του Σωτήρη Σιδέρη

Είτε πριν την πανδημία, είτε κατά την διάρκειά της , είτε κυρίως μετά  από αυτήν οι κήρυκες της ελεύθερης και αυτορυθμιζόμενης αγοράς  ξεσπαθώνουν πάλι. Το μεγάλο λάφυρο, το κράτος, θα είναι πάλι εδώ ίσως εξασθενημένο, αλλά πάντα θα έχει κάτι να δώσει. Γιατί ενώ όλοι οι άλλοι έχουν δουλειές να κάνουν,  ενώ το κράτος έχει μόνο καθήκοντα. Και το κυριότερο καθήκον του κράτους είναι να το λφυραγωγούν  ολιγάρχες, παράσιτα, τσαρλατάνοι , αεριτζήδες η λεγόμενη κανονικότητα και φυσικά , επιχειρηματικότητα. Σύμφωνα λοιπόν με την δική τους λογική το κράτος δεν έπρεπε να παρέμβει, όχι για την προστασία της δημόσιας υγείας που είναι πράγματι καθήκον και πηγάζει από το σύνταγμα, αλλά στην αγορά.

Να μην εγγυάται με δισεκατομμύρια, να μην επιχορηγεί, να  μην νομοθετεί, να μην ανακατεύεται με λίγα λόγια στις υποθέσεις της αγοράς γιατί η αγορά μπορεί από μόνη της να ρυθμίσει τα του οίκου της. Αυτορρύθμιση μεταξύ άλλων μπορεί να σημαίνει πως όταν μια επιχείρηση χρεοκοπεί , κάποια άλλη θα πάρει τη θέση της. Αλλά εδώ είναι το κλειδί. Να μην πάρει άλλος τη θέση, γιατί ο ολιγάρχης χρηματοδοτεί το κόμμα, επηρεάζει βουλευτές και παράγοντες που θα νομοθετήσουν για τα συμφέροντά του. Εκ μέρους του δηλαδή.
 Φυσικά υπάρχει διαφορά από την ανάγκη να στηριχθούν παραγωγικοί κλάδοι και επιχειρήσεις και του κεφαλαίου που καταστρατηγεί νόμους και κανόνες και έχουν λογαριασμούς που ξεχειλίζουν σε φορολογικούς παραδείσους. Όλως περιέργως κανείς δεν ζητά να επιστρέψουν στις χώρες τους τα χρήματα αυτά για να επενδυθούν. Μαύρο ή άσπρο χρήμα ανήκει σε ανθρώπους που τώρα πιθανότατα ζητούν επιχορηγήσεις.

Σύμφωνα με την δική τους λογική, ο  ιδιωτικός τομέας κερδίζει τον καιρό της ευημερίας και χρηματοδοτείται τον καιρό της κρίσης.. Αυτή η λογική τους όμως δεν ισχύει για τον εργαζόμενο. Ο ολιγάρχης είναι αναντικατάστατος, ενώ ο εργαζόμενος αντικαθίσταται. Τα εκατομμύρια των ανέργων της πανδημίας, θα αντικατασταθούν με άλλους και πιθανόν ακόμη φθηνότερους εργαζόμενους.   Γιατί ακόμη και αν η επιχείρηση δεν πάει καλά, ο επιχειρηματίας πρέπει να είναι οικονομικά εύρωστος γιατί θα χρηματοδοτήσει το κόμμα και κλπ κλπ.
Σύμφωνα λοιπόν με την δική τους λογική, κάθε παρέμβαση του κράτους  υπέρ των εργαζομένων είναι στρέβλωση. Αλλά κάθε παρέμβαση υπέρ του επιχειρηματία είναι καθήκον.  Αυτή λοιπόν είναι μόνιμη πολιτική στρέβλωση των σύγχρονων δημοκρατιών, της ίδιας της ΕΕ και του δυτικού κόσμου γενικότερα, γι αυτό και η σχέση κράτους –πολίτη και κράτους –θεσμών καταρρέει παντού. Αν ένας αριστερός ή απλός δημοκράτης πολίτης ή πολιτικός έλεγε ότι μετά την πανδημία τίποτα δεν θα είναι ίδιο και ότι οι θεσμοί καταρρέουν γιατί δεν ανταποκρίθηκαν στην κρίση θα είναι διχαστικός. Αλλά το είπε ο Κίσιγκερ και μιλιά δεν βγήκε . 

