Με μεγάλη υπερηφάνεια διαβάσαμε ότι το μεγάλο  κενό που υπήρχε στην σύγχρονη  πολιτική ιστορία με αναφορές και στον νεοελληνικό πολιτισμό καλύφθηκε επιτέλους. Συστάθηκε στην Αθήνα το κοινωφελές «Ίδρυμα Αντώνη Κ. Σαμαρά» (ΙΑΣ) , το οποίο αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου.
Και άλλοι πρωθυπουργοί έχουν ιδρύματα στο  όνομά τους. Κάποιοι κάτι έχουν να πουν ή να αφήσουν πίσω τους. Ο Σαμαράς τι θα αφήσει: διαβάζουμε λοιπόν:

Σκοπός του Ιδρύματος, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, «είναι η συστηματική μελέτη, έρευνα και προβολή του έργου του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, η διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης με την ανάδειξη γεγονότων της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, η προώθηση της ευρωπαϊκής ιδέας και ολοκλήρωσης, η προαγωγή της πολιτικής κι επιστημονικής έρευνας και η συμβολή τους στην ανάπτυξη της κοινωνίας και την εκπλήρωση των εθνικών κι ευρωπαϊκών στόχων».
Εργάστηκε για τίποτα από όλα αυτά ο Σαμαράς; Αν είναι δυνατόν. Έγραψε , ξεσήκωσε , άφησε έργο που πρέπει να θυμούνται οι επόμενες γενιές; Έλεος!

Δεν έχουμε πρόβλημα με την προσπάθεια οποιουδήποτε να ευλογήσει τα γένια του. Άλλωστε αυτά τα ιδρύματα επιδοτούνται γενναία από τα δημόσια ταμεία. Γιατί αν επρόκειτο να βάλουν από την τσέπη τους , απλά  δεν θα υπήρχαν. Πρόβλημα έχουμε με την πλασματική εικόνα που θέλουν να φιλοτεχνήσουν για τον εαυτό τους, λες και  η χώρα αυτή δεν κατοικείται από άλλους Έλληνες που να θυμούνται  τις θητείες του Σαμαρά. Και ως υπουργού Εξωτερικών στην κυβέρνηση Μητσοτάκη που έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του το 1991 στο Συμβούλιο  ΥΠΕΞ της ΕΕ για την αναγνώριση της τότε Μακεδονίας που στην συνέχεια έγινε ΠΓΔΜ  και ταλαιπώρησε τη χώρα 30 χρόνια;  στην ανατροπή Μητσοτάκη στην συνέχεια με τεράστια οσμή σκανδάλων και διαπλοκής, αλλά και ως πρωθυπουργού. Που υπέγραψε το δεύτερο μνημόνιο ενώ είχε δεσμευθεί ότι θα επαναδιαπραγματευθεί το πρώτο , για την πτώση του καθώς διαπραγματεύονταν το τρίτο μνημόνιο , αλλά δεν πρόλαβε γιατί καταψηφίστηκε η πρότασή του για εκλογή προέδρου της δημοκρατίας και η χώρα πήγε σε εκλογές.

Αλλά και για την σκοτεινή ημέρα για τη δημοκρατία που ξήλωσε το  σύμπαν στο Μέγαρο Μαξίμου, γραφεία, υπολογιστές , αρχεία κλπ και αρνήθηκε να παραδώσει στον Αλέξη Τσίπρα.  Ένας πολιτικός , απολίθωμα της μετεμφυλιοπολεμικής Ελλάδας , χωρίς πολιτική κουλτούρα, εριστικός και ακροδεξιός, ρηχός και εμπαθής, όσα ιδρύματα και να κάνει, η ιστορία θα είναι τόσο γενναιόδωρη μαζί του, που δεν ασχοληθεί καν. Και αν του αφιερώσει λίγες λέξεις , θα είναι για να τον απωθήσει όλο και πιο βαθιά στα αζήτητα.