του Σωτήρη Σιδέρη   

Η διαρκής επίκληση των δογμάτων ως μέσο πραγματοποίησης οραματικών σχεδίων και η επιμονή σε αυτά , ανεξάρτητα  από την επίδρασή τους και τις πιθανότητες επιτυχίας κατέστρεψαν πολλές χώρες και οδήγησαν λαούς σε τραγωδίες. Ισχύει αυτό στο ακέραιο για την ελληνική Μεγάλη Ιδέα, για την μεγάλη Σερβία του Μιλόσεβιτς, για το μεγάλο Ιράκ του Σαντάμ Χουσεϊν, πιθανόν και για την Γαλάζια Πατρίδα του Ερντογάν. Η εσωτερική δυναμική που αναπτύσσουν αυτές οι πολιτικές γίνεται κάποια στιγμή ανεξέλεγκτη και αδυνατούν άλλες δυνάμεις να την συγκρατήσουν, με μοιραία αποτελέσματα.

Είμαστε λοιπόν στη φάση που το τουρκικό δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας δέχεται πλήγματα, αλλά η εσωτερική δυναμική του συστήματος, αδυνατεί να συγκρατήσει και να κλείσει τα ρήγματα, γι αυτό και μπορεί να συμπαρασύρει και την Ελλάδα στο βυθό. Είναι μια επικίνδυνη κατάσταση με πολλές παραμέτρους και απαιτεί διεθνή διπλωματική κινητοποίηση, αποφασιστικότητα και ετοιμότητα .

Η Τουρκία , για μια ακόμη φορά εγκαταλείπει την διπλωματία και επιχειρεί να δημιουργήσει πολεμικό κλίμα έχοντας όμως χάσει και αυτό το πλεονέκτημα, γιατί περιπλέκει ακόμη πιο πολύ τα πράγματα.   Το σκηνικό τώρα,  δεν είναι ίδιο με αυτό που ήταν μέχρι πριν μερικές εβδομάδες, καθώς έχουν καταγραφεί σοβαρές εξελίξεις. Πρώτα η επίθεση που δέχθηκαν οι τουρκικές δυνάμεις στην Λιβύη, η πίεση των ΗΠΑ και της ΕΕ κατά της Τουρκίας για τις απειλές πολέμου και τρίτο η συμφωνία Ελλάδας –Αιγύπτου. Τα ερωτηματικά για την Άγκυρα αυξάνονται και δεν είναι λίγοι που κάνουν λόγο για ένα κλίμα σκληρού ανταγωνισμού  στην Τουρκία, για την επόμενη ημέρα στο προεδρικό μέγαρο, ενώ  άλλοι παράγοντες θεωρούν ότι το πολεμικό κλίμα, πέραν των γνωστών διαφωνιών με την Ελλάδα, οφείλεται και σε εσωτερικούς οικονομικούς και κοινωνικούς λόγους.

Ως προς τις απειλές πολέμου, που επανέρχεται η Τουρκία, είναι βέβαιο ότι και πάλι θα έχει απέναντί της όλο το σύστημα ασφάλειας της Δύσης που δεν επιθυμεί προφανώς την αυτοδιάλυσή του με έναν πόλεμο Ελλάδας –Τουρκίας.  Υπάρχει επίσης και η ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία που δεν ακυρώνεται ούτε με πόλεμο. 

       

Τα μυστήρια του Βερολίνου

Σίγουρα η κατάσταση είναι επικίνδυνη και απαιτεί και πάλι ενεργοποίηση της διπλωματίας. Ενεργοποίηση σημαίνει, πέραν της εμπλοκής της ΕΕ και των ΗΠΑ και η πραγματοποίηση των διερευνητικών συνομιλιών. Προφανώς η Άγκυρα  θέλει να γκριζάρει την περιοχή νότια του Καστελλόριζου για να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις όπως εκείνη νομίζει. Αλλά πλέον και αυτό είναι μάλλον φαντασίωση καθώς η  μερική οριοθέτηση  Αθήνας –Καϊρου, της πρόσφερε διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα που δεν αξιοποιεί. Προς το παρόν τουλάχιστον.

