Του Σωτήρη Σιδέρη

Από το 2023 επιστρέφουν τα πρωτογενή πλεονάσματα, πιθανότατα και ένα νέο μνημόνιο. Άλλωστε  η κυβέρνηση με την πολιτική της έχει μνημόνιο για τους εργαζόμενους και προνόμια για την διαπλοκή και την ολιγαρχία. Πέραν αυτού, το έχει ήδη προετοιμάσει το κλίμα η Γερμανία, η οποία παρά τις πιέσεις αρνήθηκε να αλλάξει πολιτική η ΕΕ.  Θα έχουμε λοιπόν μια ολική επιστροφή στον συντηρητισμό , αφού το κράτος διέσωσε συστήματα , οικονομίες και επιχειρήσεις. Εκ των πραγμάτων τα σενάρια θα  είναι καταιγιστικά και σίγουρα οι εξελίξεις ίσως να είναι ανάλογες. Αυτό σημαίνει ότι ο Μητσοτάκης δεν θα κάνει  σίγουρα εκλογές  το 2023 καθώς η λιτότητα επιστρέφει. Το 2022 όμως θα φανούν όλα τα προβλήματα της οικονομίας και η αναιμική ανάπτυξη δεν πρόκειται να καλύψει τις απώλειες της πανδημίας, αυτό είναι δεδομένο. Ταυτόχρονα θα είναι σε πλήρη έξαρση οι ψηφισμένοι νόμοι για τα εργασιακά, ο πτωχευτικός νόμος, η δρομολόγηση της ιδιωτικοποίησης του ΕΣΥ και των Επικουρικών συντάξεων, ο ΕΦΚΑ του Χατζηδάκη θα βουλιάζει μαζί με τους ιδιώτες. Κάπως έτσι αρχίζει , ίσως έχει αρχίσει η τυραννία του χρόνου για τον πρωθυπουργό. .

Ο Μητσοτάκης έχει όλο και λιγότερες επιλογές. Η να κάνει εκλογές φέτος ή του χρόνου τέτοια εποχή, ίσως και νωρίτερα. Η υπόθεση του Ταμείου Ανάκαμψης θα επιβεβαιώσει τις εκτιμήσεις και την κριτική οικονομολόγων και κομμάτων ότι αφορά τους λίγους και δεν πρόκειται να γίνει αισθητό στην συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων και να επιδράσει στην βελτίωση των συνθηκών ζωής .
       

Πόλωση και φλερτ με την ακροδεξιά

Οπότε και το διαρκές προπαγανδιστικό μήνυμα ότι έρχονται καλύτερες ημέρες δεν είναι τόσο πειστικό, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι ακόμη και οι πλέον αισιόδοξες δημοσκοπήσεις για τη ΝΔ δεν προκαλούν καθόλου αισιοδοξία στον ελληνικό λαό, που είναι απαισιόδοξος για τα οικονομικά της οικογένειας και της χώρας. Η πολιτική  και επικοινωνιακή διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης φαίνεται ότι κάνει τον κύκλο της, αλλά η ΝΔ αντί να κερδίσει  από αυτή την επικοινωνιακή καταιγίδα, συνεχίζει να φθείρεται. Η διατήρηση της ανεργίας σε υψηλά  επίπεδα, κυρίως των νέων, οι τιμές των υπηρεσιών, ιντερντετ, ΔΕΗ, ανατιμήσεις στις τιμές αγαθών κλπ δεν είναι υπέρ της κυβέρνησης. Σε όλα αυτά , αν προστεθεί και το γεγονός ότι ναι μεν αντιδεξιό μέτωπο δεν έχει συγκροτηθεί, έχει όμως ισχυροποιηθεί σε σχέση με το 2020, είναι φανερό ότι η κυβέρνηση θα βρεθεί σύντομα σε δύσκολη θέση. Το άτυπο αυτό μέτωπο που σίγουρα δεν αφορά την συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ 25, έχει μια αφανή επιτυχία ήδη. Συγκρατεί κοινωνικές δυνάμεις και ψηφοφόρους στην προοδευτική  πλευρά του συστήματος και εμποδίζει τις μετακινήσεις προς ΝΔ και άλλα μικρότερα κόμματα της δεξιάς.

