Είναι τόσο σοβαρή η απειλή για την κοινωνία και την δημοκρατία η δράση των οργανωμένων συμμοριών, που ανάγκασαν τον υπουργό ΠΡΟ.ΠΟ Μιχάλη Χρυσοχοίδη να πει αυτό που διαισθάνονται όλοι οι Έλληνες. Ότι το οργανωμένο έγκλημα, δηλαδή αυτό που έχει δομή μαφίας, έχει αρχίσει να διαπλέκεται με τους θεσμούς.  Αν και έχει την αξία του, δεν είναι ο Υπουργός που αποκαλύπτει κάτι. Απλά έρχεται , όπως προαναφέρθηκε, να επιβεβαιώσει τους φόβους αρκετών  που μελετούν ζητήματα ασφάλειας . Όμως πίσω από την διαπίστωση ή τους φόβους, υπάρχει κάτι άλλο που πολιτικοποιεί το πρόβλημα και το θέτει σε άλλη διάσταση, εφιαλτική θα λέγαμε.. Ήδη, o κ. Χρυσοχοίδης,   όφειλε να έχει παραιτηθεί ή να αποπεμφθεί από την κυβέρνηση. Αφού ούτε το ένα, ούτε το άλλο συνέβη και ο υπουργός και ο πρωθυπουργός είναι συνένοχοι.

Είπε ο Χρυσοχοίδης:
«Το οργανωμένο έγκλημα δεν έχει ιδεολογικές αναφορές αλλά έχει πολύ χρήμα και έχει αρχίσει εδώ και καιρό να το νομιμοποιεί σε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Εάν έτσι εισέλθει στους θεσμούς θα έχουμε ζήτημα κανονικής μαφίας» . Όταν ο αρμόδιος υπουργός αναγκάζεται να μιλήσει με αυτόν τον τρόπο, προφανώς γνωρίζει ότι ως ένα βαθμό αυτό έχει ήδη συντελεστεί. Ποιος δεν προβληματίζεται για το πώς δικάζονται όσοι διαθέτουν πλούτο, άγνωστο πως τον απέκτησαν. Ποιος δεν ανησυχεί από τις «άκρες» που έχουν στο πολιτικό σύστημα κάθε  είδους οικονομικοί εγκληματίες.
         

Οι εμμονές και επιπτώσεις τους

Ως πρώτο συμπέρασμα όμως μπορούμε να πούμε ότι αν απειλούνται οι θεσμοί της δημοκρατίας , του νόμου, της τάξης και της κοινωνικής συνοχής, δεν είναι επειδή οι συμμορίες ή η μαφία νομιμοποιεί σε επιχειρηματικές δραστηριότητες τα προιόντα των εγκλημάτων. Το πρόβλημα  είναι ότι όταν οι θεσμοί γίνονται ευάλωτοι, συντρέχουν και άλλοι λόγοι .Δηλαδή ο ρόλος της πολιτικής εξουσίας, της κυβέρνησης , το σχέδιό της, η οργάνωση και η βούληση να δράσει και να ξεριζώσει το έγκλημα πριν αυτό γίνει απειλητικό.

Αυτό που βλέπουμε το τελευταίο διάστημα είναι ότι ήδη η κυβέρνηση πληρώνει το τίμημα των ιδεοληψιών της. Που σημαίνει ότι το δόγμα Νόμος και Τάξη δεν αφορούσε το οργανωμένο έγκλημα, αλλά τις διεκδικήσεις πολιτικών, ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων, τη νεολαία, κάθε είδους αντίδραση στο πολιτικό της δόγμα. Ουδέποτε η κυβέρνηση, ούτε ο πρωθυπουργός, ούτε οι αρμόδιοι υπουργοί διακήρυξαν την βούλησή τους να αντιμετωπίσουν τις συμμορίες. Ουδέποτε συνεδρίασαν , αποφάσισαν ή εξήγγειλαν τα θεσμικά όργανα οποιοδήποτε σχέδιο αντιμετώπισης  του προβλήματος. Ούτε η Δικαιοσύνη δείχνει , κάτι τέτοιο, ούτε η ΕΛ.ΑΣ, ούτε τα υπουργεία. Τα οποία είναι βυθισμένα σε άλλες προτεραιότητες, σε άλλες ιεραρχήσεις που υποβαθμίζουν πλήρως την ανάγκη προστασίας των θεσμών. Γιατί το έγκλημα γιγαντώνεται κάτω από την μύτη των θεσμών του κράτους που περί άλλα τυρβάζουν.
       
Άρα, η φράση του Χρυσοχοίδη ότι το οργανωμένο έγκλημα δεν έχει ιδεολογικές αναφορές , αλλά έχει πολύ χρήμα θα μπορούσε να είναι η αιτία παραίτησής του ή αποπομπής του από την κυβέρνηση. Γιατί εδώ και δύο χρόνια ως υπουργός είναι εξωφρενικά αντιδημοκρατικός, κυνικός και εμπαθής με τα λαικά κινήματα και τις διαμαρτυρίες  των απλών και φιλήσυχων πολιτών και πολύ αποστασιοποιημένος από τις ευθύνες του για την εδραίωση ενός αισθήματος ασφάλειας των πολιτών. Ακόμη και στην πιο βαθιά καραντίνα, ο Χρυσοχοίδης και άλλοι υπουργοί , τη νεολαία είχαν στόχο. Και ας μην προσποιούνται στην κυβέρνηση ότι η μαφία ξεφυτρώνει. Αντίθετα, δρα εκεί όπου βλέπει ότι η κυβέρνηση ιδεολογικά είναι αλλού προσανατολισμένη, ότι η Αστυνομία είναι μέρος του προβλήματος, ότι η κυβέρνηση έχει άλλες προτεραιότητες και ότι οι Αρχές που ξηλώθηκαν και ξαναστήθηκαν για να ελέγχουν το μαύρο χρήμα  δεν λειτουργούν. Το οικονομικό έγκλημα ανθεί και οι συμμορίες απλά  εκμεταλλεύονται το κενό.

Συμπερασματικά, το μείζον αυτό πρόβλημα έχει πολιτικές ρίζες, ιδεολογικές εμμονές , λάθος αντίληψη και προσανατολισμό και ένα κυβερνητικό σύστημα που είτε είναι ανίκανο, είτε είναι τόσο πολύ βουτηγμένο στην κρίση που αντί να λύνει, οξύνει το πρόβλημα που τώρα εμφανίζεται  και συστήνεται ως μαφία.