Μια συντριπτική ήττα υπέστη η Τουρκία στον ΟΗΕ, καθώς επιχείρησε να  υπονομεύσει  την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας με ψηφοφορία που ζήτησε  στον διεθνή οργανισμό σε μια ετήσια, τυπική διαδικασία. Κάθε χρόνο,  ο ΟΗΕ επιβεβαιώνει την οικουμενικότητα της Σύμβασης, χωρίς να χρειάζεται ψηφοφορία, καθώς όλα τα κράτη –μέλη σέβονται την συγκεκριμένη σύμβαση και γνωρίζουν ότι τυχόν αμφισβήτησή της θα οδηγήσει σε περιπέτειες και αναστατώσεις.

Η Τουρκία επιχειρώντας να υπονομεύσει αυτό το παγκόσμιο κεκτημένο,  ζήτησε να γίνει  ψηφοφορία,  πιστεύοντας ότι θα υπήρχαν και άλλες χώρες που θα ακολουθούσαν τον δικό της αναθεωρητισμό. Τελικά απομονώθηκε από όλα τα κράτη του κόσμου καθώς η ψηφοφορία επιβεβαίωσε τον οικουμενικό χαρακτήρα της Σύμβασης. Είναι προφανές ότι η Άγκυρα επιδίωξε να δημιουργήσει ένα κλίμα αμφισβήτησης ώστε να το χρησιμοποιήσει ως στήριγμα στο δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.  Σύμφωνα με δημοσίευμα της Κυπριακής εφημερίδας Φιλελεύθερος στην ψηφοφορία που διεξήχθη εντός Δεκεμβρίου στα Ηνωμένα Έθνη την εν λόγω έκθεση της Γενικής Συνέλευσης υπερψήφισαν 152 χώρες, 1 χώρα εναντίον, η Τουρκία και τέσσερις αποχές από Κολομβία, Μαδαγασκάρη, Νιγηρία και Βενεζουέλα.  Σημειώνεται ότι κοινή ήταν η θέση της ΕΕ , δηλαδή κατά της Τουρκίας, ενώ θετική κρίνεται και η στάση των χωρών των δυτικών βαλκανίων καθώς καμία δεν ακολούθησε την Άγκυρα . 

Στην Ελλάδα δεν δόθηκε καμία διάσταση στην ιδιαίτερα θετική για τα εθνικά συμφέροντα  εξέλιξη  και νώ οδηγείται σε συνομιλίες με την Τουρκία. Η Άγκυρα έχει αποτύχει να νομιμοποιήσει τον αναθεωρητισμό της, δηλαδή δεν έχει κανένα διεθνές νομικό στήριγμα και αυτό σίγουρα έχει συνέπειες. Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εμφανίσει την δική της τακτική διεθνώς και στο πλαίσιο αυτής της εξέλιξης , κωδικοποιημένα, ιεραρχημένα και με σαφή εικόνα,  να προβάλλει το σύνολο των παραβατικών συμπεριφορών της Άγκυρας , ώστε να βρεθεί σε θέση απολογούμενου. Όσο και αν η Τουρκία θεωρεί ότι είναι στο νομικό απυρόβλητο , άλλο τόσο θα συνεχίζει να επιτίθεται και να θεωρεί ότι έχει ασυλία.

Όπως αναφέρεται και σε σχετική ανακοίνωση στην ιστοσελίδα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών: «Μέσα από το 56σέλιδο κείμενο η Σύνοδος επαναβεβαίωσε τον ενοποιητικό χαρακτήρα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας και τη ζωτική σημασία που έχει στη διατήρηση της ακεραιότητά της. Καλεί όλα τα κράτη που δεν το έχουν πράξει να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση και το Τμήμα ΧΙ της Συμφωνίας που καθιέρωση τη Διεθνή Αρχή Βυθού και προσέφερε ένα καθεστώς για τα ορυκτά που βρίσκονται εκτός των χωρικών υδάτων ενός κράτους ή την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Παράλληλα καλεί εκείνα τα κράτη που δεν το έχουν πράξει όπως συμβληθούν με τη Συμφωνία για την Εφαρμογή των Προνοιών της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου 1982».

