όρων στα συμφέροντα και συμπορεύεται με τους ολιγάρχες. Μετά από σκέψεις και αναλύσεις, ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει τον ΣΥΡΙΖΑ στην αριστερή του κοιτίδα, χωρίς να παραιτηθεί από τα ανοίγματα προς  το κέντρο, αν και όλα αυτά  πρέπει να επιβεβαιωθούν στην πράξη. Είναι γεγονός ότι επί δύο χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ άσκησε αναιμική αντιπολίτευση, ασυνήθιστα ήπια για αριστερό κόμμα. Στόχος ήταν να πείσει ότι επιδιώκει να κερδίσει ένα αφανές εκλογικά κέντρο ή περιφερόμενους ψηφοφόρους, χάνοντας έτσι πολύτιμο χρόνο για την δική του ανασυγκρότηση και ενίσχυση της ταυτότητάς του. Τώρα που έχει γίνει σαφές ότι αυτή η τακτική δεν απέδωσε ούτε δημοσκοπικά, ούτε συσπείρωσε το κόμμα στην ηγεσία και την κοινωνική του βάση,  εκ των πραγμάτων υπάρχει αναπροσανατολισμός. Η νέα πυξίδα, φαίνεται να είναι αριστερή σε ορισμένους τουλάχιστον τομείς , με προοδευτική ταυτότητα, μια πολιτική που μπορεί να είναι ο άλλος πόλος στην πολιτική ζωή της χώρας.

Σημειώνεται ότι στην Συνεδρίαση του Πολιτικού Κέντρου υπήρξαν στελέχη που εξέφρασαν προβληματισμό για την καταψήφιση της ελληνογαλλικής συμφωνίας. Έγιναν προτάσεις και αντιπροτάσεις και τελικά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πέρασε την δική του γραμμή. Αλλά δεν ήτα μόνος. Μαζί του  είναι δεκάδες ακόμη στελέχη, η οργανωμένη βάση, μέλη κομματικών οργάνων που πιέζουν εδώ και καιρό για σκληρή αντιπολίτευση.
 Η σκλήρυνση του Αλέξη Τσίπρα είναι η έκπληξη γιατί μέχρι σήμερα ήταν ο ίδιος το όχημα της ήπιας αντιπολίτευσης στα μεγάλα θέματα, ενώ πράγματι ήταν πιο οξύς στα κοινωνικά προβλήματα. Τώρα υπάρχει μια ολική επαναφορά, μια νέα κατεύθυνση που αναμένεται σίγουρα, να διεγείρει τον αριστερό πατριωτισμό πολλών ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν αποστασιοποιηθεί.
Αναμένεται λοιπόν με μεγάλο ενδιαφέρον η επισημοποίηση αυτής της στροφής στις συνεδριάσεις των κομματικών οργάνων του επομένου διαστήματος . Σε δεύτερο πλάνο, ο Τσίπρας επιδιώκει να κερδίσει και την αριστερή πτέρυγα του κόμματος ενόψει του συνεδρίου που πιθανόν να γίνει μέχρι τέλους του έτους ή το Φεβρουάριο, οπότε θα είναι και εκλογικό συνέδριο καθώς θεωρείται βέβαιο ότι μέχρι την άνοιξη του επομένου έτους θα γίνουν εκλογές.
Το τρίπτυχο, σκληρή αντιπολίτευση, κομματική ενότητα, συσπείρωση , αναμένεται να κυριαρχήσει στην πολιτική δράση του ΣΥΡΙΖΑ του επομένου διαστήματος, ενώ δεν αποκλείονται και εκπλήξεις με πρωτοβουλίες σε μεγάλα θέματα το επόμενο διάστημα εντός και εκτός βουλής.