του Σωτήρη Σιδέρη



Τα κινήματα έχουν πάντα μια δυναμική πνευματικότητα ,  για αυτό και είναι ιδιαίτερα επιδραστικά  για την διαμόρφωση της λεγόμενης κοινής γνώμης , αλλά και γιατί επηρεάζουν,  πολλές φορές με επιτυχία  την πολιτική  και εκλογική συμπεριφορά των πολιτών και αποτελούν την πιο ισχυρή φθοροποιό δύναμη για τις κυβερνήσεις . Πέραν αυτών η μεγάλη προσφορά τους είναι ότι ευαισθητοποιούν κόσμο, προτάσσουν αιτήματα και επηρεάζουν  την ατζέντα και των πολιτικών κομμάτων. Μέσα σε χρόνο ρεκόρ  η σημερινή κυβέρνηση κατάφερε να στρέψει εναντίον της δύο πολύ δυναμικές κοινωνικές ομάδες που ήδη επηρεάζουν και την πολιτική συζήτηση. Τους πολυπληθείς πλέον οπαδούς της προστασίας του περιβάλλοντος και τον καλλιτεχνικό κόσμο.

 

Τα κινήματα δεν εμφανίζονται όταν τα επικαλείται ή τα αναζητά ένα  κόμμα ή ένας διανοούμενος , αλλά όταν η οργή γίνεται λόγος και κυρίως όταν ετερόκλητες ιδεολογικά δυνάμεις συγκλίνουν στην υπηρέτηση ενός σκοπού.
Έτσι λοιπόν , καθόλου ξαφνικά, αλλά την κατάλληλη στιγμή  τα δύο νέα κινήματα , το περιβαλλοντικό και το καλλιτεχνικό, εμφανίζονται  ως αντίδραση σε μια πνιγηρή πολιτική αμετροέπεια της κυβέρνησης , αλλά και ως συνέπεια μιας πανδημίας που κλονίζει όλα τα κοινωνικά στρώματα, από τους  επιχειρηματίες μέχρι τους εργάτες και τους πνευματικούς ανθρώπους, στους οποίους μπορούμε να εντάξουμε και τους ανθρώπους του πολιτισμού.
Χρόνια είχαμε να ακούσουμε τον Σταύρο Ξαρχάκο να παίρνει θέση όπως έκανε τώρα έναντι της κυβέρνησης παρά το γεγονός ότι πολιτικά ανήκε πάντα στην κυβερνώσα παράταξη. Είναι η στιγμή που όπως είπαμε η οργή γίνεται λόγος και ο λόγος των ανθρώπων του πολιτισμού είναι πάντα βαρύς. Μιλώντας στο ραδιοσταθμό «στο Κόκκινο» ο Ξαρχάκος κάλεσε τον πρωθυπουργό  “να προσέχει, γιατί η τέχνη είναι σαν το κάρβουνο, όταν είναι αναμμένο και το πιάνεις καίγεσαι όταν είναι σβηστό και το πιάνεις μουτζουρώνεσαι”

