του Γιάννη Μπράχου•

Με αφορμή τις τελευταίες κυβερνητικές ανακοινώσεις για την οικονομία προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα για την προτεραιότητα στην υποστήριξη του τραπεζικού τομέα και όχι των επιχειρήσεων. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η υποχρέωση πληρωμής των επιταγών ώστε να γίνουν εισαγωγές. Μέσα από αυτό το σχήμα οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που υποφέρουν από ρευστότητα παραδίδονται στο έλεος του τραπεζικού συστήματος.



Σε προηγούμενα άρθρα στη φιλόξενη ιστοσελίδα του omegapress.gr είχα αναφερθεί σε σειρά οικονομικών προτάσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να θεωρηθούν μαξιμαλιστικές, αλλά με την επίδραση της πανδημίας στην οικονομία σήμερα θα χαρακτηρίζονταν μάλλον συντηρητικές.

    
Το πρόβλημα στην κυβέρνηση είναι ότι έχει δύο σημαντικούς περιορισμούς που τους γνωρίζει, κυρίως ο φειδωλός και ορθά σε δηλώσεις κ. Σκυλακάκης, αλλά δεν τους προβάλλει λόγω ιδεοληψίαςστο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και την οικονομία της αγοράς. Στην ευρωζώνη η αμοιβαιοποίηση του χρέους δεν γίνεται αποδεκτή και τα κράτη είναι μόνα τους στην αναζήτηση λύσεων. Αυτό ήταν σαφές από την περίοδο της διαπραγμάτευσης του πρώτου εξαμήνου του 2015 για την ελληνική οικονομία. Είναι ορθό ως χώρα με διεθνείς συμμαχίες να το υποστηρίζουμε, αλλά θα έπρεπε η κυβέρνηση να είχε προετοιμασθεί για το δυσμενέστερο σενάριο.

Στο δυσμενέστερο σενάριο που είναι το πιθανότερο με τα σημερινά δεδομένα, η κυβέρνηση έχει περιορισμένα κεφάλαια για να αντιμετωπίσει η Ελλάδα την κρίση, δεδομένων των διεθνών υποχρεώσεων αποπληρωμής τόκων. Στην ευρωζώνη οι υπολογισμοί είναι μείωση του ΑΕΠ από 1-5% κατά μ.ο., αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και η ελληνική οικονομία θα κινηθεί σε αυτό το εύρος. Ο κίνδυνος στην Ελλάδα λόγω παράτασης της υγειονομικής κρίσης είναι η κατάρρευση των εξαγωγών σε συνδυασμό με το χάσιμο της χρονιάς στον τουρισμό να οδηγήσει σε απρόσμενη μείωση του ΑΕΠ.

      

  Το νέο μνημόνιο


Η κυβέρνηση δεν κάνει κινήσεις «επιθετικές» για την αναστροφή της οικονομίας, αλλά ακολουθεί αμυντική πολιτική «επικοινωνιακής καραμπίνας», αναμένοντας να ανακοινώσει μέτρα στους πληγέντες ως να πρόκειται περί σεισμού. Αυτό βραχυχρόνια της αποδίδει επικοινωνιακά, αλλά στη συνέχεια θα αντιμετωπίσει το κύμα της κρίσης.

Το γνωρίζει καλά αλλά επιλέγει να προετοιμάζει τους πολίτες με ανάλογη επικοινωνιακή στάση για την επιβολή μνημονίου στην οικονομία, κατ’ αναλογία με
αυτήν που ακολουθεί στην υγειονομική κρίση. Όλα πάνε καλά, είμαστε η καλύτερη κυβέρνηση και πήραμε μέτρα έγκαιρα, με ολίγη από αυταρχισμό και κράτος της δεξιάς, ώστε να μην χάσουμε την ακροδεξιά. Η αλήθεια είναι ότι τα μέτρα πάρθηκαν αργά, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αρχικά διέδιδε ότι το COVID-19 είναι είδος γρίπης που χτυπάει τις μεγαλύτερες ηλικίες, ενώ οι υπόλοιποι θα το περάσουν ως συνάχι και κατέληξαν σήμερα να ασχολούνται με στατιστικές θανάτου για να αποδειχθεί η κυβερνητική επιτυχία.

Αυτά στην επικοινωνία, καθώς στα νοσοκομεία υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις και στο διάστημα των τεσσάρων μηνών από την έναρξη της κρίσης δεν φρόντισαν να προετοιμαστούν στην εγχώρια παραγωγή του αναγκαίου υγειονομικού υλικού (μάσκες, ιατρικές μπλούζες και αναπνευστήρες, επίταξη χώρων ξενοδοχείων, ΜΕΘ, τεστ). Κάθε κριτική παρατήρηση στις κυβερνητικές επιλογές καταπνίγεται με το επιχείρημα «είμαστε σε πόλεμο».

