Σταδιακά , η κυβέρνηση μετά από σειρά λαθών , όπως για παράδειγμα στις σχέσεις με την εκκλησία και την αναθεώρηση του συντάγματος,  φαίνεται να χάνει την πρωτοβουλία των κινήσεων μετά από τρία χρόνια απόλυτης υπεροχής έναντι όλης της αντιπολίτευσης. Το γεγονός αυτό έχει προσφέρει ζωτικό πολιτικό χώρο στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και στα μικρότερα κόμματα να κάνουν ένα βήμα μπροστά και τώρα η κυβέρνηση, αν δεν θέλει να χάσει εντελώς τον βηματισμό της οφείλει να αντιδράσει. Αν αντιδράσει λάθος, η πορεία της θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη καθώς τα προβλήματα είναι μεγάλα. Αρχικά, η κυβέρνηση μέσω της διαδικασίας αναθεώρησης του συντάγματος, θέλησε να ενώσει τον προοδευτικό χώρο και να προωθήσει τις διακριτές σχέσεις κράτους –εκκλησίας. Στην συνέχεια αναδιπλώθηκε, χάθηκε από το προσκήνιο όλη η συζήτηση, ενώ η ΝΔ συμπορεύθηκε και συνεχίζει να το κάνει με την εκκλησία και στην συνέχεια υιοθέτησε και εθνικιστικό τόνο.

Δύο γεγονότα καταδεικνύουν την παραπαίουσα κυβερνητική πολιτική. Πρώτο, η  απομάκρυνση του Νίκου Φίλη από το υπουργείο παιδείας με απόφαση του πρωθυπουργού, μετά από συνδυασμένη πίεση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου και του Πάνου Καμμένου οδήγησε σε ταχύτατη ανασύνταξη της εκκλησίας που αντεπιτέθηκε σημειώνοντας σημαντικές νίκες με την συνέργεια της δικαιοσύνης, που επικρίνεται για συμπόρευση με τις μεσαιωνικές αντιλήψεις της εκκλησίας. Η αθώωση του φασίστα(κατά δήλωσή του) Αμβρόσιου και η απόφαση του  Συμβουλίου της Επικρατείας για το μάθημα των θρησκευτικών αποτελούν την αντεπίθεση της εκκλησίας, στην υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ . Ο πρωθυπουργός φοβούμενος τις αντιδράσεις του Πάνου Καμμένου και των ΑΝΕΛ, αλλά και γενικότερες αντιδράσεις, αναδιπλώθηκε από τις προγραμματικές του θέσεις για χωρισμό κράτους εκκλησίας , αλλά αντί να σταματήσει την συζήτηση , τώρα την υφίσταται με πρωτοβουλία άλλων κομμάτων.
Δεύτερο, το γεγονός ότι τουλάχιστον εδώ και ένα χρόνο, ο πρωθυπουργός προσωπικά έχει αποσύρει πλήρως από τον δικό του πολιτικό λόγο και από την δημόσια συζήτηση την διακηρυγμένη θέση για αναθεώρηση του συντάγματος, μια μεγάλη , σύγχρονη και προοδευτική αναθεώρηση όπως είχε δεσμευθεί. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, ο κ. Τσίπρας ήθελε να μεταθέσει την αναθεώρηση του συντάγματος για μετά τις εκλογές. Ωστόσο ο πολιτικός χρόνος δεν υπακούει σε κανόνες πολιτικής ακινησίας και έτσι η αντιπολίτευση με σειρά προτάσεων αιφνιδίασε καίρια την κυβέρνηση που τώρα , αντί να είναι ένα βήμα μπροστά είναι δύο βήματα πίσω.
Η ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κινούνται ήδη ώστε να αρχίσει άμεσα διαδικασία  περιορισμένης αναθεώρησης. Ο Νίκος Αλιβιζάτος  πρότεινε πέντε σημεία προς αναθεώρηση (νόμος περί ευθύνης υπουργών, βουλευτική ασυλία, επιλογή ηγεσίας ανωτάτων δικαστηρίων, ανεξάρτητες αρχές, εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλαγή του τρόπου αναθεώρησης του Συντάγματος), για την οποία απαιτούνται 50 βουλευτές.
Η αντιπολίτευση δεν συμπεριλαμβάνει τις σχέσεις κράτους εκκλησίας, αφήνοντας προφανώς την κυβέρνηση να κάνει το δικό της βήμα και να βρεθεί αντιμέτωπη με την εκκλησία. Όμως αν μια κυβέρνηση, υποτίθεται αριστερή  δεν ανοίγει μέτωπα με προοδευτικό ορόσημο ποιος ο λόγος να υπάρχει? Ο πρωθυπουργός αρχίζει να φθείρεται προσωπικά. Συνεχείς αναδιπλώσεις με την εκκλησία, με τα ΜΜΕ, με την καταπολέμηση της διαφθοράς, με συντηρητική –διαχειριστική στροφή της , με τους φόρους  δείχνει πλέον να βρίσκεται σε πλήρη αμηχανία και δυσκολεύεται να ιεραρχήσει τις προτεραιότητες και τις δικές του και της κυβέρνησης και της χώρας.