Παρατήρησε μάλιστα “γενικότητες και προχειρότητες, στις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στην αναφορά του σαν να τον εξανάγκασε κάποιος να κάνει αναφορά στους “επαίτες καλλιτέχνες”.
Αναφορικά με την κα. Μενδώνη ο Σ. Ξαρχάκος μίλησε για τον τρόπο που διαχειρίστηκε το θέμα της ΑΕΠΙ. "Η κυρία αυτή διακατέχεται από το σύνδρομο της βλαπτικής έπαρσης. Αλλά δικαίωμα στην έπαρση έχει μόνο η σημαία!" Πραγματικός κόλαφος και την κ. Μενδώνη και για τον πρωθυπουργό. Ο πρώην υπουργός και δημοσιογράφος Νίκος Ξυδάκης κατάφερε να συγκεντρώσει «στο Κόκκινο» όλη την καλλιτεχνική ελίτ και  μέσω των δηλώσεων να προκαλέσει ένα τσουνάμι , όχι απλά αμφισβήτησης, αλλά  απόρριψης του μοντέλου του επιτελικού , αλλά χωρίς ίχνος πνευματικότητας , κράτους .
Ταυτόχρονα, με το νομοσχέδιο για το Περιβάλλον, η ΝΔ αφύπνισε σχεδόν βίαια εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους,  που παρά τις αρνητικές συνθήκες ανάγκασαν την κυβέρνηση να νοιώσει την πίεση. Το ήξερε η κυβέρνηση ότι ιδιαίτερα για το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο θα  είχε πρόβλημα  γι αυτό και το έφερε στη βουλή, πριν καλά ο κόσμος συνέλθει από τον εγκλεισμό και τα κόμματα , όπως και οι κοινωνικοί φορείς , ανακτήσουν την ενεργητικότητά τους.  Ακόμη περισσότερο, επιδεικνύοντας πρωτοφανή περιφρόνηση προς τον καλλιτεχνικό κόσμο, η κυβέρνηση θεώρησε ότι είναι αδύνατο να εκφραστούν συλλογικά ή να αντιδράσουν πιεστικά πέρα από μεμονωμένες φωνές. Διαψεύστηκε . Και κατάφερε σε χρόνο μηδέν να κάνει όσους εχθρούς μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση σε χρόνια. Μένουν τώρα κάτι γραφικές δημοσκοπήσεις να δίνουν ποσοστά γέλιου στον πρωθυπουργό και το επιτελικό κράτος.
Πολλοί , μεταξύ των οποίων και στο omegapress. Είχαμε προβλέψει ότι η επιστροφή στην πραγματική ζωή θα είναι τελείως διαφορετικά από την εικονική πραγματικότητα του εγκλεισμού. Οι αυτοπεριορισμοί ,ίσχυαν όσο το μείζον ήταν η πανδημία. Σταδιακά και αφού οι πολίτες γνωρίζουν πλέον περισσότερα για την αυτοπροστασία τους και την ατομική τους ευθύνη, στρέφουν το ενδιαφέρον τους στην πολιτική ευθύνη. Σίγουρα η κυβέρνηση, είναι αιφνιδιασμένη και οι αντιδράσεις της , στην οικονομία, τον πολιτισμό, την παιδεία, το περιβάλλον , την διαφανή διοίκηση, θυμίζουν άτακτες δυνάμεις .  Και δίνει μια μοναδική ευκαιρία στην ΣΥΡΙΖΑ να ανακτήσει τις δικές του δυνάμεις και να βρει έτοιμους συμμάχους, αρκεί να ξέρει πώς να τους προσεγγίσει και να τους πείσει για το σχέδιό του.
Επειδή η ΝΔ ποτέ στην ιστορία της δεν μελέτησε την δυναμική των κινημάτων γιατί ήταν και είναι αποκλειστικά επικεντρωμένη στην πελατειακή διακυβέρνηση, ας γνωρίζει ότι έχουν πολλαπλάσια επίδραση από τα σκάνδαλα , τα λάθη ή οποιαδήποτε άλλη κυβερνητική εκτροπή. Γιατί τα κινήματα έχουν μια πανίσχυρη εσωτερική δυναμική, υπερβαίνουν πολλές φορές τα κόμματα, δεν πτοούνται και δεν φοβούνται την προπαγάνδα και ξέρουν να τιμωρούν …

Κρίση στην ευρωζώνη

Ιανουάριος 2015-Ιούνιος 2015
του Διονύση Σταμπόγλη, δημοσιογράφος
Στις 30 Ιουνίου 2015, έκλεισε ένας "κύκλος" ιστορικών θα λέγαμε γεγονότων για την Ελλάδα, αλλά και για την ευρωζώνη και την Ε.Ε., με αντίκτυπο και σε άλλες χώρες του Πλανήτη. Ο "κύκλος" αυτός άρχισε τυπικά στις 25 Ιανουαρίου 2015 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται από τις εκλογές πρώτο κόμμα και σχηματίζει κυβέρνηση με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων (ΑΝ.ΕΛ.)
Για ορισμένους, ο "κύκλος" αυτός των ιστορικών γεγονότων ξεκίνησε νωρίτερα από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2014 όταν όλα έδειχναν ότι η τότε κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν ήταν σε θέση να εφαρμόσει τα μέτρα του Μνημονίου, για την υλοποίηση των οποίων είχε δεσμευθεί έναντι των εταίρων στην ευρωζώνη και την Ε.Ε. Οι καθυστερήσεις στην εφαρμογή των μέτρων ήταν ορατές σε όλους και προκάλεσαν αντιδράσεις στην ευρωζώνη και στις αγορές που δεν έβλεπαν να υλοποιούνται οι μεταρρυθμίσεις.

Διαβάστε το εξαιρετικό άρθρο

E-books

του Νικόλαου Λάου

Μεθεξιολογικό Μανιφέστο

Η Φιλοσοφία της Μέθεξης ως Ελληνική Πνευματική Στρατηγική

 

Γεωπολιτική, Γεωοικονομία και Χρηματοοικονομική

Ένας σύγχρονος πολιτικός, οικονομικός και επιχειρηματικός οδηγός από το Research Institute for Noopolitical and Geopolitical Studies και την R-Techno Private Intelligence Company

 

Η παρακρατική δράση

Tων ελληνικών ακροδεξιών/φασιστικών δυνάμεων

 

Επενδυτικός Οδηγός 2015

Ενόψει του 2015, με τον παρόντα επενδυτικό οδηγό, συνοψίζουμε και αναλύουμε μείζονος σημασίας ζητήματα διεθνούς πολιτικής οικονομίας που διαμορφώθηκαν το 2014 και εξηγούμε τη δυναμική τους, προβλέποντας το πώς μπορεί να εξελιχθούν το 2015.