του Σπύρου Σουρμελίδη

Τρέχει να προλάβει τις εξελίξεις, να αποκτήσει νομικό προνόμιο σε περίπτωση ελληνοτουρκικής διαπραγμάτευσης, ο Ρ.Τ. Ερντογάν, ο οποίος επανέλαβε την απειλή για γεωτρήσεις στην ανατολική Μεσόγειο, στην περιοχή της Κύπρου αλλά και της Ελλάδας. Η Άγκυρα θα επιδιώξει να προχωρήσει σε γεωτρήσεις νοτίως της Ρόδου και της Κρήτης, γιατί με αυτό τον τρόπο εκτιμά ότι θα έχει και νομικά επιχειρήματα σε περίπτωση που οι δύο χώρες κάτσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Η δήλωση Ερντογάν έρχεται σε μια στιγμή που Γερμανοί και Αμερικανοί (;) επιδιώκουν να οργανώσουν διαπραγμάτευση μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας για  τις θαλάσσιες ζώνες και τον ενεργειακό πλούτο. 

Η Άγκυρα  θα επιδιώξει να εγκαταστήσει πρώτη γεωτρύπανα νοτίως της Ρόδου και της Κρήτης και στην περιοχή του Καστελόριζου,  προκειμένου να μπλοκάρει νομικά τις τυχόν ελληνικές κινήσεις. Ακόμα και στην περίπτωση (αν και εφόσον) που η Ελλάδα υπογράψει συμφωνία με την Αίγυπτο για την ΑΟΖ, ακόμα και στην περίπτωση που η Ελλάδα δεχθεί να υπογράψει μερική οριοθέτηση, η Τουρκία θέλει να έχει κάνει πρώτη τις κινήσεις της. 
 Θεωρεί ότι βάσει του Διεθνούς Δικαίου ( το οποίο δεν έχει υιοθετήσει αλλά το επικαλείται) αν έχει βάλλει πρώτη γεωτρύπανο, θα έχει ένα επιπλέον επιχείρημα έναντι της Ελλάδας. Το στηρίζει αυτό και στην Συμφωνία του Montego Bay (1982) και στην νομολογία που έχει δημιουργηθεί για τον καθορισμό των θαλασσίων ζωνών.  Και αυτό φυσικά σε συνδυασμό με το τουρκολιβυκό σύμφωνο βάσει του οποίου δηλώνει ότι έχει ορίσει δικές της περιοχές, αδιαφορώντας για τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών. Ο υπουργός Άμυνας Ακάρ αλλωστε επικαλέστηκε και τις ελληνικές διχογνωμίες (Ροζάκης) σε ότι αφορά τα δικαιώματα του Καστελόριζου και άλλων νησιών (π.χ Γαύδος). 

Η Ελλάς του Μητσοτάκη παρακολουθεί 

Η αλήθεια είναι ότι το σύμφωνο Τουρκίας-Λιβύης, παρά το γεγονός ότι καταπατά ξένη (ελληνική) περιοχή, έχει υπογραφεί με την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ (το ΝΑΤΟ , την ΕΕ) κυβέρνηση  του Αλ Σάρατζ με έδρα την Τρίπολη.   Η ανοχή (στήριξη) της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ στην τουρκική εισβολή στην Λιβύη, δίνει το δικαίωμα στην Άγκυρα να επικαλείται νομιμότητα. Όπως είπαμε πιο πάνω η Άγκυρα θέλει να κάτσει  στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και με ψυχολογικό (στρατιωτικό) πλεονέκτημα , αλλά και με διπλωματικό-νομικό πλεονέκτημα, έναντι της Ελλάδας.  Και αυτό στην περίπτωση που οι Γερμανοί και οι Αμερικανοί  πετύχουν να οργανώσουν ένα τραπέζι διαβούλευσης. Όλα τα παραπάνω δε, δεν σημαίνουν ότι οι Τούρκοι θα αποφύγουν και ένα θερμό επεισόδιο. Το αντίθετο, θεωρούν ότι και σ αυτή την περίπτωση θα αποκτήσουν ένα ακόμα πλεονέκτημα γοήτρου.
Η Αθήνα δεν μπορεί να κρυφτεί πλέον, αυτό που ελπίζει είναι να κάτσει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης αξιοπρεπώς. Χωρίς δηλαδή να στραπατσαριστεί εκ των προτέρων. Κάτι ήδη που δεν φαίνεται και να αποφεύγει.