του Σπύρου Σουρμελίδη

Περιμέναμε γεωτρύπανα , ήρθαν ψαροκάϊκα. Στην αρχή ήταν δυο –τρία, τώρα είναι εκατοντάδες τα τουρκικά αλιευτικά που βγήκαν στο Αιγαίο. Αφού επί δέκα μέρες το ελληνικό Λιμενικό δεν έκανε τίποτα με τα λιγοστά τουρκικά αλιευτικά που δήθεν λόγω αέρα σταμάτησαν στην Μύκονο, οι Τούρκοι ρίχνουν εκατοντάδες πλοία στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Κι αυτό γιατί πολύ απλά η ελληνική κυβέρνηση έδωσε δικαιώματα στους Ιταλούς να ψαρεύουν μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Εκχώρησε και κυριαρχικά δικαιώματα (εν προκειμένω αλιευτικά) αλλά έδωσε και δικαιώματα σε χώρο Κυριαρχίας (δηλαδή στην  ζώνη της εθνικής άμυνας, όπου το κράτος έχει απόλυτο έλεγχο).

Οι Τούρκοι περίμεναν την επίσημη ανακοίνωση της Ελληνοϊταλικής Συμφωνίας στον ΟΗΕ. Μετά απ αυτό θα δήλωναν ότι έχουν και αυτοί δικαίωμα να ψαρεύουν μέσα σε ελληνικά χωρικά ύδατα (όχι απλώς στην ΑΟΖ) όπως και οι Ιταλοί.
Επειδή όμως η ανάρτηση –ανακοίνωση στον ΟΗΕ άργησε η Άγκυρα αποφάσισε να προχωρήσει, καταπατώντας περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται μπροστά σ ένα μεγάλο αδιέξοδο και μάλλον τώρα δεν ξέρει πώς να αντιδράσει.

Διαπραγμάτευση τώρα

Ο λόγος που οι Τούρκοι επέσπευσαν τις ενέργειες του είναι ορατός.
Θέλουν να προχωρήσει η διαπραγμάτευση με διαιτητή την κα Μέρκελ άμεσα, κάτι που είπαν στο Βερολίνο (στην συνάντηση της κας Σουρανή με τον Ιμπραχίμ Καλίν και τον σύμβουλο της Μέρκελ Χέκερ).
Ο λόγος που ο Τσαβούσογλου γνωστοποίησε την συνάντηση του Βερολίνου είναι αυτός.  Θέλουν να προχωρήσει γρήγορα η διαπραγμάτευση, αλλιώς θα προχωρήσουν αυτοί σε δυναμικές ενέργειες.
Η κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει. Η θα κάτσει στο τραπέζι ή θα ρισκάρει.
Ο …αμερικάνος φίλος είναι φίλος με τον Ερντογάν και είναι κραυγαλέα απών, και η κα Μέρκελ μοιράζει το χρήμα. Ο Σεπτέμβριος είναι μακριά και ο Ερντογάν βιάζεται πριν φύγει ο Τράμπ  απο τον Λευκό Οίκο