Για  τρίτη συνεχή φορά ο πρωθυπουργός αρνήθηκε να απαντήσει στην ερώτηση του Αλέξη Τσίπρα για την μείωση των εισακτέων στα ΑΕΙ. Την πρώτη φορά πήγε τριήμερο στην Τήνο, τις άλλες δύο απλά δεν ήθελε να πάει στη βουλή. Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με έκτακτη παρέμβασή του στη βουλή την Παρασκευή 28 Μαίου τοποθετήθηκε σε αυτό, κατηγορώντας τον Κυριάκο  Μητσοτάκη για πολιτική δειλία. Απάντησε επίσης και στην αναφορά του πρωθυπουργού  ότι το 2015 υπήρξε ένα σκοτεινό διάλλειμα σχετικά με την πορεία της χώρας στην ΕΕ. Ο κ. Τσίπρας χαρακτήρισε τον λόγο του πρωθυπουργού «εμπρηστικό, ανιστόρητο και διχαστικό» και πολύ σωστά, θα συμπληρώναμε. Ήταν ένα αναγκαίο σφυροκόπημα για να καταστεί κατανοητό το μέγεθος του ατοπήματος. Ο Μητσοτάκης εξελίσσεται σε αυτό που περίμεναν οι έμπειροι δημοσιογράφοι. Ένα  πολιτικό κακέκτυπο του πατέρα του. Τα πάντα για την εξουσία...

Παραθέτουμε τα βασικά αποσπάσματα της σημαντικής πράγματι, παρέμβασης του Αλέξη Τσίπρα στη βουλή
Δεν αφορά τους βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης που βρίσκονται σήμερα στα έδρανα. Δεν αφορά παραταξιακές ή κομματικές αντιπαραθέσεις. Αφορά εκατό χιλιάδες ελληνικές οικογένειες, εκατό χιλιάδες μαθητές της Γ΄ Λυκείου, που φέτος περνάνε τον Γολγοθά των εξετάσεων, μέσα στην πιο δύσκολη, την πιο κρίσιμη χρονιά της πανδημικής κρίσης, της υγειονομικής κρίσης, με το άγχος, το στρες, την αδυναμία να βρεθούν δίπλα στους συμμαθητές τους και στους καθηγητές τους για να κάνουν διά ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία όπως όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Αυτούς τους εκατό χιλιάδες μαθητές και τις οικογένειές τους ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης τους γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Είναι η τρίτη συνεχόμενη Παρασκευή. Και αν την πρώτη Παρασκευή η δικαιολογία ήταν ότι έπρεπε να πάει τριήμερο για να ξεσκάσει στην Τήνο, είτε με πλοίο είτε με ελικόπτερο -δεν με ενδιαφέρει αυτό- τη δεύτερη και την τρίτη Παρασκευή δεν έχει καμία δικαιολογία γιατί απουσιάζει. Και η μόνη πραγματική εξήγηση για το γιατί απουσιάζει είναι γιατί δεν έχει να δώσει απαντήσεις, είναι γιατί δεν μπορεί να κοιτάξει στα μάτια αυτούς τους εκατό χιλιάδες υποψηφίους και τις οικογένειές τους. Διότι είναι πρωτοφανές να αλλάζει το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τη δύσκολη αυτή χρονιά και να εφαρμόζεται την ίδια χρονιά. Έχει αλλάξει και άλλες φορές το σύστημα εισαγωγής, κι άλλες κυβερνήσεις έχουν αλλάξει σύστημα εισαγωγής, αλλά εφάρμοσαν την αλλαγή τουλάχιστον δίνοντας περιθώριο χρόνου να προσαρμοστούν οι οικογένειες, οι υποψήφιοι στην αλλαγή.

Τώρα, λοιπόν, έρχεται και εφαρμόζει μια μείωση, επίσης πρωτοφανή για τα χρονικά, μειώνοντας τους εισακτέους κατά το ένα τρίτο -σε αυτήν τη δύσκολη σχολική χρονιά έρχεται να δυσχεράνει ακόμα περισσότερο αυτήν τη δυσκολία την οποία βιώνουν, την αγωνία των οικογενειών και των υποψηφίων- και την εφαρμόζει από φέτος. Και δεν έρχεται να απαντήσει.
Αυτό εγώ το χαρακτηρίζω πολιτική δειλία. Είναι πολιτική δειλία να το βάζει στα πόδια ο πρωθυπουργός. Και αν δεν έρχεται αυτός εμείς θα είμαστε εδώ, κύριε Πρόεδρε και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα είμαστε μέσα στον ναό της δημοκρατίας για να αναδεικνύουμε τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν την ελληνική κοινωνία.
Και βέβαια δεν μπορώ σε τούτο το σημείο να μην αναφερθώ και στο γεγονός ότι δεν είναι μονάχα η πολιτική δειλία που χαρακτηρίζει τον κ. Μητσοτάκη. Χτες, σε μια εκδήλωση με ιδιαίτερο βάρος, θεσμικό και διεθνές, μπροστά στην ηγεσία την ευρωπαϊκή, στην εκδήλωση για τα σαράντα χρόνια από την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επέδειξε και ένα άλλο βασικό χαρακτηριστικό της πολιτικής του ταυτότητας, πέραν της πολιτικής δειλίας, το χαρακτηριστικό του θράσους.
       

