Διευκόλυνση των πολιτών ή διευκόλυνση της τρόϊκας; Και τα δύο μαζί δεν γίνονται. Η συγκυβέρνηση πέτυχε να βάλλει τρικλοποδιά στον εαυτό της, με τις παλινωδίες των ρυθμίσεων για τις οφειλές προς Εφορία, Ταμεία και Τράπεζες.
Η προσπάθεια του Αντώνη Σαμαρά «να πετάξει την μπάλα» μπροστά, να «ξεγελάσει» την πραγματική κατάσταση της οικονομίας και της κοινωνίας, δημιουργεί και οικονομική και πολιτική ΑΣΤΑΘΕΙΑ. Το αλαλούμ που δημιουργήθηκε σε ότι αφορά τις δόσεις αποπληρωμής ληξιπρόθεσμων χρεών, δεν οφείλεται στην ανοησία ή επιπολαιότητα  κάποιων αρμοδίων παραγόντων, ή σε κάποια λάθη Χαρδούβελη ή της ΓΓ Δημοσίων Εσόδων Κατερίνας Σαββαϊδου. Οφείλεται στην ασυνέπεια της πολιτικής Σαμαρά-Βενιζέλου.

Προσπαθούν  να δείξουν ότι θα ακολουθηθεί μια πιο ήπια πολιτική αφού έρχεται η ώρα της εξόδου από το Μνημόνιο. Δεν έχουν όμως και την σύμφωνη γνώμη των τροϊκανών οι οποίοι απαιτούν την υλοποίηση των συμφωνηθέντων πριν περάσουμε στην πολιτική της Προληπτικής Πιστωτικής Γραμμής.
Η πίεση των τροϊκανών σε ότι αφορά τις δόσεις μπορεί να χαρακτηρισθεί και ένα μικρό καψόνι από την πλευρά τους, γιατί οι βασικές διαφορές δεν είναι η δοσολογία αποπληρωμής των παλαιών και των νέων χρεών. Τα βασικά θέματα είναι:
-Το έλλειμμα που δημιουργείται στους προϋπολογισμούς την επόμενη διετία, γύρω στα 2,5 δις ευρώ.
-Το ασφαλιστικό σε συνδυασμό με μέτρα στον τομέα της εργασίας.
 Ο Α. Σαμαράς βιάζεται έως τις 8 Δεκεμβρίου να έχει κλείσει την συμφωνία με τους δανειστές ώστε να εξασφαλίσει το πέρασμα (ή «μετονομασία») από το  Μνημόνιο στην Προληπτική Πιστωτική Γραμμή.
Η ουσία δεν αλλάζει, αλλάζουν όμως οι εντυπώσεις και ίσως κάποιο ποσοστό  ελέγχων  και πιέσεων από την πλευρά των δανειστών. 
Σε κάθε περίπτωση είναι αυτή η προσπάθεια που δημιουργεί παλινωδίες και ανασφάλεια στις διεθνείς αγορές. Είναι αυτή η τακτική που συγκρατεί και οποιαδήποτε επενδυτική διάθεση. Η κυβέρνηση βεβαίως ρίχνει τις ευθύνες για την ΑΣΤΑΘΕΙΑ στην ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ, όμως οι αγορές κινούνται στη βάση των πραγματικότητας και όχι στη βάση μιας οποιασδήποτε ρητορικής αντιπαράθεσης  κυβέρνησης –αντιπολίτευσης. Και αυτό ισχύει σε όλες τις χώρες.