Σίγουρα στον ΣΥΡΙΖΑ πλέον έχουν καταλάβει ότι κάποιοι κατέγραφαν τα πάντα. Όχι η κυβέρνηση τους αλλά οι αντίπαλοι τους.  Μένει να δούμε αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταλάβει και πως έγινε όλη αυτή συνολική, μαζική καταγραφή (υποκλοπές κλπ, κλπ). Όμως αυτό που ενδιαφέρει τη χώρα είναι ακριβώς αυτή η μαζική καταγραφή των πάντων.  Ποιοι μηχανισμοί οργάνωσαν αυτή την καταγραφή των πάντων; Κρατικών λειτουργών, υπουργών, περιφερειαρχών , πυροσβεστών, αστυνομικών, (ίσως και στρατιωτικών);  Και ποιο κράτος δεν έβλεπε ή έκανε ότι δεν έβλεπε, αυτή την παρακρατική δραστηριότητα; Δεν πρόκειται πλέον για ένα μεμονωμένο γεγονός, πρόκειται για μια συνολική δράση.

Μιλάμε για μεθόδους παρακράτους. Οι «αποκαλύψεις» του παρακράτους πέφτουν  βροχή –για διαφορετικά θέματα , που όμως όλα αφορούν την δημόσια ζωή και την προηγούμενη κυβέρνηση- και έρχονται σε μια χρονική στιγμή που διασπά την κοινωνία. Η διχαστική πολιτική της ΝΔ πριν και μετά τις εκλογές, συμπληρώνεται από «κασέτες» , από υποκλοπές και καταγραφές. Το έργο το έχουμε ξαναζήσει σε άλλους χρόνους. Κάθε φορά είναι επικίνδυνο και καταλήγει άσχημα. 
Στη σημερινή συγκυρία δημιουργεί πολλά ερωτήματα, ο χρόνος των μαζικών αποκαλύψεων.
Είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι υπάρχει θέμα πρόωρων εκλογών γι αυτό και τώρα ότι υπάρχει στο συρτάρι, εμφανίζεται πάνω στο τραπέζι. Στη ΝΔ , και στην κυβέρνηση είναι δημοφιλές το σενάριο (και η ανάγκη) των πρόωρων εκλογών. Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε ανέντιμη μια τέτοια ενέργεια.
Είναι επίσης πολλοί αυτοί που εκτιμούν ότι θέλουν τον Τσίπρα σε διαρκή ομηρία ενόψει αρνητικών εξελίξεων στην οικονομία, και στα ελληνοτουρκικά. Γι αυτό και αξιοποιούνται όλες οι «πληροφορίες» εναντίον του Τσίπρα, αληθινές, ψεύτικες, κατασκευασμένες κα.
Όλα αυτά είναι κατανοητά, μπορεί και να είναι ο πρώτος ή ο δεύτερος λόγος μπορεί και οι δύο μαζί.

Η Πολιτεία και η λειτουργία της

Αυτό όμως που αποτελεί πρόβλημα είναι η…μαζική δυνατότητα παράνομων ενεργειών. Ένας υφιστάμενος καταγράφει με άνεση ένα προϊστάμενο στην Πυροσβεστική και ο προϊστάμενος επίσης με άνεση μιλάει (αυτό τουλάχιστον ακούγεται) για συγκάλυψη πραγματικών δεδομένων. Παρα το γεγονός ότι το ο  κ. Ματθαιόπουλος ήταν υπαρχηγός την ώρα της τραγωδίας (αρχηγός ηταν ο κ. Τερζούδης)  αναφέρεται αορίστως σε δήθεν συζητήσεις της πολιτικής ηγεσίας. Είναι δε πολύ άνετη η μαγνητοφωνημένη συζήτηση λες και πρόκειται για κάτι πολύ απλό. Και ακούγεται ο κ. Ματθαιόπουλος να συστήνει στον πραγματογνώμονα συγκάλυψη των γεγονότων και των ευθυνών.
Αν κάποιος είναι υπεύθυνος και υπόλογος στην προκειμένη περίπτωση αυτός είναι η Πυροσβεστική και δευτερευόντως η Αστυνομία. Οι υπουργοί δεν σβήνουν φωτιές, δεν πιλοτάρουν καναντέρ, δεν οδηγούν πυροσβεστικά οχήματα, ούτε περιμένουν πολιτικές εντολές για να σβήσουν τη φωτιά. Άρα καμία πολιτική ηγεσία δεν έχει λόγο να συγκαλύψει αυτό που δεν τη αναλογεί.
Υπάρχει λοιπόν θέμα παρακρατικής συμπεριφοράς; Όχι μόνο τότε αλλά και τώρα; Υπάρχει κάποιο αόρατο χέρι που συντονίζει ενέργειες;
Υπάρχει κάποιο αόρατο κέντρο που έχει συγκεντρωμένα «στοιχεία» και τα βγάζει όταν κρίνει κάθε φορά σκόπιμο;
Είναι ένα θέμα που πρέπει να απασχολήσει τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Πως θέλει να κυβερνά; Κάτω από ποιες διαδικασίες; Και είναι ένα θέμα της Πολιτείας. Πως θέλει να λειτουργεί.