Αν όμως είμαστε σε πόλεμο γιατί η κυβέρνηση δεν προχωρεί στον επαναπατρισμό των πολιτών που το επιθυμούν και ο αρμόδιος Υφυπουργός δηλώνει μισές αλήθειες, ενισχύοντας τον κοινωνικό αυτοματισμό. Όσοι έφυγαν από τη χώρα στην περίοδο της κρίσης αναγκάστηκαν ως αποτέλεσμα της εξουσίας που ασκήθηκε από τις ίδιες πολιτικές δυνάμεις, που σήμερα αρνούνται τον επαναπατρισμό. Πριν από λίγο καιρό στην Ελλάδα κύριο θέμα ήταν το braindrainκαι η έλλειψη κατάλληλων δεξιοτήτων για τις επιχειρήσεις στην αγορά εργασίας. Σε αυτή την κατηγορία πολιτών αρνείται η κυβέρνηση τον επαναπατρισμό δια στόματος του Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας.
               

Τα δικαιώματα των Ελλήνων

Η κυβέρνηση «απαγορεύει» τον συστηματικό επαναπατρισμό από όλες τις χώρες των Ελλήνων πολιτών, καθώς είναι πιθανώς μολυσμένοι και θα αποτελέσουν υγειονομική βόμβα. Επιχείρημα που προβλήθηκε άλλωστε προηγουμένως για πρόσφυγες και μετανάστες. Τα στοιχεία δεν επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο, αλλά επικοινωνιακά πουλάει το προϊόν με τη βοήθεια της μονοδιάσταστης ενημέρωσης των ΜΜΕ. Είμαστε σε πόλεμο δικαιολογείται η προπαγάνδα. Πέραν αυτών, τέτοιου είδους  διαχωρισμοί μεταξύ Ελλήνων πολιτών είναι επιεικώς άθλιοι.  Και παραβιάζουν και το σύνταγμα καθώς προβλέπει ότι υποχρέωση του κράτους είναι η προστασία της υγείας των Ελλήνων πολιτών. Και είναι μείζον καθηκον

Όσα έγιναν στο αεροδρόμιο Στάτεντ είναι η κορυφή του παγόβουνου. Στη Βρετανία διαφαίνεται 2.000-2.500 Έλληνες πολίτες επιθυμούν να επιστρέψουν στη χώρα. Η κυβέρνηση αρνείται θέτοντας κριτήρια (ουσιαστικά κατά δήλωση) για μία πτήση των 150 ατόμων. Θέτοντας τα κριτήρια και χωρίς ουσιαστική διαδικασία επιλογής, όλοι όσοι επιθυμούσαν να μπουν στο αεροπλάνο, προέβαλαν λόγους υπαρκτούς και ανύπαρκτους.

Στατιστικά κάποιοι θα ήταν ανειλικρινείς, κάποιοι θα καλούσαν πολιτικά γραφεία με μεγαλύτερη πιθανότητα ικανοποίησης του αιτήματος τους. Αυτό γιατί κανένας δεν μπορεί να ελέγξει τους λόγους που επικαλούνται οι υποψήφιοι προς επαναπατρισμό. Σε μικροκλίμακα αναβίωσε το πελατειακό κράτος, ενώ η κρατική ευθύνη για επαναπατρισμό όλων των Ελλήνων μεταφέρεται στην περιβόητη ατομική ευθύνη.Αυτοί φταίνε τώρα το θυμήθηκαν κλπ.

Η λεπτή γραμμή του ψεύδους και αλήθειας στην επικοινωνία παραβιάστηκε όταν ο κ. Υφυπουργός δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι οι πολίτες στο Στάτεντ αρνούνταν να δώσουν τα στοιχεία τους. Το ακριβές ήταν ότι δεν έδωσαν επαρκή στοιχεία για τους λόγους που ήθελαν να επαναπατρισθούν. Αυτή η στάση θεωρήθηκε «τσαμπουκάς» των κακομαθημένων πολιτών και το κράτος απάντησε με «επικοινωνιακό τσαμπουκά» κοινωνικού αυτοματισμού.

Αυτή η επικοινωνιακή πολιτική θα ακολουθηθεί λίαν συντόμως στην οικονομία επαναφέροντας τον κοινωνικό αυτοματισμό  και την μεταφορά της κυβερνητικής ευθύνης για την οικονομία στην ατομική ευθύνη των πολιτών.  Το δημοσιονομικό βάρος θα κατανεμηθεί σύμφωνα με την ατομική ευθύνη. Οι αντιδράσεις σε μειώσεις μισθών, επιδείνωση εργασιακών σχέσεων θα είναι ατομική ευθύνη όσων των αντιδρούν στο καλύτερο αύριο της οικονομίας.

Τι θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά θα αναρωτηθεί ο καλόπιστος αναγνώστης. Θα μπορούσε εδώ και τέσσερις μήνες να έχουμε παραγωγή αναπνευστήρων σε βιομηχανίες όπως η ΕΛΒΟ σε συνεργασία με τα ΕΛΠΕ, να γίνουν επενδύσεις με κρατική στήριξη στην παραγωγή υγειονομικού υλικού στη χώρα. Δεν είναι νανοτεχνολογία η κατασκευή χειρουργικής μάσκας και ιατρικής στολής.

