του Σωτήρη Σιδέρη

Μέχρι το καλοκαίρι του 2015, όταν αποχώρησε από την κυβέρνηση η υπό τον Π. Λαφαζάνη Αριστερή Πλατφόρμα, ο πρωθυπουργός και όλα τα στελέχη του κόμματος υπερασπίζονταν με όλες τους τις δυνάμεις την πολυφωνία και τον πολυτασικό  χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ.  Τώρα και αφού έχει υπογραφεί, ψηφιστεί και εφαρμοστεί πλήρως το μνημόνιο,  η συγκυβέρνηση με τον Καμμένο έχει κάνει τον κύκλο της  και ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητά τη νέα του ιδεολογική ταυτότητα με τις διεργασίες να έχουν ήδη ξεκινήσει. Αν αυτό θα γίνει ομαλά ή όχι θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό από την επίδοση του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές. Πριν από τις εκλογές θα υπάρξουν διαφοροποιήσεις , ιδέες και προτάσεις, ενδεχομένως και αντιπαραθέσεις, κρίση όμως όχι και αυτό συμφωνούν όλες οι πτέρυγες του κόμματος.

Ωστόσο,  προκάλεσε σχετική έκπληξη η πρωτοβουλία του Αριστείδη Μπαλτά να δημιουργηθεί μια νέα κίνηση εντός του ΣΥΡΙΖΑ με στόχο την υπέρβαση των  ιδεολογικών τάσεων. Η υπέρβαση όμως δεν μπορεί να γίνει με κινήσεις μηχανισμών , αλλά με την υπεροχή των ιδεών και αυτή η υπεροχή είναι που αναζητείται στην κίνηση Μπαλτά, γιατί εμφανίστηκε ως κίνηση μηχανισμών χωρίς ιδεολογική κατεύθυνση. Η οποία κίνηση εκδηλώθηκε την στιγμή που αυξάνεται η επιρροή της ομάδας των 53+  και η συζήτηση επικεντρώνεται στην μεταμνημονιακή εποχή. Είναι προφανές ότι , εντός του ΣΥΡΙΖΑ αναπτύσσεται έντονος προβληματισμός για τις πολιτικές και ιδεολογικές κατευθύνσεις του κόμματος και  παρασκηνιακά ασκείται έντονη κριτική στον Α. Τσίπρα για την αρχηγικού τύπου διακυβέρνηση.
Η πίεση, σύμφωνα με κομματικά στελέχη θα οξύνεται με την πάροδο των εβδομάδων,  καθώς θα εντείνεται η προσπάθεια για την αποσαφήνιση της ταυτότητας του κόμματος , αλλά και η αναζήτηση νέων πολιτικών συμμαχιών ενόψει των εκλογών
 Η κίνηση Μπαλτά  έγινε προφανώς σε απάντηση της αυξανόμενης επιρροής των 53+  και επιδιώκει ουσιαστικά, την ομογενοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα αμιγώς σοσιαλδημοκρατικό κόμμα τύπου ΠΑΣΟΚ.  Ο Αλέξης Τσίπρας κράτησε αποστάσεις, χωρίς όμως να αποθαρρύνει την κίνηση Μπαλτά γιατί περιμένει να δει πρώτα ποια θα είναι η επίδρασή της. Παρών στην πρώτη συγκέντρωση ήταν βέβαια ο Νίκος Παππάς, ο οποίος όμως ως υπουργός έχει πολλά προβλήματα και πολλές αποτυχημένες ενέργειες και αναζητεί  ενισχυμένα  κομματικά στηρίγματα.
  Η ενσωμάτωση  του ΣΥΡΙΖΑ στο  σύστημα έχει ήδη συντελεστεί πολιτικά, απομένει τώρα και η ιδεολογική αφομοίωσή του, που θα τον οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην παρακμή του, αν χάσει τις επόμενες εκλογές.  Αν η κίνηση Μπαλτά έχει επίσης ως στόχο να ελέγξει τις κομματικές εξελίξεις ενόψει των δύσκολων εβδομάδων που έρχονται , δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα πετύχει τον στόχο του.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί ακριβώς την πορεία που οδήγησε το ΠΑΣΟΚ στην παρακμή του ,  αρκούμενος σε κινήσεις ομάδων και μηχανισμών, αντί του ανοίγματος στην κοινωνία απ όπου μπορεί να αντλήσει δυνάμεις, όπως και κάθε κόμμα στον κόσμο που θέλει να πορευθεί στο μέλλον . 

 Η λογική ορισμένων στελεχών που πρόσκεινται στον Α. Τσίπρα και θεωρούν ξεπερασμένες τις τάσεις, θα πρέπει να μελετήσουν καλύτερα τι γίνεται σε όλο το δημοκρατικό δυτικό κόσμο . Οι τάσεις όχι μόνο δεν είναι ξεπερασμένες , αλλά  πρωταγωνιστούν στην διαπάλη ιδεών και αγωνίζονται  οργανωμένα οι αριστερές και οι δεξιές τάσεις,   για την ανάδειξή τους σε κυρίαρχη δύναμη.
Η στροφή του Α. Τσίπρα προς το ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα προς την Παπανδρεϊκή εκδοχή του είναι προφανές ότι δεν είναι χωρίς εμπόδια. Η κατατονική ιδεολογική συζήτηση εντός του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι άσχετη με το αίσθημα ενοχής που βασανίζει πλήθος κομματικών στελεχών , τόσο για την συνεργασία με τους ΑΝΕΛ, τον εναγκαλισμό με την εκκλησία και φυσικά την εφαρμογή του μνημονίου. Για  τον λόγο αυτό, κομματικοί παράγοντες θεωρούν απολύτως αναγκαία την αριστερή στροφή, τόσο  για να εξιλεωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ από τις «αμαρτίες του», όσο και γιατί η  στροφή προς το ΠΑΣΟΚ θα έχει επίσης αρνητικές συνέπειες και θα οδηγήσει στην απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ και  της αριστεράς και θα ενισχύσει τις τάσεις αναχωρητισμού στην αριστερή κοινωνική του βάση που ήδη είναι τόσο ισχυρή που πιθανόν να είναι και η αιτία της εκλογικής ήττας. Αν ο Τσίπρας δεν συσπειρώσει την αριστερή βάση του κόμματος, θα χάσει τις εκλογές και σε αυτό συμφωνούν όλα τα κομματικά στελέχη. Παρά το γεγονός ότι η άποψη αυτή είναι κυρίαρχη, τίποτα δεν φαίνεται προς το παρόν ικανό να αποτρέψει την πλήρη εγκατάλειψη της αριστερής ταυτότητας του ΣΥΡΙΖΑ. Η μόνη περίπτωση να ανατραπεί αυτή η πορεία,  είναι να οργανωθεί και να αντεπιτεθεί πιο δυναμικά η κίνηση των 53+, ώστε να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στην υπό τον κ. Τσίπρα ηγετική ομάδα. 
Υπό αυτό το πρίσμα , θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον η κατάληξη του εγχειρήματος, δεδομένου ότι το πυκνό πολιτικό ημερολόγιο του επομένου διαστήματος, στα οικονομικά, την εξωτερική πολιτική και την ιδεολογική κατεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ζωηρέψει σε μεγάλο βαθμό την κομματική ζωή.