Η λογική των στρατιωτικών αξόνων έχει προκαλέσει τρομερές καταστροφές στον κόσμο. Δεν είναι μόνοι οι παγκόσμιοι πόλεμοι, είναι και τα περιφερειακά προβλήματα που όταν δεν επιλύονται στο διπλωματικό τραπέζι, στρατιωτικοποιούνται. Πολλές φορές προηγείται η στρατιωτική λογική και όταν αυτή οδηγεί σε αδιέξοδα, καλείται η πολιτική να βάλει τάξη. Σε έναν κόσμο με ρευστοποιημένες διεθνείς σχέσεις , με χώρες σαν την Τουρκία που θέλουν να έχουν ρόλο περιφερειακού χωροφύλακα και απειλούν την σταθερότητα, η Ελλάδα ρυμουλκήθηκε παρά επέλεξε σε μια λογική αξόνων με το Ισραήλ, τη Σαουδική Αραβαία, τα Εμιράτα και την Αίγυπτο. Η Τουρκία κινείται στην ίδια λογική με την διαφορά ότι δεν ρυμουλκείται αλλά ηγείται. Και η χώρα μας, αντί να αναπτύξει την διπλωματική της τεχνογνωσία και να δημιουργήσει ισχυρά αντίβαρα, βρίσκεται τώρα σε μια κατάσταση που δυσκολεύεται και μπροστά να κινηθεί και να υποχωρήσει. Η Άγκυρα,  ενισχύει την ήδη στρατηγική συνεργασία με το Κατάρ , το οποίο διαθέτει αεροσκάφη Rafale και Mirage 2000-5, τα οποία δεν έχει στο οπλοστάσιό της η τουρκική αεροπορία, για να τα μελετήσει καθώς τα διαθέτει η Ελλάδα .

Όλα αυτά και ενώ το διεθνές περιβάλλον από το Γιβραλτάρ μέχρι το Αφγανιστάν δίνουν την εικόνα μιας μεγάλης μεταβαλλόμενης κατάστασης. Κύρια χαρακτηριστικά , οι πολλές κρίσεις μεταξύ πολλών παιχτών. Το Ιράν με το Ισραήλ , η Τουρκία στην Συρία, την Κύπρο,  την Λιβύη και την Ελλάδα. Οι ΗΠΑ επιστρέφουν προσπαθώντας να ηγηθούν κατά της Κίνας που θέλει παρουσία στη Μεσόγειο,. Η Αίγυπτος που ως μεγάλη χώρα θέλει ειδικό ρόλο στην περιοχή. Η Ελλάδα που απλώς θέλει να υπερασπιστεί τα εθνικά της συμφέροντα, κυρίως να αποτρέψει δυσμενέστερες εξελίξεις στην Κύπρο , την ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.

Ο άξονας  Ελλάδας, Ισραήλ, ΗΑΕ, Αιγύπτου, που θεωρητικά θα οικοδομούσε μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή δείχνει στατικός. Το Ισραήλ έχει την δική του λογική που δεν ταιριάζει με την ελληνική. Η Ελλάδα δεν μπορεί να στρατιωτικοποιήσει την εξωτερική της πολιτικής, μπορεί όμως για λόγους εθνικής ασφάλειας να συμμετάσχει σε συμμαχικά σχήματα, όχι όμως σε άξονες που έχουν τυχοδιωκτικό χαρακτήρα. Γιατί δεν είναι αμυντικός  άξονας , αλλά επιθετικός που αποσκοπεί είτε στο να στηρίξει τη νεφελώδη πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή, είτε τα συμφέροντα του Ισραήλ. Κατά συνέπεια δεν είναι  καθόλου θετικό το γεγονός ότι η Ελλάδα χωρίς να έχει δικό της εθνικό σχέδιο, ουσιαστικά εμφανίζεται ως μια προσθήκη σε στρατηγικά σχέδια άλλων χωρών τα οποία μάλιστα δεν μπορεί εύκολα να υποστηρίξει.

Άλλο οι άξονες, άλλο οι συμμαχίες

Η Ελλάδα για να πετύχει τον στόχο αναβάθμισης της εθνικής της ασφάλειας , πρωτίστως έπρεπε να αποσαφηνίσει τον χαρακτήρα της συμμετοχής της και να ενισχύσει τον διπλωματικό σχεδιασμό. Δηλαδή ένα πλαίσιο διαλόγου , συνομιλιών, ένα σταθερό φόρουμ με πρωτοβουλίες και βήμα διαλόγου. Ο άξονας είχε και αντιτουρκικά χαρακτηριστικά και λογικά η Τουρκία οικοδομεί τον δικό της. Κάπως έτσι τα πράγματα αντί να οδηγούνται στην λεωφόρο των συνομιλιών και στην λογική της επίλυσης των προβλημάτων προκαλούνται αδιέξοδα.
Οι ΗΠΑ θέλουν μια ομάδα χωρών στην περιοχή , όχι απλά να είναι υπό την επιρροή της , αλλά και να δρουν όπως τα συμφέροντά τους επιτάσσουν. Έτσι λοιπόν , και με βάση το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ οι δυνάμεις αυτές θα προσανατολιστούν στο φράζουν τον δρόμο στην Κίνα ή την Ρωσία, να μπλοκάρουν το Ιράν και οποιαδήποτε εξέλιξη που θα επηρέαζε την πολιτική τους. Η οποία πολιτική  τους όμως δεν είναι καθόλου σαφής, ούτε στην Συρία, ούτε στην Λιβύη, ούτε στο παλαιστινιακό, πέρα από την δεδομένη προσήλωση στα συμφέροντα του Ισραήλ.

Λόγω της ρευστότητας και στα Βαλκάνια είναι πιθανό , να δούμε το ίδιο έργο. Η Τουρκία έχει δημιουργήσει υποδομές, θρησκευτικά σχολεία, δημόσια έργα μειονότητες, στρατιωτική συνεργασία και πολιτική επιρροή που σε λίγα χρόνια θα αρχίσουν να αποδίδουν. Η Ελλάδα περιφέρεται στα βαλκάνια χωρίς σχέδιο με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να μην έχει καν αποφασίσει τι θα κάνει με την συμφωνία των Πρεσπών. Οριακά πλέον στα Σκόπια υπερέχει ο Ζάεφ και οι εθνικιστές εμφανίζουν ισχυρή επιρροή. Αν καταρρεύσει η συμφωνία των Πρεσπών η Ελλάδα θα ναυαγήσει οριστικά στην περιοχή και νέα κατάσταση θα διαμορφωθεί με την Αλβανία και τη Βουλγαρία να έχουν λόγο. Ας γνωρίζει ο Μητσοτάκης ότι η υπονόμευση των Πρεσπών θα προκαλέσει τη  οργή  των ΗΠΑ που μπορούν ακόμη και κυρώσεις να επιβάλλουν, κάτι που τρομάζει τον Έλληνα πρωθυπουργό και το τελευταίο που θα ήθελε , είναι να θυμώσει την Ουάσιγκτον
Είναι δεδομένη η ανησυχία για την Κύπρο. Η λογική των αξόνων είναι αδιέξοδη. Άξονες και αντιάξονες στήνονται εύκολα και εύκολα διαλύονται. Άλλο άξονες , άλλο συμμαχίες , υψηλού επιπέδου στρατηγική συνεργασία , σχέδιο και ανάπτυξη, ιδέες και πρωτοβουλίες.