Μέσα από τους επαναπατρισμούς να αξιοποιηθούν ειδικεύσεις πολιτών με γνώση στην αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης. Αυτό το μέτρο να συνοδευτεί με επενδύσεις υποκατάστασης εισαγωγών στα υγειονομικά είδη και αξιοποίηση όλου  παραγωγικού δυναμικού μεταξύ αυτών και όσοι βρίσκονται σε υποχρεωτική αρχία.

Να δοθούν αυξημένα κίνητρα και επιδοτήσεις στον πρωτογενή και αγροτοδιατροφικό μεταποιητικό τομέα. Να αλλάξει με ευθύνη και σχεδιασμό του κράτους το παραγωγικό μοντέλο ώστε να τονωθεί η εγχώρια παραγωγή.

Αυτά γίνονται σε περίοδο πολέμου και όχι η επικοινωνιακή επένδυση στα «οικονομικά του φόβου» για ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, την μείωση των μισθών και την μαθηματική πορεία στην επιβολή νέου μνημονίου στην μετά Κορωνοϊό εποχή. Ο επόμενος «πόλεμος» της κυβέρνησης.

Σε αυτή την συγκυρία είναι δεδομένο ότι κάθε χώρα θα πρέπει να κινητοποιήσει τους δικούς της πόρους και συμπληρωματικά όσους και όταν διατεθούν από την ΕΕ. Η ευθύνη είναι της κυβέρνησης καθώς η μεταφορά ευθυνών στην ΕΕ, Γερμανία και Ολλανδία, αποσκοπεί να αποκρύψει την ύπαρξη εθνικού σχεδίου αντιμετώπισης της επερχόμενης οικονομικής κρίσης. Η περαιτέρω έμμεση ενίσχυση του ευρωσκεπτικισμού ικανοποιεί το ακροδεξιό ακροατήριο που ψήφισε ΝΔ, υπονομεύει όμως την γεωπολιτική σταθερότητα της χώρας στην περιοχή.


Οικονομολόγος (Msc, PhDEcon)-πρώην Γενικός Γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων Υπουργείου Εξωτερικών.
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Οι αρθογράφοι διατυπώνουν ελεύθερα τις απόψεις του , οι οποίες είναι προσωπικές .

Κρίση στην ευρωζώνη

Ιανουάριος 2015-Ιούνιος 2015
του Διονύση Σταμπόγλη, δημοσιογράφος
Στις 30 Ιουνίου 2015, έκλεισε ένας "κύκλος" ιστορικών θα λέγαμε γεγονότων για την Ελλάδα, αλλά και για την ευρωζώνη και την Ε.Ε., με αντίκτυπο και σε άλλες χώρες του Πλανήτη. Ο "κύκλος" αυτός άρχισε τυπικά στις 25 Ιανουαρίου 2015 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται από τις εκλογές πρώτο κόμμα και σχηματίζει κυβέρνηση με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων (ΑΝ.ΕΛ.)
Για ορισμένους, ο "κύκλος" αυτός των ιστορικών γεγονότων ξεκίνησε νωρίτερα από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2014 όταν όλα έδειχναν ότι η τότε κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν ήταν σε θέση να εφαρμόσει τα μέτρα του Μνημονίου, για την υλοποίηση των οποίων είχε δεσμευθεί έναντι των εταίρων στην ευρωζώνη και την Ε.Ε. Οι καθυστερήσεις στην εφαρμογή των μέτρων ήταν ορατές σε όλους και προκάλεσαν αντιδράσεις στην ευρωζώνη και στις αγορές που δεν έβλεπαν να υλοποιούνται οι μεταρρυθμίσεις.

Διαβάστε το εξαιρετικό άρθρο

E-books

του Νικόλαου Λάου

Μεθεξιολογικό Μανιφέστο

Η Φιλοσοφία της Μέθεξης ως Ελληνική Πνευματική Στρατηγική

 

Γεωπολιτική, Γεωοικονομία και Χρηματοοικονομική

Ένας σύγχρονος πολιτικός, οικονομικός και επιχειρηματικός οδηγός από το Research Institute for Noopolitical and Geopolitical Studies και την R-Techno Private Intelligence Company

 

Η παρακρατική δράση

Tων ελληνικών ακροδεξιών/φασιστικών δυνάμεων

 

Επενδυτικός Οδηγός 2015

Ενόψει του 2015, με τον παρόντα επενδυτικό οδηγό, συνοψίζουμε και αναλύουμε μείζονος σημασίας ζητήματα διεθνούς πολιτικής οικονομίας που διαμορφώθηκαν το 2014 και εξηγούμε τη δυναμική τους, προβλέποντας το πώς μπορεί να εξελιχθούν το 2015.