του Σωτήρη Σιδέρη


Εν μέσω νεκρικής σιγής εκ μέρους των λεγόμενων πατριωτικών δυνάμεων, μεταξύ των οποίων τα τελευταία χρόνια  εμφανίζονταν με ηγετικό μάλιστα ρόλο η ΝΔ, παραγόντων  της Αυτοδιοίκησης, πανεπιστημιακών και δημοσιογράφων, η Αλβανία και η Βόρεια Μακεδονία έχουν ήδη ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την ένταξή τους στην ΕΕ. Σε αυτό το σκηνικό ακραίας πολιτικής υποκρισίας και ανεπάρκειας,  η ΝΔ και οι σύμμαχοί της δρέπουν τους καρπούς της πατριδοκαπηλείας. Το κυβερνών κόμμα έχει πάντα άποψη για τον πατριωτισμό των άλλων, αλλά  ποτέ για τον δικό του.

 Προφανώς οι ψηφοφόροι της ΝΔ και άλλοι εθνικιστές δεν γνωρίζουν ότι η ελληνική κυβέρνηση ήταν αυτή που έδωσε όλες τις δυνάμεις σε επίπεδο Μονίμων Αντιπροσώπων της ΕΕ να ενταχθεί στο κείμενο της Δήλωσης του Ζάγκρεμπ, δηλαδή της συνόδου κορυφής ΕΕ –Δυτικών Βαλκανίων που έγινε στις 6 Μαίου,   μια σαφής αναφορά υπέρ του σεβασμού όλων της συμφωνίας των Πρεσπών. Ναι, της συμφωνίας που υπέγραψαν οι προδότες του ΣΥΡΙΖΑ και ορκίζονται πίστη οι πατριώτες της ΝΔ , του κόμματος και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας φυσικά.  Όχι αυτό δεν λέγεται εξωτερική πολιτική  , λέγεται τυχοδιωκτισμός και ιστορικός καιροσκοπισμός. 
Η Ελλάδα έπρεπε να στηρίξει δυναμικά την ευρωπαική προοπτική των δυτικών βαλκανίων, όχι όμως εν λευκώ. Ως προς τη Βόρεια Μακεδονία υπήρξε συμβιβασμός και είναι η μόνη ίσως μεγάλη διαπραγμάτευση που έκανε η Ελλάδα  τις τελευταίες ,δεκαετίες και η μόνη περίπτωση που έθεσε όρους μέχρι τέλους και πέτυχε μια λογική λύση. Και αυτή την ιστορική διαπραγμάτευση την έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή οι κατά τους εθνικιστές και τη ΝΔ εθνομηδενιστές και η υπογραφή της συμφωνίας φέρει την προσωπική σφραγίδα του Τσίπρα.  Η πλήρης αποσυμπίεση των διμερών σχέσεων από τις εθνικιστικές εξάρσεις και εντάσεις με τη Βόρεια Μακεδονία επιβεβαιώνει το μεγάλο θετικό βήμα που έγινε. Και δεν είναι η ΝΔ που τελικά την αποδέχθηκε. Είναι η ίδια η Συμφωνία που επιβλήθηκε.
       
Ρεσιτάλ ανεπάρκειας  

      
       