Αίσθηση προκαλεί πάντως η σιωπή του Βερολίνου στην συμφωνία Αθήνας –Καϊρου, ενώ η αναιμική δραστηριότητα και ενίοτε χαμηλής στάθμης παρεμβάσεις του Ζοσέ Μπορέλ δείχνει τις ακροβασίες της ΕΕ. Ο Ερντογάν κατηγόρησε την Ελλάδα ότι παραβίασε την συμφωνία του Βερολίνου. Ούτε η Γερμανία, ούτε η Ελλάδα απάντησαν και κάποια στιγμή πρέπει να υπάρξει ενημέρωση τι περιελάμβανε αυτή η συμφωνία. Πληροφορίες ανέφεραν και τις είχαμε καταγράψει στην ιστοσελίδα μας ότι η συμφωνία περιελάμβανε και πάγωμα των συνομιλιών με την Αίγυπτο.

Ακόμη και αν γίνει θερμό επεισόδιο, με την Ελλάδα  ωστόσο έτοιμη να εμπλακεί, ο Ερντογάν και όσοι τον υποκινούν θα βρεθούν σε ακόμη πιο δύσκολη θέση. Στην Συρία έχει καθηλωθεί στην ζώνη που της έδωσε η Μόσχα, στην Λιβύη περπατά σε κινούμενη άμμο καθώς οι πρωταγωνιστές αυξάνονται και ήδη δέχθηκε στρατιωτικό πλήγμα.  Η πορεία θριάμβου της Γαλάζιας Πατρίδας έχει αναχαιτισθεί.
Το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, η Μόσχα, οι ΗΠΑ θέλουν διάλογο, αλλά η Τουρκία δείχνει εμμονική συμπεριφορά απειλώντας.
 Η Τουρκία έχει μπερδέψει τις συνεννοήσεις που έκανε με τις ΗΠΑ, το Ιράν και την Ρωσία για τους άοπλους και άτακτους της Συρίας ή της Λιβύης με την Ελλάδα. Έχει  θέσει εκτός λογικής την συμπεριφορά της, νομίζοντας ότι η Ελλάδα και  η Αίγυπτος, είναι ισοδύναμοι με τους Κούρδους της Συρίας ή του Ιράκ . Και αντί να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία των διερευνητικών συνομιλιών και να καθίσει στο τραπέζι, εξακολουθεί να προβάλλει ένα μεγαλοιδεατικό δόγμα που θα έχει την κακή τύχη και άλλων  μεγαοιδεατισμών. Και μετά θα αρχίσουν οι τεκτονικές αλλαγές εντός της Τουρκίας. Το μείζον για την Ελλάδα είναι να βγει αλώβητη από μια περιπέτεια.

Η νέα έξοδος του Ουρούτς Ρέις επαναφέρει το κλίμα έντασης του Ιουλίου. Η Άγκυρα θέλει να ακυρώσει στρατιωτικά την συμφωνία Ελλάδας –Αιγύπτου, αλλά αυτό δεν είναι δυνατό να γίνει. Δεν έχει πλέον συμπαραστάτες όπως είχε στο Ιράκ, την Συρία ή την Λιβύη. Αυτό που πράγματι προκαλεί ανησυχία είναι το συνοδευτικό δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας που συμπυκνώνει την επεκτατικότητα, την αλαζονεία και την τουρκική μεγάλη ιδέα ότι σε κάθε δράση  η Τουρκία «πάει μέχρι τέλους». Αν αυτό δεν αναθεωρηθεί υπό την πίεση των ΗΠΑ και της ΕΕ, αν δεν εκλογικευθεί , τότε πράγματι θα οδηγηθούμε σε περιπέτεια. Και η Ελλάδα και η Τουρκία, τουλάχιστον έως ότου υπάρξουν αλλαγές.