Σύμφωνα με την λογική τους ο κρατισμός είναι κατάρα, αλλά όταν το κράτος παρεμβαίνει υπέρ τους είναι ευχή. Όλοι οι προϋπολογισμοί αναδιαμορφώνονται . Όχι για να επενδύσουν στο κοινωνικό κράτος, την υγεία , την δημιουργία νέων θεσμών, αλλά για να επιδοτηθούν,  όχι οι καλοί επιχειρηματίες, αλλά οι όμιλοι που δεν τηρούν ούτε τους νόμους, ούτε το εργατικό δίκαιο και δεν πληρώνουν και φόρους.  Αυτό συνέβη και τον καιρό των μνημονίων που υγιείς επιχειρήσεις καταστράφηκαν. Όταν ένας εργαζόμενος παραβιάζει το νόμο τιμωρείται, όταν τον νόμο τον παραβιάζει ο εργοδότης είναι ο νόμος της αγοράς. Είναι τόσο βαθιά η κουλτούρα της ανισότητας που το άδικο θεωρείται λογικό και το παράνομο κανονικότητα.
Σύμφωνα λοιπόν με την λογική τους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο κατάλληλος πρωθυπουργός την κατάλληλη στιγμή. Χειροκροτεί τους γιατρούς αλλά γιατρεύει τους επιχειρηματίες. Είναι Ευρωπαίος αλλά μέχρι του σημείου που  θέλει η Γερμανία.  Είναι κοινωνικά δίκαιος με τους εργαζόμενους αλλά στηρίζει τους εργοδότες. Είναι κατά του κράτους  όταν το ελέγχουν οι άλλοι. Αλλά όταν ηγείται ο ίδιος  το κράτος  είναι  πελάτης , υπηρέτης και στήριγμα για το ιδιωτικό κεφάλαιο . Είναι υπέρ των εργαζόμενων του ιδιωτικού τομέα ,  η μέγιστη υποκρισία, αλλά καταργεί τους προστατευτικούς νόμους για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι πλήθος επιχειρήσεων σοβαρών και μη κινούνται δραστήρια στο παρασκήνιο για να εξασφαλίσουν προνομιακή μεταχείριση. Μια ματιά στα κανάλια που φιλοξενούν άνευ όρων και άνευ ερωτήσεων εκπροσώπους διαφόρων συμφερόντων θα επιβεβαιώσει του λόγου το αληθές. Φυσικά κανένας δεν κάνει μια σοβαρή αναπτυξιακή πρόταση, γιατί επιχορηγήσεις χωρίς αναπτυξιακό σχέδιο  που να περιλαμβάνει και τους εργαζόμενους, δεν οδηγούν πουθενά, παρά μόνο θα ανακυκλώνουν την κρίση. Αλλά αυτό είναι δευτερεύον.  
Σύμφωνα τέλος με την δική τους λογική, η Ελλάδα πρέπει συνεχώς να μεταρρυθμίζεται, όχι για να γίνουν αλλαγές, αλλά για να μείνουν τα πράγματα ως έχουν.  Και ο κατάλληλος άνθρωπος γι αυτό είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν τον δρόμο που θα πάρει η χώρα.  Αυτό που επιχειρείται το τελευταίο διάστημα, εν μέσω πανδημίας και με καταιγισμό προπαγάνδας  είναι να περιορίσουν την λογική σκέψη και να αποκλείσουν από την συζήτηση την πραγματικότητα. Η ΝΔ έχει αποδείξει ιστορικά ότι έχει ευέλικτες πεποιθήσεις όταν διεκδικεί την εξουσία και άκαμπτες όταν κυβερνά. Η λογική τους λοιπόν θα έρθει σε σύγκρουση με την λογική όλων των άλλων. Το ποιος θα επικρατήσει  και ποιες δυνάμεις θα αναδείξουν τον άλλο δρόμο θα το δούμε. Ακόμη και ο Κίσιγκερ δεν  μπόρεσε να κάνει πρόβλεψη. Απλά είπε ότι τίποτα στον κόσμο δεν θα είναι ίδιο. Ισχύει και για την Ελλάδα αρκεί η κρίση να αφυπνίσει , αντί να υπνωτίζει την σκέψη και την δράση…..