του Σωτήρη Σιδέρη

 Ο  ανασχηματισμός είναι προ των πυλών σύμφωνα με πληροφορίες που διοχετεύει το ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου στον φιλοκυβερνητικό Τύπο με παρέλαση πλήθους ονομάτων. Ο πρωθυπουργός αλλάζει στις κάλπες, ενώ ο υπουργός οποιαδήποτε στιγμή. 

Επιβεβαιώνεται η εκτίμηση που και εμείς είχαμε καταγράψει ότι η έλευση του εμβολίου επαναφέρει στο προσκήνιο το διπλό δίλημμα Μητσοτάκη. Ανασχηματισμός και στην συνέχεια, εκλογές είτε στο τέλος της Άνοιξης ή το Φθινόπωρο. Σε κάθε περίπτωση το νέο σκηνικό που υπάρχει πλέον στη χώρα είναι δραματικά χειρότερο σε σχέση με το περασμένο καλοκαίρι,  ο πρωθυπουργός πιέζεται από την φθορά και επείγεται πλέον να πάρει αποφάσεις . Η οικονομική κρίση, το κλίμα πιέσεων για διαπραγματεύσεις με την Τουρκία και η ασφυκτική εξάρτηση από συμφέροντα που έχουν κυρίαρχο λόγο στην κυβέρνηση, συνιστούν μια νέα κατάσταση . Πίσω από τα γνωστά ανέκδοτα που συνοδεύουν συχνά τους ανασχηματισμούς  όπως περί ανανέωσης της κυβέρνησης, επιτάχυνσης του έργου κλπ, ο Μητσοτάκη κρύβει την αδυναμία του βρει διεξόδους στα προβλήματα που ο ίδιος με την πολιτική του έχει δημιουργήσει. Και πέραν αυτών, η ολιγαρχία που είναι στο πλευρό του, έχει την απαίτηση να διαδραματίσει ρυθμιστικό ρόλο στην διανομή των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ.

Με βάση αυτές τις διαπιστώσεις ο ανασχηματισμός θα έχει κατά κύριο λόγο τα χαρακτηριστικά μιας αναδιανομής της εξουσίας ως προς την διαχείριση των δημόσιων πόρων. Εξωθεσμικοί παράγοντες θέλουν να έχουν ρόλο. Τα διαρκή δώρα προς τους καναλάρχες που είναι και επιχειρηματίες, δείχνουν την τάση υποταγής της κυβέρνησης σε αυτά τα συμφέροντα. Μια ακόμη παράμετρος είναι η διαρκής ενοχοποίηση του υπουργού Εργασίας Βρούτση , όχι μόνο γιατί ο ΕΦΚΑ έχει βουλιάξει, αλλά και γιατί η παράδοση των επικουρικών συντάξεων στους ιδιώτες απαιτούν την αλλαγή υπουργού καθώς ήδη ο Βρούτσης έχει καεί. Όχι ότι έκανε τίποτα μόνος του. Νυχθημερόν είναι σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό, αλλά ο πρωθυπουργός αλλάζει  τελευταίος και στις κάλπες  

Στην εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας,  οι διαρροές από το πρωθυπουργικό περιβάλλον θεωρούν  δεδομένη την  αντικατάσταση του Νίκου Δένδια από το ΥΠΕΞ και τη μετάθεσή του σε άλλο υπουργείο . Ο Μητσοτάκης προτιμά να τον έχει εντός,  γιατί εκτός κυβέρνησης μπορεί να αναπτύξει αυτόνομο , άρα διαβρωτικό για την κυβέρνηση πολιτικό λόγο. Το υπουργείο Άμυνας είναι το μήλον της έριδος καθώς τα δις χορεύουν για εξοπλισμούς και πολλοί εκτός κυβέρνησης θέλουν να έχουν λόγο  Πλήθος σεναρίων και προσώπων θα ακουστούν τα επόμενα 24ωρα, άρα σημασία δεν έχουν τόσο τα πρόσωπα, όσο οι κατευθύνσεις της κυβέρνησης.
Το ερώτημα  ουσίας επομένως είναι , ποια θα είναι η κατεύθυνση και τι μπορεί να αλλάξει  στη χώρα με τον ανασχηματισμό. Αν τα πράγματα ως προς τα πρόσωπα είναι περίπλοκα, ως προς τις κατευθύνσεις είναι σχεδόν δεδομένα.  Είναι βέβαιο σε κάθε περίπτωση ότι η κυβέρνηση θα γίνει πιο αυταρχική έναντι όσων διεκδικούν , απαιτούν κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνικό κράτος. Αυτό σημαίνει ότι έναντι της κοινωνίας,  η κυβέρνηση θα γίνει πιο αυταρχική , ενώ στη βουλή αναμένεται επιτάχυνση των «δωρεών» προς συμφέροντα . Θα έχουμε επομένως μια επιδείνωση του πελατειακού συστήματος με ότι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική συνοχή.

Προς εκρηκτικό πολιτικό κλίμα

Ως προς τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά που διακρίνουν το κυβερνητικό σχήμα, εκτιμάται μια στροφή προς την πόλωση με διχαστική ρητορική με στόχο την συσπείρωση δεξιάς –ακροδεξιάς. Ο κ. Μητσοτάκης είναι όμηρος της ακροδεξιάς πτέρυγας, όσο όμηρος είναι και από ισχυρά οικονομικά συμφέρονταν. Αυτή η διαπάλη θα τον οδηγήσει σε μια κατάσταση πολιτικής ασφυξίας που θα τον απομακρύνει όλο και περισσότερο  από την κοινωνία και θα καταστήσει δύσκολη την συνεννόηση ακόμη και σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Αυτός ο συνδυασμός ακροδεξιάς ρητορικής, αυταρχικής διακυβέρνησης και αύξησης των ανισοτήτων θα αποτελέσει ένα εκρηκτικό πολιτικό μείγμα που θα γίνει επικίνδυνο και θα δηλητηριάσει την πολιτική ζωή της χώρας.
Αν  και είναι πρόωρο να γίνουν συνολικές εκτιμήσεις, μια πρώτη ανίχνευση των κυβερνητικών τάσεων και προσωπικά του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι και εφικτή και έχει την αξία της.  Η ΝΔ συμμάχησε με κάθε δύναμη που θα την ωθούσε στην εξουσία αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που θα προκαλούσε αυτή συμμαχία, που ωστόσο έχει ιστορικές ρίζες και δεν είναι νέα για τη ΝΔ. Πολλά έχουν ειπωθεί για τον πρωθυπουργό , αλλά  ένα πράγμα  ισχύει στο ακέραιο. Ότι οι εξαρτήσεις του  Κυριάκου Μητσοτάκη τον κρατούν σε ομηρία και με τον ανασχηματισμό, αυτό θα φανεί ακόμη περισσότερο .  Ότι επίσης, ένας Μητσοτάκης δεν  στρέφεται ποτέ κατά των συμφερόντων που τον ανέδειξαν και τον συντηρούν. Γιατί ένας Μητσοτάκης  δεν ακυρώνει ποτέ τον εαυτό του και την ιστορική παράδοση της οικογένειάς. Προτιμά δηλαδή να είναι εναντίον της κοινωνίας και υπέρ των συμφερόντων και όχι το αντίθετο. Τα υπόλοιπα επί σκηνής σύντομα…