Εκεί όμως που η κυβέρνηση δίνει ρεσιτάλ ανύπαρκτης εξωτερικής πολιτικής, είναι οι σχέσεις με την Αλβανία. Επί μήνες επικρατεί απόλυτη ακινησία .Η Ελλάδα ζητούσε την ψήφιση ενός νόμου για το περιουσιακό  της μειονότητας και  δεν διαπραγματεύθηκε τίποτα άλλο. Ο νόμος ψηφίστηκε, αλλά το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών με ανακοίνωσή του στις 9 Μαρτίου 2020 κατηγόρησε τα Τίρανα ότι η  υιοθέτηση από το αλβανικό Κοινοβούλιο του νόμου για το περιουσιακό ζήτημα αποτελεί μία χαμένη ευκαιρία για την οριστική και δίκαιη επίλυση ενός προβλήματος, που ταλαιπωρεί τους Αλβανούς πολίτες, συμπεριλαμβανομένων των μελών της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας. Καταγγέλλει επίσης την Αλβανία ότι «επέλεξαν να δώσουν μια “λύση” χωρίς να λάβουν υπ´ όψιν τους βασικές αξίες και δικαιώματα. Εφήρμοσαν αποσπασματικά τη Γνωμοδότηση της Επιτροπής της Βενετίας της 14ης Οκτωβρίου 2019, η οποία ανέφερε ότι «οι διατάξεις του σχεδίου νόμου είναι ασαφείς και ασύμβατες με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τυχόν δε εφαρμογή τους θα προκαλέσει παραβίαση του δικαιώματος στην ιδιοκτησία».
Η  αρχική θέση  της κυβέρνησης και διατυπώθηκε από τον Μητσοτάκη  πέρυσι στη ΔΕΘ ήταν ότι η Αλβανία δεν θα ξεκινήσει ενταξιακές  αν πρώτα δεν ικανοποιηθεί η σωστή ελληνική θέση. Η  Αλβανία δεν  πτοήθηκε, ούτε καν ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την ελληνική θέση, αγωνιούσε  μόνο  για το τι θα πουν η Γερμανία και η Γαλλία και δικαιώθηκε  . Και τώρα περιμένουμε τον ορισμό της Διακυβερνητικής προκειμένου η κυβέρνηση  να  επαναθέσει το ζήτημα. Και όταν έρθει εκείνη η ώρα η Γερμανία θα ζητήσει και πάλι από την ελληνική κυβέρνηση να μην προβάλλει αντιρρήσεις για να μην καταρρεύσει η Αλβανία, κάτι που έγινε και τώρα. Και η Ελλάδα πειθήνια θα συναινέσει.
 Η επίκληση της εσωτερικής κρίσης στην Αλβανία δεν αποτελεί δικαιολογία για την Ελλάδα. Όταν η Γαλλία, ή άλλες φορές η Γερμανία έθεταν βέτο ή πάγωναν  την διεύρυνση της ΕΕ δεν υπήρχε κρίση; Φυσικά και υπήρχε και πάντα θα υπάρχει. Αλλά ακόμη  και αν υποθέσουμε ότι η Γαλλία και η Γερμανία ήθελαν να ξεκινήσει η Αλβανία ενταξιακές διαπραγματεύσεις για να μην καταρρεύσει, ας την πίεζαν για να λύσει τις εκκρεμότητες με την Ελλάδα ή να λειτουργήσει πρώτα η δημοκρατία στα Τίρανα. Η γερμανική λογική δεν συμβαδίζει πάντα με την κοινή λογική. Αποτέλεσμα και πάλι ήταν να  πιέζεται η Ελλάδα που πάντα υποχωρεί, ακόμη πιο εύκολα και από την Αλβανία.
Από το 2012 η τότε ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να προωθήσει ένα πακέτο εκκρεμών ζητημάτων με την Αλβανία προς επίλυση που περιελάμβανε το μειονοτικό, τις θαλάσσιες ζώνες και άλλα θέματα. Η διαπραγμάτευση συνεχίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ με  αρκετή πρόοδο, έγινε επαναδιαπραγμάτευση ακόμη και της ΑΟΖ,  τέθηκαν όροι, αλλά  τελικά υπογραφές δεν μπήκαν . Επί ΝΔ έχουν παγώσει τα πάντα.
Η ΝΔ είναι ένα  κόμμα μικρών πολιτικών οριζόντων. Έχει εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια να αναβαθμίσει την διπλωματική ισχύ της χώρας, να λύσει προβλήματα , να σχεδιάσει δράσεις και να αναλάβει πρωτοβουλίες. Μοιραία, καμία χώρα της περιοχής δεν  δίνει αξία σε δηλώσεις ή διακηρύξεις της Αθήνας . Η Ελλάδα είναι και πάλι αδύναμος κρίκος όχι μόνο στην οικονομία , αλλά και στην εξωτερική πολιτική.
Για την ιστορία, στις 26 Μαρτίου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε να ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία. Πριν από αυτό, τον Φεβρουάριο, η Επιτροπή πρότεινε μια αναθεωρημένη μεθοδολογία που θα έδινε νέα ώθηση στη διεύρυνση της ΕΕ. Στις 20 Απριλίου, οι βουλευτές της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του ΕΚ υιοθέτησαν τις προτάσεις τους για τα Δυτικά Βαλκάνια.  Ο δρόμος φυσικά είναι μακρύς καθώς στην Δήλωση του Ζάγκρεμπ δεν υπάρχει κάποιος σαφής οδικός χάρτης, ούτε καν η λέξη «Διεύρυνση» δεν αναφέρεται πουθενά.
Και στις 6 Μαίου 2020 στην τηλεδιάσκψη κορυφής ΕΕ –Δυτικών Βαλκανίων ο Έλληνας πρωθυπουργός, «αναγνώρισε την πρόοδο που έχει σημειώσει η Αλβανία. Τόνισε, ωστόσο, ότι αυτή δεν είναι αρκετή και ότι αναμένει από την αλβανική κυβέρνηση κινήσεις για την προστασία των δικαιωμάτων της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας».
Κίβδηλος λόγος και κάθε πατριδοκάπηλος στον πάγκο του…..