Περαιτέρω «καλεί όλα τα κράτη όπως εναρμονίσουν την εθνικής τους νομοθεσία με τις πρόνοιες της Σύμβασης και, αν δεν το έχουν ήδη πράξει, να καταθέσουν προς τον Γενικό Γραμματέα τους πίνακες ή τις λίστες των γεωγραφικών συντεταγμένων όπως καθορίζονται από τη Σύμβαση».

Το ψήφισμα της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης καλεί τα κράτη μέλη του διεθνούς οργανισμού όπως επιλύουν ειρηνικά τις όποιες διαφορές έχουν σε σχέση με την εφαρμογή της Σύμβασης και να εργάζονται προς την κατεύθυνση της διατήρησης συνθηκών  ασφάλειας εντός των θαλασσών.

Η απάντηση της Κύπρου και η οικουμενικότητα

Ο εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας που έλαβε το λόγο, σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση του ΟΗΕ, ανέφερε πως η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας κωδικοποιεί το εθιμικό διεθνές δίκαιο και οι πρόνοιες τους είναι δεσμευτικές για όλα τα κράτη. Υπέδειξε πως εάν η Τουρκία έχει πρόβλημα με την εφαρμογή του δικαίου της θάλασσας, υπάρχουν πάντοτε τρόποι επίλυσης τους και σ’ αυτούς περιλαμβάνεται και το Διεθνές Δικαστήριο.
Το ψήφισμα που υιοθέτησε η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών:

1. Επαναβεβαιώνει τον ενιαίο χαρακτήρα της Σύμβασης και τη κρίσιμη σημασία που έχει η διατήρηση της ακεραιότητά της.

2. Καλεί όλα τα κράτη που δεν το έχουν πράξει, προκειμένου να επιτευχθεί πλήρως ο στόχος της οικουμενικής συμμετοχής, να συμβληθούν με τη Σύμβαση.

3. Καλεί τα κράτη που δεν το έχουν πράξει, προκειμένου να επιτευχθεί οικουμενική συμμετοχή, να καταστούν μέρος της Συμφωνίας για την Εφαρμογή των Προνοιών της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου 1982.

4. Καλεί τα κράτη να εναρμονίσουν την εθνική τους νομοθεσία με τις πρόνοιες της Σύμβασης… ώστε να διασφαλίσουν ότι οι όποιες αποφάσεις και συμφωνίες τους δεν είναι αντίθετες με τη Σύμβαση.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και κράτη μέλη είχαν κοινή θέση ως προς την υιοθέτηση του ψηφίσματος για τους Ωκεανούς και το Δίκαιο της Θάλασσας. Σημειώνεται ότι με την κοινή δήλωση της ΕΕ και των κρατών μελών της συντάχτηκαν οι υποψήφιες χώρες Βόρεια Μακεδονία, Μαυροβούνιο, Σερβία, Αλβανία και Βοσνία-Ερζεγοβίνη, καθώς επίσης και οι Ουκρανία, Μολδαβία και Γεωργία.
Στη θέση της ΕΕ υπάρχει και μια αξιοπρόσεκτη αναφορά ότι :
-Είναι  αναγκαίο  να υπάρχει σεβασμός στις ελευθερίες που απολαμβάνονται κάτω από τη Σύμβαση από όλα τα κράτη, συμπεριλαμβανομένων και περίκλειστων από ξηρά. Να υπάρχει επίσης σεβασμός στα κυριαρχικά δικαιώματα των παράκτιων κρατών επί των θαλάσσιων ζωνών τους, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δημιουργούνται από νησιά.

-    Όλα τα μέλη της διεθνούς κοινότητας θα πρέπει να δεσμεύονται από τις βασικές αρχές και κανόνες του δικαίου της θάλασσας και θα πρέπει να απέχουν από τις όποιες ενέργειες οι οποίες υποσκάπτουν την περιφερειακή σταθερότητα