Για τη Συσπείρωση Δημοσιογράφων-Δούρειος Τύπος το «Νομοσχέδιο για τα ΜΜΕ» δεν στοιχειοθετεί  τίποτα περισσότερο από την εμμονική διάθεση της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να ικανοποιήσει με πλούσια δώρα τους συγκυβερνήτες της «νταβατζήδες» ( αλήθεια, ποιος θυμάται ακόμη τον Νεοδημοκρατικό αφορισμό?). Ομολογουμένως η εκδοχή Λιβάνιου κατάφερε να  βγει από τις συμπληγάδες της άγριας κόντρας μεταξύ των ολιγαρχών των ΜΜΕ απλά απαλείφοντας ότι ενοχλούσε τους νέους πανίσχυρους παίκτες.

 

Για άλλη μια φορά όμως θύματα είναι: η πολυφωνία και η αξιοπιστία στην ενημέρωση, οι εργαζόμενοι στα κανάλια που βλέπουν τις θέσεις εργασίας (400) που προβλέπονταν από τον νόμο Παππά να μειώνονται (340) και εντέλει η δημοκρατία.

 Στη συντριπτική πλειονότητα του περιεχομένου του,  το κυβερνητικό ν/σ αφορά  σε διευθετήσεις κατά τις προσταγές των καναλαρχών, με εμμονή στο ξήλωμα βασικών ρυθμίσεων του νόμου αδειοδότησης των καναλιών (σπάσιμο του αριθμού των 400 εργαζόμενων ανά κανάλι, χάρισμα της ετήσιας δόσης του 2020, δώρο που μπορεί να υπερβεί και τα 20 εκατομμύρια Ευρώ κ.α.). 

Με παλαιο-συνδικαλιστικής κοπής εφευρήματα, η κυβέρνηση εξαντλεί τα πολυσυζητημένα μέτρα ενίσχυσης του Τύπου στην εξόφληση των χρεών των ιδιοκτητών ΜΜΕ προς τον ΕΔΟΕΑΠ. Επιβεβαιώνοντας την παντελή έλλειψη αναπτυξιακού σχεδιασμού για το χώρο της έντυπης και ηλεκτρονικής ενημέρωσης, προς ενίσχυση όλων των εργαζομένων στη βάση διάφανων και αξιοκρατικών κριτηρίων.    

Φυσικά από ένα τέτοιο,  παλαιοκομματικού τύπου, νομοθέτημα δεν θα μπορούσε να λείπει η βουτιά στο μαύρο παρελθόν της ΕΡΤ. Επανέρχεται στην ευχέρεια του ΔΣ της δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης η δυνατότητα να καθορίζει παχυλές αμοιβές σε ημέτερα στελέχη, προφανώς για να ξαναστηθεί το πάρτι των ιερών αγελάδων στο Ραδιομέγαρο. Από κοντά βεβαίως θα ποτίζεται,  με τον ίδιο τρόπο, και η…γλάστρα του ΑΠΕ-ΜΠΕ. Από το νομοσχέδιο Λιβάνιου μάλιστα «κόπηκε» η δίκαιη αναγνώριση προϋπηρεσίας σε εργαζόμενους της ΕΡΤ αν και ήταν προϋπόθεση για να προσληφθούν! Σε βάρος της ΕΡΤ, που μετατρέπεται σε εισπαρκτικό μηχανισμό, και το «δωράκι» στους ιδιώτες παρόχους ενέργειας οι οποίοι απαλλάσσονται από την καταβολή του ανταποδοτικού τέλους από τους ανεξόφλητους λογαριασμούς ρεύματος ακόμη και όταν τους εισπράξουν.

Εν τέλει, αν αφαιρεθεί η τυπική ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα οπτικοακουστικά μέσα (ΕΕ 2010/13), αυτό που απομένει ως κυβερνητικός σχεδιασμός για τα ΜΜΕ, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ετερόκλητο άθροισμα δώρων, ρουσφετιών, με ολίγη δόση παλιάς δοκιμασμένης γαλάζιας πρακτικής.      

 

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ – ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ   7/2/2021

 

Απόψεις

Με ένα συγκλονιστικό άρθρο του στον αγγλικό Guardian που αναλύει μια ζοφερή εικόνα των ΗΠΑ,ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς με απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας εξηγεί γιατί ο αμερικανικός λαός θέλει αλλαγή και γιατί οι προοδευτικοί... πλήρες κείμενο
Του Στράτου ΒαλτινούΑγωνιά η Ουάσιγκτον για την τύχη του Κυριάκου Μητσοτάκη , για το αν θα κάνει κόμμα ή όχι ο Σαμαράς ή απλά ενορχηστρώνει το πολιτικό σκηνικό κατά τα συμφέροντά της; προς το παρόν δεν υπάρχει απάντηση, μόνο... πλήρες κείμενο
Του Στράτου Βαλτινού Μόνο ένας νοσηρός ακροδεξιός θα έγραφε τόσα ψέματα με τέτοιο μίσος σε λίγες δεκάδες λέξεις. Είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης που αραδιάζει τις εμμονές σε άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών που έχει μεταλλαχθεί... πλήρες κείμενο
Γιώργος ΤσιάραςΠαγκόσμια ανατριχίλα και αποτροπιασμό προκαλεί το πέρασμα από την ισραηλινή Βουλή του νέου ρατσιστικού νόμου που καθιστά υποχρεωτική τη θανατική ποινή δι’ απαγχονισμού για όσους Παλαιστίνιους καταδικάζονται... πλήρες κείμενο
Ηλιάνα Φωκιανάκη* Διάβασα το άρθρο του κ. Καλύβα στην «Καθημερινή» που αφορά τις φωτογραφίες της Καισαριανής, χωρίς έκπληξη.Ο κ. Καλύβας πιστεύει ότι η συνεισφορά τη ανακάλυψης των εικόνων είναι απλά «συγκινησιακή φόρτιση... πλήρες κείμενο
Γκίντεον Λεβί*:«Από τους σχολιαστές των ισραηλινών τηλεοπτικών πάνελ, που τους τρέχουν τα σάλια με κάθε βομβαρδισμό κατά του Ιράν, μέχρι τους λαϊκούς πανηγυρισμούς για την “ολοκληρωτική νίκη” επί των εχθρών του έθνους,... πλήρες κείμενο

 

ΩΜΕΓΑ PRESS

Η δική σου σελίδα

Επι κοινωνία