  Εκ των πραγμάτων η ΝΔ θα πάει σε πολύ πολωτική συμπεριφορά και θα είναι ανοιχτή ,  όπως και το 2019 στην ακροδεξιά. Μόνο που τώρα οι όροι έχουν αλλάξει και είναι ο Μητσοτάκης που χορεύει με τις Πρέσπες, την Τουρκία , την Αλβανία , που έβαλε στο ράφι  το Κυπριακό  στη συμφωνία για το μορατόριουμ με τον Ερντογάν και όχι ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα έχει και εσωτερικά μέτωπα με τον Καραμανλή, τον Σαμαρά , τον Δένδια που φαίνεται ότι τους εκφράζει, ίσως και άλλους στην πορεία.
Ο πρωθυπουργός δεν  έχει καταφέρει ακόμη να βρει ένα πειστικό αφήγημα. Το σόου με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, με φόντο την Ακρόπολη καταδεικνύει μια τριτοκοσμική νοοτροπία πολιτικής διαχείρισης αυτονόητων πραγμάτων, που δεν προσφέρουν το παραμικρό στην κυβέρνηση, το αντίθετο, φουντώνει τη δυσαρέσκεια.
 Αιχμηρό ήταν το σχόλιο του Γιάνη Βαρουφάκη  για τις προβλέψεις του ESM :
«Ο ΕSM για την Ελλάδα: «πολύ υψηλό επίπεδο δημόσιου χρέους, σημαντική ευπάθεια, επιστροφή σε μια δημοσιονομική πορεία που συμμορφώνεται με το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο». Πόσο πιο ωμά να προϊδεάσουν για το 5ο Μνημόνιο;¨».
Αυτό , με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα το χρεωθεί η κυβέρνηση. Η ΝΔ έδωσε μεγάλο αγώνα στηριζόμενη και στο ΠΑΣΟΚ για να απεκδυθεί των ευθυνών της για τη χρεοκοπία της χώρας. Δεύτερη ευκαιρία δεν θα έχει, ούτε θα  καταφέρει να δικαιολογηθεί επικαλούμενη την πανδημία. Το αντίθετο μάλιστα θα συμβεί. Γιατί χρησιμοποίησε την πανδημία για να ξεδιπλώσει μια αντικοινωνική πολιτική, ένα σχέδιο που θα μπορούσε να είναι της Τρόικας και το επέβαλλε. Άρα δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία.

Ο χορός των συμφερόντων και ο ΣΥΡΙΖΑ

Οι εξελίξεις θα είναι ταχύτατες. Ο πρωθυπουργός θα ζει στο εξής κάτω από την επίδραση της τυραννίας του χρόνου. Το πότε θα κάνει εκλογές, αν θα προλάβει να κινήσει το Ταμείο Ανάκαμψης, αν θα μείνουν ευχαριστημένοι όλοι οι ολιγάρχες, οι διαπλεκόμενοι και κάθε είδους συμφέροντα ή θα στραφούν εναντίον του, αν πρέπει το καλοκαίρι , το Φθινόπωρο ή τώρα να κάνει ανασχηματισμό και πολλά ακόμη.

Εκ των πραγμάτων τα βλέμματα θα στραφούν στον ΣΥΡΙΖΑ. Αν είναι έτοιμος και πόσο έτοιμος, αν θα πείσει , αν θα ενώσει, αν θα συσπειρώσει τις δυνάμεις του και αν υψώσει διαχωριστικές γραμμές ή θα θελήσει λίγο πολύ να συνεχίσει αυτή την πολιτική. Και μια λεπτομέρεια, ιδιαίτερα σημαντική. Επειδή αναγκαστικά και πάλι η σύγκρουση πέραν της εσωτερικής αντιπαράθεσης θα επανέλθει και στις σχέσεις με την ΕΕ, καλό θα ήταν να εκπονηθεί και μια ευρωπαική στρατηγική και ένα σαφές σχέδιο για βασικούς κλάδους της οικονομίας, τις δημόσιες επενδύσεις που πρέπει να γίνουν και που τελειώνουν οι ιδιωτικοποιήσεις σε αυτή τη χώρα.. Για να μην τρέχει πάλι να  αλλάξει την πολιτική της ΝΔ με έναν νόμο. Ο λαός θέλει αλλαγή, αρκεί οι ηγέτες της προοδευτικής παράταξης, κυρίως ο ΑλέξηςΤσίπρας θέλει να είναι ο  εκφραστής της αλλαγής ή θα ενσωματωθεί ακόμη περισσότερο…