Ο πρωθυπουργός του διχασμού

Διότι ήταν θράσος μπροστά σε Ευρωπαίους αξιωματούχους και σε μια τέτοια εκδήλωση να μιλήσει όχι ως πρωθυπουργός εν ονόματι όλων των Ελλήνων, αλλά ως κομματάρχης σε επαρχιακό καφενείο, ως κομματάρχης της δεξιάς με λόγο διχαστικό, με λόγο ανιστόρητο, με λόγο εμπρηστικό, με λόγο που εξίσωνε την αριστερά με τον φασισμό.
Πού τα έχει δει αυτά γραμμένα, να εξισώσει τους αγώνες για τη δημοκρατία μιας παράταξης που έδωσε αίμα για τη δημοκρατία σε αυτόν τον τόπο με τον φασισμό, το μίσος και την ακροδεξιά;
Και είχε το μεγάλο θράσος να μιλήσει και για σκοτεινό διάλειμμα, αναφερόμενος στη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το ’15-’19. Την κυβέρνηση που κράτησε τη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ευρώ παρά τους εκβιασμούς, παρά τις απειλές, την κυβέρνηση που αναβάθμισε το κύρος της χώρας την ονομάτισε ως σκοτεινό διάλειμμα. Αλήθεια, είναι σκοτεινό διάλειμμα η διάσωση της χώρας από τη χρεοκοπία στην οποία η παράταξή σας μας έχει οδηγήσει;
Είναι σκοτεινό διάλειμμα η έξοδος της χώρας από τα μνημόνια μετά από οκτώ χρόνια; Είναι σκοτεινό διάλειμμα η ρύθμιση του χρέους που μας κρατάει σε αυτήν την κρίση σήμερα με το κεφάλι έξω από το νερό; Είναι σκοτεινό διάλειμμα τα δώδεκα συνεχόμενα τρίμηνα ανάπτυξης, η μείωση της ανεργίας κατά 10%;
Είναι σκοτεινό διάλειμμα για τον κ. Μητσοτάκη τα 37 δισεκατομμύρια ευρώ που βρήκε στα δημόσια ταμεία, το «μαξιλάρι» στο οποίο κοιμάται ήσυχος σήμερα μπροστά σε αυτή την πρωτοφανή κρίση; Τα χρήματα αυτά ανήκουν στον ελληνικό λαό βεβαίως, αλλά με χρηστή διαχείριση τη δική μας είναι εκεί για να προστατεύουν την εθνική οικονομία. Είναι σκοτεινό διάλειμμα όλα αυτά;

Είναι θράσος. Είναι θρασύτητα και δειλία. Είναι θρασύτητα η χθεσινή του τοποθέτηση, δειλία η σημερινή του απουσία από το Κοινοβούλιο.
Και όλα αυτά τα λέει -τα χτεσινά εννοώ- ο κ. Μητσοτάκης τη μέρα που το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης εγκαλεί τη γερμανική κυβέρνηση, την καγκελάριο Μέρκελ και ιδίως τον τότε υπουργό Οικονομικών και σημερινό Πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Βουλής, τον κ. Σόιμπλε, για τη στρατηγική τους στη διαπραγμάτευση του ’15 και για τον εκβιασμό τους απέναντι στην Ελλάδα και για τη στρατηγική τους να εκδιώξουν τη χώρα από το ευρώ, να διασπάσουν την ευρωπαϊκή ενότητα.
Έρχεται ο κ. Μητσοτάκης τη μέρα αυτή και στην επέτειο των σαράντα χρόνων από την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση να μιλήσει με αυτό τον διχαστικό λόγο, να απευθυνθεί σε αυτούς που έδωσαν τη μάχη τότε και να τους χαρακτηρίσει λαϊκιστές, φασίστες, ακραίους.