Τα όσα διαδραματίζονται το τελευταίο διάστημα στα τρία μέτωπα της χώρας , πανδημία, οικονομία, εξωτερική πολιτική, επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες όσων επέμειναν ότι η εκλογική νίκη της ΝΔ τον Ιούλιο του 2019 θα έδινε το έναυσμα για κατάληψη του κράτους από την στρατηγική συμμαχία δεξιάς, ακροδεξιάς και ισχυρών ιδιωτικών συμφερόντων.  Ο ρόλος του πρωθυπουργού ήταν και είναι καταλυτικός. Εκτός από τα προαναφερθέντα μέτωπα, είναι ώρα να προστεθεί μια ακόμη παράμετρος. Η ιδεολογική και ηθική χρεοκοπία της ΝΔ και προσωπικά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Τα στοιχεία αυτά ήταν ήδη ορατά από τις πρώτες εβδομάδες, όταν ο Μητσοτάκης παρουσίασε το Επιτελικό Κράτος και άρχισε να ψηφίζει με καταιγιστικό ρυθμό νομοσχέδια. Το υπουργείο Εργασίας  με τον κύκλο συμφερόντων που υπηρετεί. Το υπουργείο Παιδείας επίσης. Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη οργάνωσε την πολιτική καταστολής. Λίγο πολύ όλοι είχαν προετοιμαστεί για να επανακάμψει το πελατειακό σύστημα, όπως και έγινε.
Κάποιοι εξέφρασαν την ελπίδα ότι η πανδημία θα αναχαίτιζε την πελατειακή ορμή και η κυβέρνηση με πρώτο τον πρωθυπουργό θα λειτουργούσαν με βάση τις ευθύνες που απορρέουν από τα αξιώματά τους. Διαψεύστηκαν οικτρά. Αντίθετα με την πανδημία ξεδιπλώθηκε η άλλη πτυχή του συστήματος με αυταρχισμό, βία, με απαράδεκτα νομοθετήματα με πλήθος απευθείας αναθέσεις, με σκανδαλώδεις τροπολογίες. Με εγκληματικές παραλείψεις και αδιαφορία ενόψει του δεύτερου κύματος πανδημίας, αλλά με αφοπλιστική προσήλωση στην εξυπηρέτηση των πελατών τους. Πρώτος ο πρωθυπουργός και μετά όλοι οι άλλοι.

Ελπίζοντας ότι τις επόμενες ημέρες θα βελτιωθεί η κατάσταση, όλοι, κόμματα, ΜΜΕ και κοινωνία θα κάνει την αποτίμηση και του δεύτερου κύματος. Η οικονομία με ύφεση άνω του 10% είναι σε κρίση. Αλλά η λύση δεν είναι η δημιουργία μιας αλληλέγγυας οικονομίας έστω πρόσκαιρα προκειμένου να ορθοποδήσει ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, μισθωτοί, ελεύθεροι επαγγελματίες , επιχειρηματίες. Είναι η διεύρυνση των ανισοτήτων, είναι η έλευση του Μνημονίου Μητσοτάκη –Πισσαρίδη, είναι η επιτομή μιας αντικοινωνικής πολιτικής που οδηγεί σε πολλαπλές κρίσεις από το άμεσο μέχρι το απώτερο μέλλον.
   Τα κρατικά ταμεία στα χέρια του Βρούτση, του Πέτσα, του Επιτελικού κράτους είναι εργαλεία. Όταν λοιπόν υποστηρίζουμε ότι η ΝΔ κατέλαβε το κράτος αυτό ακριβώς εννοούμε. Αντί να το μετατρέψει σε στρατηγικό εργαλείο ανάπτυξης, δικαιοσύνης και αλληλεγγύης, το έκανε κομματικό εργαλείο ολιγαρχικών συμφερόντων.

Ήδη πολλοί ανησυχούν για την διόγκωση του χρέους και τους κινδύνους που κρύβουν οι ανισότητες. Πριν δούμε αυτή την εξέλιξη, απευκταία προφανώς, το χειροπιαστό στοιχείο είναι η ηθική παρακμή της ΝΔ και του εκφραστή της του πρωθυπουργού. Η έπαρση, η πριγκιπική αντίληψη περί κοινωνίας, ευθυνών ,ρόλου και δικαιωμάτων, η οικογενειοκρατία, δείχνουν έναν άνθρωπο με τεράστια ελλείμματα ηγετικότητας, πολιτικής ηθικής και αξιών. Είναι η αντίληψη που διακατέχει τις μεγάλες υποτίθεται οικογένειες που θέλουν να τους υπηρετούν, που θεωρούν ότι οι πολίτες τους χρωστούν και ότι έχουν την υποχρέωση να τους υπηρετούν.

Ο αυταρχισμός, η αλαζονεία, ο αυταρχισμός, η σκανδαλώδης διακυβέρνηση, η εξουσιομανία,  η απουσία ευαισθησιών, η υπεροψία,  δείχνουν το πραγματικό επίπεδο του ίδιου του πρωθυπουργού. Δεν είναι μόνο η περιφρονητική συμπεριφορά στην Πάρνηθα, είναι όλη του η εικόνα.  Ότι όλα αυτά τα στοιχεία συγκροτούν τη νέα εικόνα διακυβέρνησης, που αποτελούν το τελευταίο στάδιο της ηθικής και ιδεολογικής χρεοκοπίας της ΝΔ και προσωπικά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και όλα μαζί συνθέτουν μια ανησυχητική εικόνα βαθειάς παρακμής της δεξιάς παράταξης που αναζητεί νέους κώδικες στην ακροδεξιά