Του Σωτήρη Σιδέρη

Εδώ και  καιρό παράγοντες της κυβέρνησης και των φιλικών προς τον πρωθυπουργό ΜΜΕ θέτουν το ερώτημα αν ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να προσφύγει στις κάλπες τώρα ή να προηγηθεί ανασχηματισμός ενόψει της επίσκεψης στη ΔΕΘ. Στόχος ο ίδιος. Ελλείψει πολιτικού σχεδίου ο πρωθυπουργός και οι επικοινωνιολόγοι του προτείνουν μια τεχνητή ανακατασκευή στο οικοδόμημα για να αναχαιτιστεί η φθορά και να δοθεί η αίσθηση ανανέωσης και αλλαγής. Η πολιτική δεν αλλάζει. Όμως η φθορά δεν προήλθε από τα πρόσωπα, αλλά από την πολιτική  του Επιτελικού Κράτους. Είναι η παλιά γνωστή συνταγή του συστήματος που  θεωρεί αλάνθαστες τις πολιτικές που εφαρμόζει και πως για τα λάθη ακόμη και εγκληματικά, ή για τις αντικοινωνικές πολιτικές ευθύνονται τα πρόσωπα και όχι το σχέδιο.

Οι επόμενες ημέρες , κατά συνέπεια θα είναι ημέρες ζυμώσεων. Οι ολιγάρχες θέλουν τους δικούς τους ανθρώπους εντός της κυβέρνησης. Η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ θέλει, όχι άδικα,  αξιοποίηση γιατί θεωρεί ότι κυβερνά το σύστημα Σημίτη. Η κοινωνία όμως θέλει περισσότερη δικαιοσύνη, καλύτερο ΕΣΥ, καλύτερα ΑΕΙ,εργασιακή δικαιοσύνη . Παρά την σκληρή γραμμή η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να απαντήσει ακόμη τι ακριβώς θα ισχύσει με τον υποχρεωτικό ή μη εμβολιασμό των φοιτητών και πως ακριβώς θα λειτουργήσουν τα σχολεία . Τι θα συμβεί στους εργασιακούς χώρους. Αν είχε εμβολιαστεί το 80% και άνω του πληθυσμού η πίεση προς το 20% θα ήταν μεγάλη και θα ήταν κοινωνική. Τώρα όμως με εμβολιασμένο και με τις δύο δόσεις ποσοστό γύρω στο 50% η σκληρή γραμμή εκ των πραγμάτων είναι διχαστική. Δεν μπορείς να απειλήσεις τον μισό πληθυσμό της χώρας.
Κατά συνέπεια ο ανασχηματισμός αν επιβεβαιωθεί και γίνει , θα χαθεί άμεσα από το προσκήνιο γιατί η κοινωνία έχει άλλες προτεραιότητες και άλλες η κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός θέλει νέα εικόνα, η κοινωνία θέλει καθαρές λύσεις στα σχολεία, τα ΑΕΙ τους χώρους δουλειάς . Θέλει εργασία, επενδύσεις οικονομική ανάπτυξη. Κατάργηση φόρων όπως η εισφορά αλληλεγγύης, θέλει  εργασιακή ασφάλεια και όχι μεσαίωνα του νόμου Χατζηδάκη.
Είναι δεδομένο ότι σε λίγες ημέρες ο Σεπτέμβριος θα είναι ένας σκληρός μήνας για την κυβέρνηση. Που θα πρέπει να απαντήσει πειστικά στα ερωτήματα που θέτει η κοινωνία. Γιατί μέχρι τώρα είτε δεν απαντούσε, είτε κατασκεύαζε ερωτήματα και απαντούσε στη βουλή με βροχή νόμων και τροπολογιών όπως τη βόλευε.
Είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση με την στάση της οξύνει το πολιτικό κλίμα. Η αντιπαράθεση θα είναι δυναμική. Μια χώρα όπως η Ελλάδα που διανύει το ενδέκατο έτος κρίσης δεν έχει και πολλά περιθώρια να «καταπιεί» άλλο ένα επικοινωνιακό παιχνίδι. Υπό αυτή την έννοια ο πρωθυπουργός βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Θα επιχειρήσει να αλλάξει το σχέδιο, να ανακόψει τη φθορά και να αντεπιτεθεί. Μπορεί όμως και να συμβεί το ακριβώς αντίθετο. Να μην μπορεί να αλλάξει αφήγημα, να  μην ανακοπεί η φθορά και η αντεπίθεσή της να γίνει  ο λάκκος που έσκαβε για τους άλλους.