Του Σωτήρη Σιδέρη 


 Διαδικασία επώδυνου τοκετού θύμιζε η σημερινή, στις 24 Αυγούστου 2020, συζήτηση στην διευρυμένη σύσκεψη του προεδρείου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία συμμετείχαν και κορυφαία κομματικά στελέχη. Η αναφορά σε τοκετό δεν παραπέμπει σε γέννηση κόμματος ή σε κάποια ιδρυτικού χαρακτήρα θέση ή διακήρυξη. Αλλά στην αναζήτηση ενός κοινού παρανομαστή , στη γέννηση μιας κοινής θέσης για το μείζον θέμα της εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας της χώρας, ενόψει της κύρωσης από τη βουλή, των συμφωνιών της Ελλάδας με την Αίγυπτο και την Ιταλία. Ο στόχος επιτεύχθηκε μέσα από ζωηρό, αλλά παραγωγικό διάλογο, η πολυφωνία απονευρώθηκε, ο Τσίπρας πηγαίνει ενισχυμένος στη βουλή και  είναι ένα νέο σημείο εκκίνησης της  κομματικής ζωής.

Ας σημειωθεί ότι η θέση παρών στη βουλή για την συμφωνία με την Αίγυπτο και ναι στην συμφωνία με την Ιταλία, δεν αποφασίστηκε με κριτήριο την αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά με κριτήριο την σύγκληση των διαφορετικών απόψεων εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Αν η κυβέρνηση υποτιμήσει αυτή την απόφαση , αυτή την συνεδρίαση, θα κάνει ιστορικό λάθος. Γιατί ήδη ξεκινάει μια νέα περίοδος για τις σχέσεις κυβέρνησης –ΣΥΡΙΖΑ, ένα χρόνο μετά τις εκλογές.
Η συνεδρίαση ήταν μια πρόβα πολιτικής αντοχής για τα επόμενα διλήμματα που θα αντιμετωπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει του συνεδρίου. Διλήμματα ταυτότητας, προγραμματικών θέσεων, συμμαχιών και μετώπων. Αν οι συγκλήσεις συνεχιστούν, το  σκηνικό θα πάρει νέα χαρακτηριστικά.
 Γιατί πλέον η λέξη «μέτωπο» είναι ιδιαίτερα ισχυρή όσον αφορά την σύμφυση δεξιάς –ακροδεξιάς με τη ΝΔ να χάνει έδαφος υπέρ της ακροδεξιάς, ενώ είναι αδύναμη όσον αφορά την σοσιαλδημοκρατία και την αριστερά. Η επανεμφάνιση των ακροδεξιών και οι εμφυλιοπολεμικές ιαχές δεν μπορούν να αφήσουν αδιάφορη την αριστερά, που ακόμη και αν διαφωνεί και είναι κατακερματισμένη, οφείλει να συμπήξει μέτωπο έναντι των μισαλλόδοξων δυνάμεων που οραματίζονται νέες δικτατορίες.

         

Η ηγετική ομάδα

Εντός του ΣΥΡΙΖΑ πλέον υπάρχει μια νέα τάξη πραγμάτων. Η προερχόμενη από το ΠΑΣΟΚ χαμηλού ούτως ή άλλως πολιτικού βεληνεκούς ομάδα, έχει πλέον λόγο στα ηγετικά κλιμάκια όπου έχει πλασαριστεί. Η τάση των 53+ είναι πιο ασταθής και από την κινούμενη άμμο , αλλά πλέον  ενώ θεωρητικά είναι ισχυρή , θα έχει απέναντί της τη νέα τάση των πρώην ΠΑΣΟΚ , αλλά και τους προεδρικούς. Η αδυναμία των 53+ επί σειρά ετών να οργανώσουν τις θέσεις και τις δυνάμεις τους, τους καθιστά τώρα πιο ευάλωτους σε πιέσεις και ήδη το παιχνίδι μοιράζεται από περισσότερους παίχτες.  Αυτό δεν σημαίνει ότι οι 53+ χάνουν σε δύναμη. Δεν χάνουν γιατί έχουν μαζί τους κορυφαία και ιδιαίτερα ικανά  και δυναμικά στελέχη, αλλά για να έχουν μεγαλύτερη επιρροή πλέον θα πρέπει να οργανωθούν .  Η συζήτηση δεν ήταν δεδομένη, ούτε το αποτέλεσμα.  Αυτό καταδείχθηκε πανηγυρικά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής όπου οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ θέσεων , ήταν ιδιαίτερα δυσδιάκριτες. Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει σε αριστερό προφίλ και επανέρχεται σε πολυσυλλεκτική μορφή, αλλά με δεξιά στροφή, ενώ ο ιδρυτικός ΣΥΡΙΖΑ ήταν σαφώς αριστερό κόμμα. Το πρόγραμμα είναι αυτό που θα εδραιώσει την ταυτότητα του νέου ΣΥΡΙΖΑ.

Σε κάθε περίπτωση η επιτυχία της κοινής θέσης, έστω και με αποχρώσεις που συμφωνήθηκε στην σύσκεψη , αναζωπυρώνει την τάση  και την ανάγκη για την δημιουργία ενός ισχυρού πολιτικού κέντρου, αλλά αυτό επαφίεται πλέον στον πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα να το δημιουργήσει και να το κάνει ισχυρό και να μην οδηγηθεί και πάλι σε αποσύνθεση. Αν τα καταφέρει, τότε θα έχουμε σύντομα μια δυναμική , σκληρή, κοινωνική και δημοκρατική αντιπολίτευση.
Το πρώτο τεστ για τον Τσίπρα θα είναι η συζήτηση στη βουλή για την κύρωση των δύο συμφωνιών. Ενισχυμένος πλέον από την ανάγκη να οριοθετηθούν οι σχέσεις και εντός του κόμματος και έναντι της ΝΔ, ο πρώην πρωθυπουργός οφείλει να περάσει στην αντεπίθεση.