του Σωτήρη  Σιδέρη

Η επιχείρηση «κλάδος ελαίας» της Τουρκίας στην πόλη Αφρίν, εντός του συριακού εδάφους βάφεται  και με τουρκικό αίμα. Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 20 Ιανουαρίου με την απόλυτη πεποίθηση ότι η πόλη θα καταληφθεί σε λίγες ώρες και όλη η περιοχή θα περνούσε υπό τον έλεγχο της Άγκυρας. Η επιχείρηση όμως , όχι μόνο δεν έχει στεφθεί με επιτυχία, αντίθετα η Τουρκία βουλιάζει στη βόρειο Συρία με μεγάλες απώλειες σε στρατιώτες και εξοπλισμό. Η Τουρκία παραμένει  μια ισχυρή χώρα που  όμως, σταδιακά,  αποδυναμώνεται πολιτικά και στρατιωτικά, αλλά ο παραλογισμός και οι απειλές δεν αποτελούν λύση στα προβλήματά της.

Ο παροξυσμός των πολιτικών και των στρατιωτικών της Τουρκίας έχει απογειωθεί. Η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων «πέταξε» στον εναέριο χώρο του Αιγαίου για να στείλει το μήνυμα προς την Ελλάδα , ότι έχει τον έλεγχο και του  πελάγους, όπως και στη βόρειο Συρία. Παράλληλα απειλεί και την ιταλική ΕΝΙ να μην προχωρήσει σε γεώτρηση στο οικόπεδο 3 της Κυπριακής ΑΟΖ, αναγκάζοντας έτσι την εταιρεία να δώσει εντολή να σταματήσει η πορεία του πλωτού γεωτρύπανου προς το συγκεκριμένο οικόπεδο.
Ο Ερντογάν φυλακίζοντας και απειλώντας όποιον ασκεί κριτική στην εισβολή στη βόρειο Συρία δεν σταματά , σχεδόν καθημερινά , να απογειώνει το κομματικό του ακροατήριο με εθνικιστικές κορώνες και με αναφορές για το μεγαλείο της Τουρκίας.
Οι απειλές προς κάθε κατεύθυνση, Συρία, Ισραήλ, Ελλάδα, Κύπρο αποτελούν το καθημερινό μοτίβο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της Τουρκίας. Στην πραγματικότητα όμως οι απειλές κρύβουν την βαθιά ανησυχία για το μέλλον της Τουρκίας . Άλλο πράγμα το λιοντάρι, άλλο οι λεονταρισμοί. Το λιοντάρι είναι ατρόμητος θηρευτής. Οι λεονταρισμοί είναι ψευτοπαλληκαρισμοί που επιχειρούν να εκφοβίσουν τον αντίπαλο.

Αποσταθεροποίηση

Η Τουρκία είναι αποσταθεροποιητικός παράγοντας στην ευρύτερη περιοχή και αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα. Αυτό ουσιαστικά είναι και το πραγματικό μήνυμα που απευθύνει ενίοτε προς τις ΗΠΑ και την Ρωσία , αλλά και χώρες της ευρύτερης περιοχής. Υπό αυτό το πρίσμα, ο Ερντογάν δεν έχει ενδοιασμό να μεθοδεύσει και να αποσταθεροποιήσει την περιοχή . Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποια είναι η κόκκινη γραμμή στην συριακή κρίση, στις σχέσεις με το Ισραήλ, την Κύπρο , την Ελλάδα ή τις ΗΠΑ. Είναι τόσο απρόβλεπτος και τόσο εμμονικός που μπορεί εύκολα να διαβεί τον Ρουβίκωνα και να προκαλέσει εντάσεις ή και στρατιωτικές κρίσεις και στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Προφανώς όμως οι ενέργειές του έχουν και εσωτερικό προσανατολισμό καθώς οι εχθροί του εντός της Τουρκίας αυξάνονται , ενώ όλα δείχνουν ότι η πορεία προς τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2019 θα είναι κυριολεκτικά δια πυρός και σιδήρου.
Ο Ερντογάν δέχθηκε ένα ακόμη πλήγμα από την Αίγυπτο , όταν το Κάιρο, αντιδρώντας στους ισχυρισμούς της Άγκυρας για τα δικαιώματά της στην Ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε απερίφραστα ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Αιγύπτου –Κύπρο είναι και ακλόνητη και δεν αφορά την Άγκυρα.
Οι απειλές κατά της ιταλικής ΕΝΙ είναι προφανώς ευρωπαικό θέμα και όχι τεχνικό ή μια διένεξη μεταξύ Κύπρου – Τουρκίας. Η Ελλάδα, σε συνεργασία με την Λευκωσία και την Ρώμη, οφείλουν να αναβαθμίσουν την δράση του και με κοινές ενέργειες να προειδοποιήσουν τον Ερντογάν ότι στο παιχνίδι με τη φωτιά θα καεί ο ίδιος. Ισως θα έπρεπε, να δημιουργηθεί και ένα σχήμα μόνιμων διαβουλεύσεων με την συμμετοχή, της Ελλάδας, της Κυπριακής Δημοκρατίας και των χωρών που έχουν εταιρείες και κοινά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο και έχουν οριοθετήσει τις θαλάσσιες ζώνες, όπως το Ισραήλ, οι ΗΠΑ, η Ιταλία, η Γαλλία και η Αίγυπτος. Μια σύνοδος κορυφής με τις χώρες αυτές και ένα μήνυμα προς την Άγκυρα θα πρόσφερε την αναγκαία κάλυψη ασφάλειας απέναντι στους τυχοδιωκτισμούς της Άγκυρας.
Αυτή η περίοδος είναι ίσως η καλύτερη για την Ελλάδα να οικοδομήσει σταθερές συμμαχίες με πολλές χώρες της Ευρώπης, της ευρύτερης περιοχής και τις ΗΠΑ προκειμένου να είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο. Οι σχέσεις με το Ιράν δείχνουν να έχουν παγώσει, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ δεν έχουν στρατηγικούς στόχους, ενώ στο ΥΠΕΞ πνέουν ισχυροί αντιρωσικοί άνεμοι για να ικανοποιηθεί η Ουάσιγκτον αλλά χωρίς σοβαρές επεξεργασίες και κοινούς στόχους θα έχουμε πρόβλημα, γιατί η Μόσχα δεν είναι Τίρανα.